Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Als kind ging ik geregeld naar Amsterdam. Logeren of gewoon een dagje op bezoek bij Agnes. Een heel erg hartelijke vrouw die ondanks alle ellende toch altijd positief probeerde te kijken. Anderhalf jaar geleden was ik er voor het laatst. Toen ik de laatste keer in Amsterdam was, zei ik tegen mezelf dat ik de volgende keer maar weer eens een bezoekje moest brengen. Daar deed ik haar een groot plezier mee en ik vond het altijd wel gezellig. Dat bezoekje zal ik niet meer maken. Afgelopen woensdag is ze overleden, 86 jaar oud. Morgen de crematie, afscheid nemen van min of meer mijn derde oma.
6 belichtingen
Toch wel leuk zo'n beurs. Gezellig praten met de importeurs, beetje spelen met apparatuur, leuke camera's ontdekken en vooral ook veel bekenden zien. Collega's die ik soms een aantal jaar niet meer gesproken heb.
1 belichting
Vandaag helemaal officieel, Fotostudio Geert van de Ven. En dat vier je met een nieuwe website. Dat is duidelijk. Dus voortaan heet het op de 3e Walstraat 102 in Nijmegen Braam, Breuker en Van de Ven. Het bekt hartstikke lekker!
0 belichtingen
Jezelf beperkingen opleggen kan heel goed werken. De Belgische Marie Jeanne Smets plaatst op haar log dan ook alleen maar vierkante foto's. Met een wijsheid erbij. Ik had de site al eens gezien via Yeplog, maar nog niet de tijd genomen om er eens rustig voor te gaan zitten. De moeite wel waard!
1 belichting
Mark M. Hancock van de Dallas Morning News schrijft geregeld een stukje over het leven en werken als fotojournalist voor de krant. Met geregeld een soort van les over fotojournalistiek in het algemeen. Het gaat daar aan de overkant van die hele grote plas wel wat anders aan toe dan hier. Overeenkomsten zijn er ook genoeg.
1 belichting
Leuk en handig zo'n Van Dale bookmarklet !vanDale. Uiteraard even getest en welk ander woord kies je dan fotografie? De omschrijving is echter wel achterhaald:
fo·to·gra·fie (de ~ (v.))
1 de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat, resp. film, afbeeldingen van voorwerpen te maken
Het is ongelovelijk stom, maar ik heb nog nooit iets geschreven over een van de beste fotografen van dit moment. Wat zeg ik, die er ook bestaan hebben. Superlatieven komen al snel te kort als je het werk van Sebastião Salgado wilt bespreken. Die man kan fotograferen als geen ander. Heel erg krachtig fotowerk, werk dat je wakker maakt. En foto's die je blijft onthouden. Hij was dan ook een van de fotografen die ik als eerste onthield. Nu heeft hij daarvoor ook wel de naam mee natuurlijk. Op mijn boekenlijst ontbreekt zijn naam dan ook niet, maar zijn boeken zijn behoorlijk aan de prijs helaas. Maar goed, eigenlijk kan ik nu beter niets meer zeggen hier. Er moet gewoon naar zijn werk gekeken gaan worden!
Kleine update, toch nog eens eerder iets over hem geschreven. Kon het al haast niet voorstellen.
Foto's die gemaakt zijn op het Polaroid materiaal zijn snel te herkennen. Het is ook een beetje een trend, een trend die ik wel mooi vind. Alles laten zien, dus ook de rafelige rand van de vlakfilm. Joel Grimes laat die randen ook zien. Hij is een duidelijke portretfotograaf. En veel fotografeert hij op grootformaat. Dat blijft altijd weer wonderlijk mooi.
1 belichting
Ik dacht dat het stokje alleen bedoeld was voor leesboeken, maar niet dus. Heel slim gaf Juul het stokje aan mij. Omdat ik zo dom was een opmerking te maken.
En dan nu de antwoorden:
Opslag
Mijn boekenkast dus, die staat in mijn werkhok. Zodat er nog net een stoel tussen bureau en kast past. Perfect geordend. Bovenin de afdrukken, links nog net een ordner te zien met negatieven (er staat wat anders op, maar goed), en de rest gevuld met boeken. Niet alleen fotoboeken, voor degene die goed kijkt. In de gang staan nog twee dozen met daarin een verdwaald leesboek. En in de berging ook nog een aantal (voornamelijk studieboeken van de HTS)
Aanschaf
Ik kan me helemaal arm kopen aan fotoboeken. Daarom heb ik maar een budget ingesteld. Dat scheelt wel. Dus koop ik niet zo gek veel (fotoboeken zijn ook duur, maar ook erg leuk om te krijgen <- hint). Favoriete winkel is wel De Slegte, vooral de tweedehands afdeling.
Favoriete schrijver
Die heb ik niet echt, ik lees geen romans. Favoriet fotograaf is Ed van er Elsken. Ook in de boeken, hij heeft geweldige bijschriften. Die stimuleren je naast de foto's op zich al om de straat op te gaan.
Favoriet boek
Geen twijfel over mogelijk: Once Upon A Time van Ed van der Elsken. Zijn levensverhaal. Zeker als je de film Bye van hem hebt gezien, krijgt het boek nog meer lading. Maar Silver van Erwin Olaf staat ook hoog genoteerd.
Vulles
Vulles heb ik niet in mijn kast staan. Met leesboeken doe je me weinig plezier en al helemaal niet met dikke pillen.
Tijd
Te weinig, maar bij tijd en wijle ga ik lekker op de bank met een paar fotoboeken en een fles whisky. Komt het helemaal goed.
Wens
De hele serie van Van der Elsken compleet hebben (saai ben ik he?). Maar misschien wel de grootste wens is de eerste druk van Saint Germain des Pres van diezelfde fotograaf. Ik heb nu een herdruk. Nou, de allergrootste wens is denk ik een eigen fotoboek :-)
Niet op de foto, gelukkig wel in huis
Ehmmmmmm. Ow ja, Effect van onder andere Johann Olav Koss. Een boek over communicatie tussen mensen en hoe je daar mee om moet gaan. Erg goed, kun je veel van leren.
Niet op de foto, gelukkig niet in huis
Van die pullen als Lord Of The Ring. Ik vond de film al niet door te komen, laat staan die boeken. Staan niet eens plaatjes in ;-)
Kindertijd
En nu ga ik jullie verrassen. Als kind vond ik lezen geweldig. Uiteraard veel Kameleon (en nog eerder Pinkeltje), Pietje Bell vond ik fantastisch. Ik leende iedere week minimaal drie boeken bij de bibliotheek. Waar het mis is gegaan weet ik niet, misschien bij de verplichting op de middelbare school (tot mijn 12e-13e vond ik lezen wel leuk). Ik kan nu de concentratie niet meer opbrengen.
Rare boeken
Een boek met medische foto's over ontlastingen. Erg raar, dat kan ik je verzekeren.
En de Stamgasten natuurlijk, ook raar maar erg leuk.
Bijzonder moment
Omdat ik toch al die man vaak genoemd hebt, nog maar een keer. Ik was net begonnen met fotograferen, althans ik ontdekte dat ik het wel leuk vond. Dat was omstreeks 1991-1992. Bij de bibliotheek haalde ik een fotoboek met een zilveren kaft (ik begon gelijk met het kijken naar andere foto's, daar kon ik van leren dacht ik toen al). Een boek met zwart-witfoto's, vol korrel, onscherpte, noem maar op. Dat boek heb ik tweemaal verlengd. Omdat ik zo geboeid was door die fotografie. Ik wist wat ik wilde, straatfotograaf worden. De fotograaf? Ed van der Elsken. Het boek? Once Upon A Time. Met dat boek sloeg de vonk tussen fotografie en mij definitief over. Nooit meer weggegaan ook.
Het stokje luidde: 'geef mij een kijkje in uw boekenkast en ik zeg u wie u bent....' En weet u het nu?
En dan is het nu de bedoeling dat iemand anders het stokje krijgt. Vrijwilligers? Of moet ik gooien?
Een leuk detail van een digitale camera is de teller. Een teller die in het begin erg snel opliep. Ruim een half jaar na de aanschaf heb ik dan nu de 10.000 opnames gehaald. En ik moet zeggen, het valt me nog mee. Aan de ene kant positief (ik klik minder lukraak), aan de andere kant negatief (meer opdrachten nodig!!!). Maar goed, het aantal opnames met de testcamera's in die periode (analoog en digitaal) zitten er niet bij. En mijn reisje naar Parijs ook niet.
7 belichtingen
Milan Vermeulen doet veel aan portret-, concert- en theaterfotografie. Foto's die vaak ook nog een nabewerking krijgen. In de meeste gevallen voegt die bewerking ook daadwerkelijk wat toe. Het is aantrekkelijke en lekker losse fotografie.
3 belichtingen
Het begint er soms op te lijken dat je als fotograaf niet meetelt als je niet naar Cuba bent geweest. Het aantal reportages over dat land zijn ontelbaar geworden. Ze zijn in Cuba dat fotograferende volk gewend zou je ga denken. De in Parijs woonachtige Nederlander Robert van der Hilst heeft twee jaar in dat land gewoond. Om reportages te maken en na beide bezoeken is hem de toegang tot het land ontzegd. Waarom is mij niet duidelijk. De reportages zijn goed. In een van de reportages bezoekt hij ook Cubanen in Miami. Goede series, dat geldt ook voor de bezoeken aan andere landen. Mooie gekadreerd, goede standpunten en duidelijk contact met de mensen.
Vanaf 28 februari 2004 tot en met 12 april zijn de Cubaanse interieurs te zien in het Wereldmuseum Rotterdam.
7 belichtingen
Prachtig, dat waren mijn woorden toen ik op de site van Rokus van den Bout keek. Verschrikkelijk dacht ik toen ik de serie over Aids zag. Niet vanwege een belabberde fotokwaliteit. Door de manier waarop het in beeld is gebracht kwam het juist even heel dichtbij. Het is ongelofelijk dat ik de naam Van den Bout niet kende (hoewel ik wel een serie herkende), terwijl zijn fotowerk absoluut het zien meer dan waard is. Journalistiek, reportages en portretten.
Barako Oserovitz is een Israeliër die in nu in Nederland woont. Met buitenlandse ogen naar een land kijken geeft, zeker als je er woont, een andere kijk op dat land. Zo fotografeerde Oserovitz het strand, waar zon in tegenstelling tot zijn geboorteland vaak ontbreekt. Maar ook een reportage over kraken, de Waddenzee en een serie over de Samaritanen in Israel.
0 belichtingen
En er zijn nog meer sites met oude fotografie. Bij Time Tales kun je zelf gevonden oude foto's online zetten. Een prachtige database met ehmmm oude foto's dus. Niet bedoeld om de foto's te ontrafelen, gewoon alleen maar openbaar gemaakt om naar te kijken. Heerlijk om daar in te neuzen.
Mooie zin ook onderaan de pagina: a picture needs memories to be an image 0 belichtingen
Op rommelmarkten vind je van alles. Een prachtig kistje blijkt bijvoorbeeld een aantal negatieven te bevatten. Dat maakt nieuwsgierig. Ondertussen is het een zoektocht geworden naar de mensen op de foto's. Wie zijn het, wat voor fotograaf was het? Een leuke speurtocht naar het verleden.
2 belichtingen
Radio Veronica mocht vier dagen mee naar Irak, om te laten zien hoe het de Nederlandse soldaten vergaat daar. Een promotiereisje voor het Nederlandse leger? Alexander Stevens, een van de deelnemers aan de reis, plaatst geregeld foto's uit Irak, mede gemaakt door Maikel Steur. Die geven een aardige kijk in de reis. Ook bij Michiel Veenstra is het een en ander te bewonderen.
2 belichtingen
In het begin van de digitale fotografie moesten de beelden in drie fases worden opgenomen. Met een rood, groen en blauw filter (Dat soort achterwanden bestaan er nog steeds overigens). Ruim honderd jaar geleden werd iets dergelijks ook al toegepast, maar dan met gewone film. De negatieven waren wel zwart-wit, maar bij projectie kreeg je een kleurenbeeld. De zwart-wit negatieven van de Rus Sergei Mikhailovich Prokudin-Gorskii zijn nu omgezet naar kleur via Digichromatografie, zoals ze de techniek hebben gedoopt. Resultaat is een werkelijk prachtige kijk in kleur op het leven van Rusland in de nadagen van het tsarendom. Na de Russische revolutie vluchtte Prokudin-Gorskii, om uiteindelijk in Frankrijk te belanden. Met zijn hele archief aan glasnegatieven.
Voor mij is 21 meter in de klimhal voorlopig wel even genoeg. Voor anderen is dat een lachertje. Zij gaan de Himalaya beklimmen, de Broad Peak om precies te zijn. Fotograaf Menno Boermans gaat ook mee. En hij zal voor Het Parool proberen de foto's steeds door te sturen naar Nederland. Mits alle apparatuur het daar volhoudt.
Heerlijke fotografie is te zien bij Txema Yeste. Deze Spanjaard heeft een opmerkelijke manier van fotograferen. De variatie is groot, maar altijd wel herkenbaar. Zeker het vrije werk (There Somewhere) en de editorials hebben mooie beelden. De serie La Viuda is van een ongekende schoonheid, prachtige beeldverhaal met een passend muziekje. En dat zegt iemand die normaal een hekel heeft aan muziekjes op sites.
3 belichtingen
Sommige foto's hebben iets waardoor je er toch steeds weer naar blijft kijken, ook al zijn ze vrij eenvoudig om te zien. Bij veel van de foto's van Jeff Hargrove heb ik dat ook. Op zich vrij eenvoudige portretten en landschappen, maar de meesten met een betoverend laagje lijkt wel. Veel (donker) zwart-wit, op lekker groot formaat opgenomen.
0 belichtingen
Het ruikt hier in huis weer naar chemie. Vandaag heerlijk in de (kleuren)doka gestaan. Iets dat ik echt vaker moet doen. Want ondanks dat ik erg blij en tevreden ben met digitaal, heeft de doka toch altijd iets magisch. Het onvoorspelbare voorspelbaar proberen te maken. Je handen letterlijk laten wapperen en weer afwachten of het klopt wat je dacht. Verslavend (of zit dat in de chemie?)
8 belichtingen
Het is even wennen met het navigeren, maar dan krijg je bij Daniel Klajmic ook wel mooi fotowerk te zien. Veel mode, soms met wel erg mooi lichtgebruik. Niet van dat superzachte.
0 belichtingen
Fotografe/grafisch vormgever Esther Kokmeijer en grafisch vormgever Gijs Bekenkamp zijn op wereldreis gegaan. Om de zwaartepunten van ieder continent te ontdekken. Vanaf de eerste dag, op 13 september 2003, publiceren ze hun ervaringen in woord en beeld op Daar zijn. Een geweldige ervaring moet het zijn om zo'n reis te maken. En dan bij thuiskomst bergen foto's hebben. Het is de bedoeling om van al die verhalen, foto's en films een expositie en een boek te maken.
0 belichtingen
Geert en ik moesten er even tussenuit. En Amsterdam is dan een geweldige plaats om heen te gaan. Om foto's te kijken en te maken. Als eerste stond Foam op het programma. Prachtig werk gezien van Daniel Koning en Man Ray/Lee Miller. Zoals Koning fotografeerde, zie je niet meer in de krant. Heerlijk zwart-witwerk. Zeer bijzonder was ook de tentoonstelling van Man Ray en Lee Miller. Niet alleen vanwege de vele originele drukken en contactafdrukken (met de uitsnedes erop aangegeven). Wat ze toen maakten is van een absolute schoonheid. Met liefde gemaakt. Dat kom je ook steeds minder tegen. Overigens moesten we in Foam uiteraard wel even naar de wc voor een foto!
Daarna op naar het Amsterdams Centrum voor Fotografie. De onbedoelde foto's zijn leuk om te zien. Niet meer dan dat vond ik. Het werk van Krista van de Niet sprak mij wel aan. Wel vrij typische Solar foto's. De militaire landschappen van Fons Brasser deed mij weinig.
Als toetje besloten we naar Fotogram te gaan. Daar hing Bethany de Forest en Kees Tillema, waarbij vooral de eerste heerlijk werk had hangen. Ik kende haar foto's al van de site, maar zo in het echt zien is toch anders. Bij de uitgang van Fotogram zagen we cursisten bezig met een opdracht over portretfotografie. We konden het niet laten om een cursiste te helpen. Tja, mooie ogen en een leuke lach werken wel. Totdat we ook wel weer genoeg gedaan hadden aan fotografie. Biertje pakken in de Jordaan en dan naar huis. Voldaan van een heerlijke fotografische dag met iemand die niet moe word van mijn fotografiepraat en vice versa.
6 belichtingen
De winnaars van de World Press Photo 2004 zijn bekend gemaakt!
De winnaar is Jean-Marc Bouju met, bijna vanzelfsprekend dit jaar, een foto uit Irak. Een foto die ik niet direct had gezien als een winnende foto. Dit jaar zijn ook weer enkele Nederlanders in de prijzen gevallen. Jerry Lampen (General news, single) en Jan Banning (portraits, stories)
Ik heb de deadline gehaald en Geert moet ook even ontspannen in deze drukke tijd voor hem. Dus lekker naar Amsterdam. Foam en het ACF staan op het programma, dat zal wel lukken. Ow ja, ook foto's maken :-)
4 belichtingen
Minolta gebruikers kunnen opgelucht ademhalen. De digitale spiegelreflex van Minolta is aangekondigd. Met de bekende objectiefvatting, dus geen nieuwe objectieven nodig. De naam is vrij eenvoudig: Dynax 7d
Let op, er zit een beeldstabilisatie in de camera zelf, die werkte bij de A1 echt verbluffend.
10 belichtingen
Een van de leukere vormen van fotografie is wel reisfotografie. Mits je van reizen houdt uiteraard. Veel landen zien en dan ook nog eens het mooiste vak ter wereld uitoefenen. Jochem Wijnands reist ook de hele wereld over met zijn camera. Niet alleen voor reisfotografie overigens.
1 belichting
Carpe Diem, oftewel pluk de dag. Als je fotograaf bent en je initialen zijn D en M (zoals de Griek Dimitri Maniasis), dan heb je diem. Een leuk woordspelletje. En bij een site met geen onaardige fotografie.
0 belichtingen
In Nederland hebben we prachtig licht. Dat valt mij telkens weer op. En niet alleen mij. Al eeuwen geleden schilderden men ook al prachtige Hollandse luchten en lichten. Maar wat is dat licht? Die vraag was voor Pieter-Rim en Maarten de Kroon een reden om de documentaire Hollands Licht te maken. Vandaag eindelijk gezien, een must vond ik. En zeker interessant. Niet omdat er nu zoveel vragen beantwoord werden. Maar wel omdat je in de film werkelijk prachtig licht zag, ik het werk van de schilders meer ga waarderen en omdat ik zelf na zat te denken over het Hollands licht. Dat is nuttig en goed. Een inspirerende documentaire ook. Ik kreeg spontaan enorm veel zin om met een technische camera op pad te gaan en lekker landschappen te gaan fotograferen!
2 belichtingen
In Foto van januari/februari staat een bijzonder portfolio van Annabel Oosteweeghel. Foto's die mij gelijk raakten. Er is wat met die foto's. Ze zien er heel gewoon uit en toch zit er ineens iets vreemds bij. Twee jongens kijken bij twee meisjes de slaapkamer in. De een welbewust terugkijkend, de ander in de lege ruimte starend. Zou een normaal beeld kunnen zijn, maar wat doet die paardenstaart in haar hand? Ook in ander, en meer reportagewerk, zie je soms iets vreemds. Dat maakt het werk boeiend, heerlijk dingen ontdekken in foto's. Alsof je als klein kind een cadeautje uitpakt.
3 belichtingen
De naam Martijn van de Griendt en zijn fotografie kende ik al een tijdje. Heerlijke directe fotografie. Een fotojournalist van niveau. Ik vind Martijn sterk op heel veel fronten. Goede portretten en reportages. Met een mooi gevoel voor timing. Zoals in de serie over Pim Fortuyn, waar Fortuyn op een foto wel erg verlekkerd naar de boezem van Bridget zit te kijken. In zijn biografie schrijft Martijn dat hij liever naar het verhaal achter het grote nieuws zoekt. En liever een kleine serie foto's maakt dan één plaat voor de krant. Dat zie je in zijn foto's terug. Heerlijk werk om naar te kijken. Zal vast en zeker door het 'bouwjaar' komen ;-)
3 belichtingen
Stefan Warter leeft min of meer in twee werelden. In de ene maakt hij foto's van het snelle werk. Bobsleëen, autoraces, hoge snelheidstrein en meer van dat soort zaken. Als tegenwicht maakt hij andere reportages. Over blinde kinderen en over paarden bijvoorbeeld. Mooi als je dat zo kunt combineren.
0 belichtingen
Voordat de camera's de films zelf naar het eerste beeldje transporteerden, moest je het zelf doen. Met als gevolg vaak een aantal opnames aan het begin van het rolletje die eigenlijk niet bedoeld waren als foto. Dat kan erg leuk zijn om naar te kijken. Vage stoeptegels, of misschien juist net een mooie foto. Bij het ACF, het Amsterdams Centrum voor Fotografie, hebben ze een tentoonstelling ingericht met dat soort onbedoelde foto's. En andere mislukte foto's van onder andere Oscar van Alphen, Ed van der Elsken, Aart Klein, Dolf Kruger, Lucebert, Cas Oorthuys, Frits Rotgans en Hein Wertheimer.
Daarnaast heeft het Centrum nog drie andere tentoonstellingen die tegelijkertijd (van 7 februari tot en met 13 maart 2004) worden gehouden. Een daarvan is een tentoonstelling met vrij werk van Krista van der Niet. Een van de fotografen van Solar. Fons Brasser toont de serie "Het militaire landschap". De vierde tentoonstelling is het geschenk dat Loodwicks Press Images schenkt aan het ACF ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van het centrum.
Na Nikon en Canon laat ook Fuji al wat los. De S3Pro wordt de opvolger van de S2Pro. Fuji blijft een beetje een vreemde eend in de bijt met hun Super CCD. En een beetje miskend, want de S2Pro is een uitstekend toestel.
Zie ook Let's go digital.
Houd je van reportagefotografie? Dan is Luminous pictures, een samenwerking van Bart van der Moeren en Katrijn Keersmaekers, absoluut een aanrader. Een divers scala aan onderwerpen komt naar voren. Veel zwart-wit fotografie die goed is uitgevoerd. Heerlijk directe fotografie. Vetrouwd, zonder te vervelen. Van een goede reportage kan je soms echt geweldig genieten.
0 belichtingen
Het leger gebruikt fotografie om een bepaald beeld te krijgen. Uiteraard ten gunste van dat leger. De beeldvorming moet positief zijn, al is een oorlog nog zo verkeerd. Bij de het Britse Military Of Defence weten ze heel goed wat foto's kunnen doen. Je kunt op de site foto's downloaden, uiteraard vrij positieve foto's voor het Britse leger. Echt journalistiek is het niet, maar daar zijn andere fotografen voor.
1 belichting
Reizen en fotografie is een hele mooie combinatie. Je ziet veel, zeker als je zelf aan trekking doet. Met een rugzak of fiets door een gebied trekken. Vele malen beter dan je laten verwennen door hotels en dergelijke vind ik. Dat vindt ook Jean-François Maïon. Hij reist de wereld rond in zijn vrije tijd en let daarbij op de positieve dingen (dat zouden meer mensen moeten doen). Geluk kan in erg kleine dingen zitten. En door dat te laten zien hoopt hij de wereld toch wat positiever. Het werk is betoverend en ik kreeg geregeld een lach op mijn gezicht, tenslotte maakt mooie fotografie mij blij. Stimulerend ook. Niet alleen om ook op de positieve dingen te letten, maar ook om gewoon te fotograferen.
Naast een gallerij, heeft Maïon ook een weblog. Iedere week een verhaal achter een foto. Of over hoe hij met een digitale camera naar de Himalaya ging. Iets wat zeker niet onmogelijk is. Als je maar reserves inbouwt.
12 belichtingen
Eigenlijk ben ik een enorme schijtluis. Behalve als ik aan het fotograferen ben. Dan klim ik overal op, hang aan instabiele constructies, over water, noem maar op. Maar toch heb ik grenzen. David Wootton heeft duidelijk andere grenzen. Parachuut springen en foto's maken, mooie klimfoto's en meer extreme sporten.
3 belichtingen
Als ik ergens in een stad rondloop kan ik het niet nalaten om boekwinkels in te gaan. Niet voor romans, daar heb ik geen geduld voor om die te lezen. Maar op zoek naar fotoboeken. De Slegte is daarbij favoriet. Je weet nooit of ik daar nog wat leuks tegenkom. Van de week zag ik in Utrecht een agenda uit 1994. Uiteraard niet zomaar een agenda, maar met foto's van Ed van der Elsken uit Parijs. Voor slechts 5 euro, dat kan ik dan niet laten liggen uiteraard!
Al heel lang wordt fotografie gebruikt bij antropologie. Iedereen kent de foto's wel. Vrij simpele fotografie met slechts als doel voor onderzoek. Mark de Fraeye is gespecialiseerd in antropologische fotografie. Alleen zet hij geen mensen gewoon tegen een wit doek neer. Zijn foto's geven meer inzicht in de gebruiken. Een groot aantal geloofsovertuigingen zijn door hem vastgelegd, net zoals geneeswijzen. Zonder een mening te geven, dat hoort immers niet bij zijn fotografie. Een mooi en interessant overzicht. Het is jammer dat zijn foto's vrij klein op de site staan. Want mooie fotografie mag dan misschien niet het primaire doel zijn van antropologische foto's, het werk mag er wel zijn.
0 belichtingen