Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
In De Fotograaf test John van Helvert camera's. Het zijn meestal leuke testen om te lezen. Omdat het meestal niet alleen een test is, maar ook een beschrijving van een reis. John van Helvert reist veel en bij zijn foto's staan mensen meestal centraal. Lekker fotowerk. Daarnaast maakt hij ook gedegen architectuur- en reclamefoto's. Een echte allrounder.
Pop-up alarm, de site opent een schermvullende pop-up! 1 belichting
In samenwerking met fotograaf Geert van Kesteren start het Nederlands Centrum voor Inheemse volken op 9 december in het Vredespaleis en het Museon een campagne voor inheemse volkeren, Speak4Earth geheten. Tijdens de opening zal Geert van Kesteren foto's naar het Vredespaleis sturen vanuit het inheemse Ogiek-volk in het Mau-woud in Kenia.
Het doel van de campagne is het bij elkaar brengen van inheemse en westerse visies op de steeds grotere bedreigingen voor de kwaliteit van ons leven op aarde.
0 belichtingen
Voor de verandering weer eens wat over een zogenaamde sociaal fotograaf. Dat is niet iemand die zich bezighoudt met documentaires, maar met portret- en bruidsfotografie. Een ondergewaardeerde tak van sport. En inderdaad lopen er heel wat beunen rond, het is lastiger dan je denkt. In Engeland genieten deze fotografen wat meer eer. En daar heb je ook een aantal goede sociaal fotografen. Zoals Stu Williamson. Die naast het gewone werk ook mooi vrij werk maakt.
7 belichtingen
Toen ik het werk van Anders Petersen voor het eerst zag, was ik gelijk verkocht. Een stijl van fotografie die mij bevalt. Ruw, puur en heerlijk zwart-wit. En net als mijn grote favoriet Ed van der Elsken (die link kennen jullie nu wel) gaat zijn debuutalbum over een café. Het zijn prachtige beelden van Café Lehmitz, waar vele soorten mensen kwamen. Onlangs is er een herdruk verschenen van het boek en ter gelegenheid daarvan zijn de foto's te zien bij galerie Noorderlicht in Groningen. De expositie loopt nog tot en met 28 januari 2005.
Ik ben al een tijd niet meer in onze hoofdstad geweest, dus ook niet in Foam. Tussen twee opdrachten in had ik even tijd gelukkig. Vier tenstoonstellingen, welk een genoegen. De eerste was van Ata Kandó, Kalypso & Nausilakaä. Zij fotografeerde haar kinderen in een beeldverhaal van Homerus' Odyssee. Foto's die al oud zijn ondertussen, maar nog nooit tot een boek zijn geworden. Nu wel en de originele drukken van de foto's hangen in Foam. Prachtig, wetende dat Ata Kandó die afdrukken ook echt gemaakt heeft maakt het helemaal af. En het boek is vanzelfsprekend nu ook in mijn bezit. Een aanrader!
Een andere tentoonstelling toonde foto's uit Hongarije uit de jaren 1930-1965. Kleurenfoto's, wat vrij uitzonderlijk is. Een bijzondere collectie met een interessante kijk op de geschiedenis.
Helemaal onder de indruk was ik van Guy Bourdin. Wat was die fotograaf zijn tijd vooruit. Of blijven we eigenlijk vooral voortborduren op zijn stijl? Een zeer fraaie overzichtstentoonstelling. Gaat dat zien, gaat dat zien!
En tenslotte nog de Joop Swart Masterclass. Met als thema Pride. Mooi werk worden er toch gemaakt. En verwacht in de toekomst nog veel van Benjamin Lowy te horen. Wat een talent.
Ik ben een groot liefhebber van mensen op de foto's. Dat neemt niet weg dat ik soms kan genieten van stillevens. Zeker zoals Oscar Voch ze maakt. Want hij fotografeert en bewerkt het zo dat je meer ziet dan alleen een paar onderwerpen op een tafel zeg maar. Wat je meer ziet en wat hij bedoelt met de foto's mag je zelf uitzoeken. "Kunst dient voor zichzelf te spreken.", zo staat er te lezen. Let ook op het heerlijke taalgebruik op zijn site trouwens.
0 belichtingen
De serie Twins van Mary Ellen Mark is momenteel te zien in het fotomuseum in Den Haag. Twins is een heerlijke serie om naar te kijken en is bekroond bij de World Press Photo. De foto's lijken heel sec gefotografeerd, maar als je goed kijkt zie je meer dan alleen een registratie. De foto's zijn tot en met 20 februari 2005 te zien.
Het wordt eens tijd om naar het fotomuseum Den Haag te gaan, alleen zo vervelend dat het niet in het centrum van Den Haag ligt. Moet je echt even plannen.
2 belichtingen
Gisteren stond in het Deventer Dagblad/De Stentor dat de volksuniversiteit Aventus in Deventer enkele naaktfoto's heeft verwijderd van de tentoonstelling die door fotografiedocent Hans Wissink en zijn cursisten was opgehangen. Ze waren te aanstootgevend voor cursisten inburgering met een islamitische achtergrond. De docent en de cursisten waren kwaad hierover. Nu is er toch een akkoord bereikt, zo staat vandaag in dezelfde krant. Ze worden niet bij de expositie getoond, maar nu gebruikt in de inburgeringscursus binnen het centrum.
Van de fotografen wiens naam ik heb opgeschreven op Paris Photo waren er opvallend veel vrouwelijk. Blijkbaar maakten de vrouwelijke fotografen het meest aantrekkelijke werk. Een van die fotografen is Mona Kuhn. Mijn oog werd gelijk naar de foto van Merle getrokken. En al snel bleef ik erg lang hangen bij de foto's. Vrijwel alle foto's tonen naakte mensen. Maar op een heel natuurlijke manier. Niet sensueel of erotisch, maar heel erg puur. Dat komt door een goed gebruik van scherpte en onscherpte en een heel mooie zachte belichting. Het is werkelijk prachtige fotografie, een ode aan het naakte lichaam.
Naar Parijs gaan is altijd weer een groot genoegen. Het is wel een beetje mijn stad. En erg fotogeniek. Maar dat was dit jaar niet de reden om erheen te gaan. Ik had maar een doel en dat was Paris Photo. Waar ik geweldig werk heb gezien. In de loop van de tijd zullen er wel links komen. Als ik ze kan vinden weliswaar. Paris Photo is echt een beurs waar je erg veel geld kan uitgeven. Ik heb me in kunnen houden. Niet het boek Sweet Life van Ed van der Elsken gekocht voor 215 euro, maar wel twee andere fraaie boeken, waaronder Martin Parr. Voor de rest vooral genoten van de fotowerken aan de muurtjes.
Paris Photo was het enige fotografische doel dit jaar. Klinkt raar misschien, maar fotografie speelde voor mij dit jaar een ondergeschikte rol. Uiteraard fotografeer ik daar ook, maar niets geen prioriteit. Gewoon lekker rondlopen en genieten van de mensen, de sfeer en het lekkere weer. En het eten natuurlijk! De Mois de la Photo is langs mij heen gegaan, gewoon even fotomoe of -lui. Hoe je het maar wilt zien. Niets geen voorbedachte projecten en ik moet zeggen dat dat heel erg lekker is. Voelde zowaar aan als vakantie :-)
Ongeveer nu wordt de tentoonstelling Pride geopend in Foam (en helaas heb ik geen tijd). Pride was dit jaar het thema van de Joop Swart Masterclass van de World Press Photo. Ik ben zeer benieuwd wat de studenten er dit jaar van gemaakt hebben. Her en der al wat voorproefjes gezien en het smaakt zeker naar meer. Tijd om weer naar de grote stad te gaan! De tentoonstelling is voor het publiek vanaf 12 november tot en met 2 januari te zien.
1 belichting
Het was een kwestie van wachten, afgelopen nacht is Yasser Arafat overleden. Een opmerkelijke man, van terrorist naar winnaar van de Nobelprijs voor de vrede. Het kan verkeren. Bij de BBC is een kleine serie te zien met het leven van Arafat in vogelvlucht.
Het is van de gekke wat er momenteel gebeurt in Nederland. Moskeeën bekladden, scholen en kerken in brand steken. En dat allemaal onder het noemer van geloof. Ik dacht dat we hier wel beter wisten, maar het gaat er steeds meer op lijken dat we mekaar ook hier gaan afmaken. Aanleiding voor de agressie is de moord op Theo van Gogh. Niet goed te keuren, zowel de moord als de gewelddadige reakties niet. Bij Hollandse Hoogte laten daarom een aantal fotojournalisten een pamflet van hoop zien. De moord was een aanval op de vrijheid van meningsuiting stellen ze. Om een uiting te geven aan hun gevoelens publiceren ze daarom foto's die gemaakt zijn op de dag van Van Gogh's crematie. In de hoop dat we weer normaal met mekaar om kunnen gaan.
1 belichting
Het is totaal niet het soort fotografie wat ik doe. Daar moet veel te veel voor geregeld worden en veel te veel geregisseerd worden. Dat is niets voor mij. Om te doen dan, wel om naar te kijken. Het werk van Rene Kramers mag er namelijk in mijn ogen zeker zijn. Gewoon lekker werk.
0 belichtingen
Deze week start de fotobeurs Paris Photo. Een walhalla voor de fotoliefhebber. In wezen bedoeld om foto's te kopen, maar gewoon kijken kan ook. Daar zal het voor mij ook wel bij blijven waarschijnlijk. Ook bij Vintage Photo blijft het voor mij bij kijken. Het is een online fotogalerie met Nederlandse fotografen. En zoals de naam aangeeft verkopen ze uitsluitend vintage prints.
8 belichtingen
Martine Sprangers exposeert van 14 november tot en met 19 december samen met Anno Dijkstra in Safe te Dalfsen. De expositie is het vierde en laatste deel in de serie Binnenste Buiten. In de serie gaan twee kunstenaars een confrontatie met elkaar aan. In het laatste deel gaat het om de serie Sjo van Martine Sprangers. Sjo vertelt het verhaal over een Brabantse boerin. Met de serie heeft ze, heel terecht, de categorie Dagelijks Leven bij de Zilveren Camera gewonnen. Na het overlijden van Sjo is Sprangers niet gestopt. Ze heeft de serie vervolgd met foto's van het steeds verder onttakelend huis. Ook hiervan is een deel te zien. In tegenstelling tot Sprangers, die dicht op haar onderwerpen zit, bekijkt Anno Dijkstra alles vanaf een grotere afstand. Hij toont tientallen schedels van keramiek die in een autospuiterij van een glanslaag zijn voorzien. Dijkstra wil 'de bezoeker als het ware verleiden om zijn eigen angsten schaamte en schuldgevoelens onder ogen te zien'.
Een mooi fotoboek voor niets krijgen? Dat kan bij Democratic Books. Boeken van goede fotografen. Gratis, omdat ze vrije informatie belangrijk vinden voor de democratie. En fotografie omdat het de beste manier is om mensen te confronteren met de realiteit. Nummer acht in de reeks boeken is van meester Henk Braam, mooi fotowerk over de Ganges. Downloaden maar (alle boeken!)
2 belichtingen
Wittenburgstraat Zevenaar, 20:24
Rien van de Heuvel leidt de film 'ge houdt d'r niks aon tege' van Jenne Sipman in tijdens de opening van het filmfestival Nieuwe Blikken. 0 belichtingen
Je kan mopperen over de kwaliteit van de foto's, over het snapshotachtige karakter of de uitholling van het vak. Maar de mobiele telefoontjes met ingebouwde camera zullen steeds belangrijker worden bij het registreren, ook bij het nieuws. De kwaliteit is inderdaad belabberd, maar zeker bij nieuws geldt toch vooral de nieuwswaarde. ANP is begonnen met het accepteren van beelden die gemaakt zijn met een mobiele telefoon. Andere media zullen snel volgen. Een niet te stoppen ontwikkeling. De foto van het ontzielde lichaam is ook genomen met een mobieltje. De maker had eerst niet eens door dat het Van Gogh was, zo is te lezen op Fok. Een unieke foto, voor de professionele fotojournalisten er waren was het lijk al afgedekt. Ik weet zeker dat we dit vaker mee zullen maken, tenslotte (en dat heeft ANP op zich goed ingezien) zijn toevallige passanten vaak eerder op de plek dan de fotograaf die ergens vanuit de provincie of stad moet komen. Een gunstige ontwikkeling? Dat betwijfel ik, maar we moeten er mee leren leven. Bij het snelle nieuws maakt het veel minder uit hoe goed de foto is gemaakt, als het maar de gebeurtenis duidelijk weergeeft. Nog meer concurrentie voor de fotojournalist. Het maakt het vak niet makkelijker. En ik twijfel steeds meer...
Foto's van doden zijn nooit een prettig gezicht. Zeker niet als ze vermoord zijn. Toch kunnen ze een goede nieuwswaarde hebben. De foto van de vermoordde Fortuyn is daar een bewijs van en terecht bekroond toendertijd. Taco van der Eb heeft een soortgelijke, schokkende, foto gemaakt. Prominent op de voorpagina van de Metro van vandaag (PDF download). Schokkend, omdat je ook hier het slachoffer ziet liggen, zonder laken. Hoe bruut de moord is, zo vredig lijkt Theo van Gogh daar te liggen.
Meestal worden fotofestivals wel goed aangekondigd. Althans, ik weet de meeste wel te vinden. Amsterdam Photo heb ik echter gemist. De tweejaarijkse manifestatie duurt nog tot en met 5 november. Met een best wel mooi programma. Helaas moet ik dat missen dus.
Het nieuwtje zat in het proefnummer van een nieuwsbrief, Fotonieuws geheten. De nieuwsbrief is een idee van Aloys Ginjaar, die ook de succesvolle fotografenavond in Amsterdam heeft opgezet (en waar ik nooit heen kan gaan). Abonnement op de nieuwsbrief kost 10 euro, het meeste nieuws wat er in stond kende ik alleen al.
1 belichting
En zo werd ik anderhalf uur geleden even goed wakker geschud met de mededeling dat Theo van Gogh is vermoord. Ik ben geen fan van hem en zijn werk, ben er desondanks toch wel goed stil van. Robin Utrecht heeft dit jaar niet eenzelfde foto kunnen maken als bij Pim Fortuyn. Maar de foto bij FBF van Maartje Blijdestein is wat mij betreft schokkend genoeg, voor zover het feit al niet genoeg was.
0 belichtingen
Met de serie fetish in de voorsteden won Sandy Nicholson de derde prijs series dagelijks leven bij de World Press Photo. Een mooie integere serie. De fetish wordt niet bedreven in clubs of dergelijke, maar in een veilige thuisomgeving. Het verschil in de fetish is groot en door de wijze waarop Nicholson het in beeld heeft gebracht, voelt niemand zich beschaamd. Een goede objectieve weergave dus.
Sandy Nicholson heeft wel meer interessante series gemaakt. De serie Pools bijvoorbeeld. Hoewel ondertussen wel veel vaker gedaan blijven de onderwaterfoto's een bijzondere sfeer geven. Met als topper de hand met het kikkervisje dat druk bezig is met de metamorfose.
1 belichting