Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Ooit, ooit dacht ik dat ik vooral met theater en concertfotografie aan de gang zou gaan. Nou ja, modellen, theater en concertfotografie. Modelfotografie doe ik al bijna helemaal niet meer en concerten alleen zo nu en dan. Hoe anders is dat bij RS Fotografie. Daar juist veel concerten en mode(l)werk. Lekker foto's om naar te kijken ook. Sinds kort heeft hij ook een weblog. Vooral met aankondigingen van zijn laatste werk. Maar als daar de zanger van een band die ik nog steeds erg graag hoor zie, dan vind ik het helemaal goed. Ga even Dookie weer draaien denk ik.
5 belichtingen
Op Fotomatic laat Henk Braam een indrukwekkende serie zien over een bekende Nijmegenaar: Toon. Het verhaal is nog niet afgelopen en je vraagt je steeds weer af waar het heen zal gaan. Om de serie te zien even Toon invullen in het zoekvenster.
1 belichting
Het zit er weer op voor dit jaar. Een aparte vierdaagse, maar iedere vierdaagse is uniek. Ik had absoluut geen slecht jaar. Ik zag er tegenop, vooral vanwege een toch wel matige training. Geen meerdaagse gelopen dit jaar en niet verder dan 40km. Maar ik kijk terug op een geslaagde vierdaagse. Al mocht het nog wat beter van mij. Vooral donderdag was een knap beroerde dag. Zo beroerd dat ik van plan was om te stoppen. Je gaat soms wel diep in zo'n week. Maar na vijftien kilometer zag ik het licht weer. Er gebeurt van alles met je tijdens de tocht. Niet uit te leggen overigens. Je put jezelf uit, je gaat van dip naar piek en weer terug. En niet zelden heb je ook wel ergens een lichamelijk ongemak: blaren, spierpijn of wat dan ook. En toch blijf je doorgaan. Je ontmoet leuke mensen, hebt soms erg leuke gesprekken met mensen die je alleen in die week ziet. Je gaat ze ook wel onthouden, je medelopers. Dat is altijd leuk. Zoals het politiekorps uit Rijnmond. Nu begonnen gesprekken met mij al snel vanwege de camera die ik bij me had. Het viel op. Het werd nooit echt gezegd, maar ik werd wel voor gek verklaard. Tweehonderd kilometer lopen met zo'n gevaarte in je handen. Zeker als je dan ook nog zegt dat er ook nog een laptop op je rug hangt, word je helemaal raar aangekeken. Maar ach. Het vreemde is dat ik die ballast niet als ballast heb ervaren. De laatste twee dagen heb ik zonder laptop gelopen (omdat Paulette was uitgevallen, kon zij op de laptop letten) en ik merkte niet echt een verschil. Misschien weet ik gewoon niet beter. Als ik weer de vierdaagse ga lopen, doe ik het wel anders. Ok, de camera gaat mee. Maar de laptop laat ik thuis. Niet vanwege het gewicht, maar omdat ik het niet leuk vond om 's middags na binnenkomst eerst te moeten internetten. Ik wil gewoon lekker uitrusten met de rest van de groep. Dat is veel gezelliger. Voor mij een belangrijke reden om de vierdaagse te lopen. Bovendien heb ik ook tijdens het lopen niet altijd zin om na te denken over een foto. Zeker niet als de week vordert. Het aantal foto's per dag nam ook zienderogen af. Van 130 de eerste dag naar nog 50 de laatste dag (de afterparty niet meegerekend). Lopen kost gewoon erg veel energie (wie denkt dat wandelen geen sport is, moet maar eens meedoen), en om dan ook nog energie te steken in fotografie dat is iets teveel gevraagd. Maar goed, ik heb het gehaald. Al kostte het moeite, vooral vanwege een zeer zeurende spierpijn bij allebei de knieholtes (waarschijnlijk ontstaan op de eerste dag met niet in mijn eigen tempo lopen in combinatie met kou, teveel wachten en draaien en te weinig trainen). Leermoment van dit jaar: bij spierpijn eerder laten masseren.
14 belichtingen
Met dank aan de V&D en WiFi updates! Dank voor de mails en SMS. ik heb nog geen blaren, wel slaaptekort en redelijk moeie benen. Maar dat went wel.
10 belichtingen
Nog een paar uurtjes en dan sta ik in Lent op de camping. Voor mijn vakantie: de Vierdaagse van Nijmegen (zie ook bij Missgien) lopen. Of ik net als vorig jaar erg veel foto's ga maken, dat weet ik nog niet. Het hoofddoel is vooral lopen natuurlijk. Wel ga ik proberen om iedere dag een foto online te zetten. (Als ik bij iemand mag internetten, dan graag :-) ). Het is maf, maar ik heb er zin in. En tegelijk zie ik er als een berg tegenop. Om 4:00 beginnen met lopen, de gek...
12 belichtingen
Je neemt een rode kussen en je vraagt mensen ermee op de foto te gaan. Zo simpel als het klinkt, zo simpel is het. Webkim, die zelf helemaal niet zo graag op de foto gaat (ging?), heeft het uitgevoerd en het resultaat is zonder meer leuk.
7 belichtingen
De foto's van Jinnine Pak hebben iets vreemds. Aparte kleuren, maar vooral een aparte sfeer. Niet echt heel comfortabel. Maar ook weer niet negatief. Meer een soort eenzaamheid.
0 belichtingen
Toch wel lekker als een strakke planning ook helemaal goed loopt. Eerst naar Den Haag voor een paar portretfoto's (en onderweg een artikel schrijven). Dan van Den Haag naar Hoofddorp om camera's terug te brengen (en onderweg foto's te bewerken). Tussen Hoofddorp en Amsterdam alles klaar maken voor verzending. In Amsterdam camera ophalen en foto's versturen (en tussendoor even een cd afgeven bij S-Color om te laten printen). Dan een telefoon uitlenen, prints weer ophalen en een spoedopdrachtje regelen. En dat zonder enige vertraging of wat dan ook. Heerlijk. Alleen jammer dat ik tussendoor zo weinig tijd had voor wat straatfotografie.
2 belichtingen
De wereld is helemaal niet zo groot lijkt het wel. Op de meest onverwachte plaatsen kom je bekenden tegen. Zoals Duncan de Fey in Arles, waar hij samen met Chris van Cromvoirt was. Duncan ken ik vooral via de fotowinkel waar hij werkte toen ik nog gewoon constructeur was. Toen viel mij al op dat hier een fotografieliefhebber stond, niet gewoon iemand die in een fotowinkel werkt. Hij maakt mooi en afwisselend werk. Grappig dat we allebei van hetzelfde gebeoortejaar en autodidact zijn. De naam Chris van Cromvoirt zei me wel altijd wat, maar wist verder niet wie het was en waar ik de naam van kende. Bleek hij af en toe wel wat voor Foto te hebben geschreven. Maar hij is, zoals hij zelf ook zegt, vooral fotograaf. Eentje met een originele kijk, hij laat een indrukwekkende serie zien over stoere mannen.
2 belichtingen
Onder de titel Ogenschijnlijke rust heeft Merel Roze een stukje geschreven waarin zij hoopt 'dat we in staat zijn geen enkele cameraploeg te laten filmen, geen journalist te laten schrijven, geen fotograaf te laten fotograferen.
Het werkelijke doel van een aanslag lukt bij de gratie van de media.' Een stukje tekst wat op meerdere manieren is te lezen. En dat leidt tot een aardige discussie over journalistiek en fotograferen op straat.
0 belichtingen
De zomer kent altijd een aantal belangrijke sportevenementen. Waarvan ik de Tour de France het leukst vind. Ik ben niet zo'n sportfreak. Wielrennen daarentegen mag ik graag zien. De Tour de France is een echt media-evenement. Van alle kanten worden de renners gefilmd en gefotografeerd. Er moet een heel peleton aan fotografen rondrijden en -lopen daar. Een van die fotografen is Graham Watson. En dat is niet zomaar een fotograaf die ook wielrennen fotografeert. Het zit hem in het bloed. Zijn hele fotografiecarriere draait om de wielerwereld. En dat zie je terug in de foto's. Heerlijke foto's van een fantastische sport.
Op lokatie werken is leuk. Je komt als fotograaf soms op plekken waar de meeste mensen nooit zullen komen. Zo zie je dingen waar je eigenlijk niet bij stilstaat. Het reinigen van industrie-installaties bijvoorbeeld. Het was maar een kort bezoekje, maar toch even vlug mijn ogen de kost gegeven.
1 belichting
Volgens Webwereld voeren Nikon en Canon de produktie van de duurdere digitale camera's op. Er blijkt daar een grote marge op te zitten. Wat mij betreft gaat juist de prijs omlaag. Komt het echt leuke spul tenminste binnen handbereik :-) Of gaat de totale produktie omhoog omdat beide merken met een nieuw model komen? Op dpreview gonst het immers van de geruchten.
Het fotofestival Rencontres d'Arles is een geweldig festival. Zoiets al Naarden of Noorderlicht, maar dan nog beter. Niet per se vanwege de fotografie of de logistiek. Wel vanwege de lokatie. Arles is een heerlijke stad om te zijn, zeker met het fotofestival. Heerlijk weer, veel mooie vrouwen, goed eten en ook nog eens mooie gebouwen. Buiten die pluspunten is Arles ook een prima plek om mensen te ontmoeten. Er wordt heel veel gepraat, fotografen ontmoeten andere fotografen en uitgevers, curatoren, galeriehouders etcetera. Zo zit je 's avonds naar een lezing te luisteren en struikelt een man zowat als hij naast je gaat zitten. Blijkt het Martin Parr te zijn. Het gaat in een gemoedelijke sfeer. Wat wil je ook in zo'n omgeving. Ook ik heb weer nieuwe mensen ontmoet. Zoals mijn concullega Martien de Man van Fotografie en een redactrice van een Russisch fototijdschrift. Maar ook een Deense fotograaf (waarover later meer) en een Deense medewerkster van het fotografiemuseum. En dan loop je ook nog twee bekenden uit Nijmegen tegen (ook daarover later meer). Alleen voor de sfeer had ik al langer willen blijven. De tentoonstellingen zelf vielen mij een beetje tegen, ik had meer hoogstaand werk verwacht. Er was wel moois te zien. Zoals in de HypeGallery, waar jonge kunstenaars de kans krijgen om te exposeren. Iets verderop hingen ook een aantal Nederlandse foto's. Waaronder die van aspirant Magnumlid Geert van Kesteren. Boeiend werk was er ook van de Finse fotograaf Pentti Sammallahti, Sarah Moon, John Divola (met de geweldige serie Dogs chasing my car) en Miguel Rio Branco. Genoeg te zien, maar te weinig tijd. Volgende keer wat langer blijven misschien. Al was het maar om meer mensen te ontmoeten, want het draait in dit wereldje toch ook voor een belangrijk deel om wie je kent. En het is nog gezellig ook. Volgend jaar misschien maar weer afreizen naar Zuid-Frankrijk. In een iets goedkoper hotel weliswaar!
Lang leve de recoveryprogramma's! Het kostte even wat moeite, maar ik heb het gros van de beelden weer terug. Slechts een paar gingen mis en ok de datum wordt nu verkeerd weergegeven (in de EXIF staat het wel weer goed). Toch geluk gehad, dinsdag had ik juist de mooiste foto's gemaakt. Nu eerst ander werk doen en dan het verslag van Arles updaten.
3 belichtingen
Lekker veel straatfotografie. Een kijkje in het Engelse leven. Dat is te zien bij David Solomons, een jonge Engelse fotograaf. Zeker Up West, zijn meest ambiteuze project zegt hij zelf, is meer dan de moeite waard om naar te kijken.
0 belichtingen
Een beetje geïnspireerd door Daniël Sarphatie ben ik een nieuw projectje begonnen. Nee, geen dagelijks snapshot. Dat ga ik namelijk niet volhouden, dat weet ik nu al. Maar ik ga de plaats waar ik woon eens vastleggen. Gewoon geregeld even de stad (jaja, ik woon in een echte provinciestad) in en daar fotograferen wat iets vertelt over de plaats. Ik wil het liefst zo snel mogelijk deze plaats uit, want ik heb er eigenlijk weinig te zoeken. Maar misschien mis ik iets, heeft Zevenaar toch wel iets. Ik ga dus op zoek naar de ziel van Zevenaar. Een regelmaat zal niet te ontdekken zijn waarschijnlijk. Wel kies ik slechts een foto per keer (voor mij ook een leerschool, leren selecteren). En kijken of ik het volhoud...
3 belichtingen
Van Live8 krijg ik eigenlijk weinig mee. Dat wil zeggen dat ik de tv niet aan heb, maar ondertussen denk ik wel steeds na over de ellende in de wereld. De armoede en de ongelijkheid. Want nog steeds worden de rijken steeds rijker en de armen steeds armer. Daar moet een eind aan komen. Alleen hoe overtuig je de mensen? Heeft men aan de top geen enorme dikke plaat voor de kop? Zal Live8 helpen? Of de soms gruwelijke fotoreportages? Een verhaal als Diamond Matters van Kadir van Lohuizen vertelt heel goed hoe het gaat. De werkers leven in armoede, de rijken verdienen lekker. Ook Antonin Kratochvil heeft met zijn verhaal over de diamanten Bloody Diamonds eenzelfde strekking. Of neem het verhaal uit Sudan van James Nachtwey. Oorlog leidt ook tot armoede, althans voor een deel. Want wie rijk is weet zich wel te beschermen. Voor de armen zoals de kastenlozen piesen naast de pot. Geen bescherming, niets. Zie maar dat je het redt. Armoede moet je mijns inziens bestrijden bij de bron (zoals elke kwaal). Maar dat is lastig. Of een concert gaat helpen, betwijfel ik. Maar ik sluit mij aan bij Roos: Cynisme is voor de dommen. Vandaag kies ik voor licht naïef.
16 belichtingen
Journalistiek fotograaf staat er simpel in de titel bij Dolph Cantrijn. Wat je te zien krijgt zijn goede foto's. En inderdaad, vooral journalistiek. Veel in de buurt van Tilburg, want daar is hij werkzaam.
0 belichtingen