Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Voor zwart-witfoto's hadden we al de Spider Award. Nu is er ook een soortgelijke wedstrijd voor kleurenfoto's, de International Color Awards. Je moet ervoor betalen om mee te kunnen doen, als je wint krijg je geld (niet eens zo veel), een publicatie en wat eer. Je betaalt in wezen een deel van je eigen prijs als je wint, hoewel de opbrengst naar twee goede doelen gaat. Wel opschieten als je mee wilt doen, de deadline is over nog geen maand.
7 belichtingen
Het is te makkelijk om een link te leggen naar haar naam en haar foto's. Toch is er wel een verband. Merel Zwart houdt van wit en zwart in haar foto's. Ze speelt mooi met lijnen en abstractie. Speelt met high en low key. Grafische foto's, die mij wel bekoren.
4 belichtingen
Gisteren zat ik even na te denken over afgelopen jaar. Veel gebeurd, eigenlijk niets veranderd. Nog steeds ben ik dezelfde vrijgezelle fotograaf uit de provincie, die nog steeds niet die reportages maakt die hij wil maken. Het wordt tijd om nu echt veranderingen te forceren. Zowel op het persoonlijke vlak, als op het professionele vlak. Alleen mis ik nog een belangrijk element: durf. Geen moed om naar een fotobureau te stappen met mijn map, geen durf om die trip naar een bepaald gebied te maken, maar ook geen idee hoe ik soms bepaalde dingen aan moet pakken voor een reportage. Laat ik beginnen met daar aan te werken. (ow ja, en natuurlijk verhuizen uit dit plaatsje. Als iemand een woning in Utrecht weet....)
30 belichtingen
Als ik voor een opdracht een klantsituatie in scene moet zetten, zeg ik altijd dat het toch niet uitmaakt wat ze zeggen. De afdruk is altijd zonder geluid. Maar daar komt met Speeky verandering in. Via een magnetische strip en een speciale lezer kan bij een afdruk enkele seconde muziek of tekst te horen zijn. Het is nog niet op de markt overigens.
Toch opmerkelijk dat er vaak gereageerd wordt op de techniek, nu weer met wat voor camera ik momenteel werk in Parijs. En inderdaad, Barto heeft gelijk. Het is de Nikon D2X, die ik eindelijk (!) eens mag testen. Maar er zitten ook foto's bij van de Ricoh GR Digital. En als je vaker wilt weten, gewoon in de bestandsnaam kijken. Als ik met een testmodel werk staat dat er altijd bij vermeld (voor mijn eigen archief). Staan er alleen mijn initialen, dan is het gewoon mijn eigen camera. Mooi, dan is dat bekend. Over naar de orde van de dag en ik ga weer even een bad nemen (dat kan ik thuis namelijk niet).
Na het zien van sommige kunstwerken op Paris Photo, zou ik graag willen dat ook ik mijn gevoel goed in een foto tot uiting kan brengen. Zodat bij het zien van de foto het niet gaat om wat er op staat, maar om wat de foto met je doet. Maar ja, ik ben nu eenmaal een andere fotograaf denk ik.
6 belichtingen
Zoals jullie wel gemerkt zullen hebben zit ik nu in Parijs. Daar blijf ik ook een aantal dagen, het is mijn jaarlijkse trip. Voor Paris Photo, maar ook om mijn accu even op te laden. Door lekker in bad naar Eels luisteren (die als geen ander mijn gevoel weet te omschrijven, maar dat wist ik al toen ik een half jaar geleden de CD kocht) en gewoon fijn door de stad hobbelen. Iets dat ik ook in mijn eentje moet doen. Parijs is gewoon mijn stad (nou ja, wie houdt er nou niet van Parijs?), dat kan ik niet delen. Wil het misschien ook niet eens. Of ik nu wel of niet fotografeer, ik kom altijd geïnspireerd terug. Zeker in november met het doorgaans prachtige licht. Smullen voor mijn ogen.En goed voor de geest. Genoeg gelijflogd, tijd om de camera's te pakken en de fotografische honger te stillen. A bientôt!
5 belichtingen
Gitaarstraat Nijmegen, 15-11-2005 13:36
Fietskoerier Jos Sluijsmans, eigenaar van fietsdiensten.nl, neemt mensen die niet zelfstandig kunnen fietsen mee op een tamdemtaxi. 1 belichting
Ik ging uiteraard niet zonder een reden naar het verre oosten. Namens het blad Digifoto mocht ik mee naar de een drietal fabrikanten: Sandisk, Panasonic en Epson. Het was dus een zakenreis, met vrij weinig tijd voor mezelf. En in de acht dagen hebben we in vijf verschillende hotels geslapen en veel, heel veel gereisd. De spaarzame momenten dat we wat konden zien werden dan ook ruim benut. In ieder geval door mij. Menig foto is gemaakt vanuit een rijdende auto, je moet toch wat als je in dergelijke landen bent. Indrukwekkend was de reis zeker. Nu is voor het eerst in een vreemd land altijd wel boeiend, Azië heeft wel diepe indruk gemaakt. China was leuk en erg heet (30 graden en erg vochtig). Een enorme drukte, chaos in het verkeer en iedereen loopt, fietst, rijdt maar door elkaar heen. Boeiend zijn ook de grenscontroles, tussen Hong Kong (waar we helaas geen tijd voor hadden om te bezoeken) en China. Lekker eten, goed drinken. Japan was totaal anders. Niet alleen het weer was er veel aangenamer, ook de mensen. Zeer hoffelijk, vriendelijk en rustig, daar zijn Nederlanders lompe boeren bij. En mooi, zelden zulke mooie vrouwen gezien. Ook het landschap is betoverend, ik had geen zin om te slapen in de bus. Daarvoor was er gewoon teveel te zien. Alleen daarom zou ik al graag eens terug willen. En dan Tokyo: wat een stad, wat een gebouwen, wat geweldig. Nou ja, ik hoop dat de foto's genoeg zeggen. Voor mij zijn de foto's in ieder geval mooie herinneringen aan een hele mooie reis. Een reis die iets te kort was, maar die niemand meer van me af kan pakken.
8 belichtingen
Je zult het altijd zien. Ik had mooie plannen en was naar mijn inzien goed voorbereid. Maar op een ding had ik niet gerekend. Dat de harde schijf van mijn laptop het zou begeven. Dat was lastig, want ik had geen apparaatje bij me om de foto's op te slaan, alleen een paar kaartjes. En ik kon niet meer internetten, de foto's niet bewerken etc. Gelukkig was er wel iemand met een imagetank en kon ik later de foto's overzetten op een inderhaast maar aangeschafte iPod. Maar om ze dan weer over te zetten naar de PC was even een ander verhaal. Welnu, dat is ook opgelost en vanaf vandaag kunnen dan ook weer de nodige updates verwacht worden. Nu nog hopen dat de data van de kapotte harde schijf gehaald kunnen worden (nee, niet alles was gebackupped...) en hopen dat mijn laptop snel weer terug is. Want momenteel zit ik me weer oud-Hollands te irriteren achter de PC.
5 belichtingen
Religies boeien mij wel en alleen daarom al keek ik met veel interesse naar de serie Perfect Intimacy van Lili Almog, een Joodse fotografe. Zij ging een aantal keer voor ongeveer een week naar drie kloosters van de Carmelite zusters. En hoewel de nonnen in het begin een beetje gesloten waren, wist Lili al snel het vertrouwen te krijgen. En die misbruikte ze niet. Lili Almog kon foto's maken die een mannelijke fotograaf waarschijnlijk nooit zou kunnen maken. Zo fotografeerde ze de kruisen die de nonnen bij zich hebben, iedere non heeft een ander kruisbeeld. Ze ontdekte dat toen een non haar habijt even bijstelde. Dat zou ze bij een man nooit gedaan hebben. Om de fraaie serie te kunnen maken heeft Lili Almog veel geduld moeten hebben. Steeds op eenzelfde manier werd er te werk gegaan. Steeds verder, met alle zorg om vooral het vetrouwen niet te beschamen. Het is typisch voor een goed opgezette documentaire. Dat kost tijd. Maar het loont wel, zoals blijkt.
Ook bij andere series, merk je dat hier een oprechte fotografe aan het werk geweest is. Zo maakte ze ook een serie over vrouwen in hun slaapkamer, onder de noemer Bed Sequence. Erg fraai is ook Mogyoktang, waarbij Lili Almog een Koreaanse vrouw volgt in een badhuis. Intiem, integer. Wat dat betreft zijn haar zwart-witfoto's anders, maar zeker niet minder fraai.
3 belichtingen
In het Foto Café Nijmegen, aan de Mariënburg 59, is van 4 november tot en met 30 december het werk te zien van Raoul Kramer. Op zijn eerste expositie toont hij beelden over Noord-Irak Koerdistan. Het thema is het spanningsveld tussen de vrolijkheid van de Koerden en de sporen van de jarenlange terreur. Bij de foto's zijn teksten te lezen van Xavier Geerdink. De expositie Out of Shape is 'een verkenning van de wijze waarop mense na een ingrijpende gebeurtenis weer in vorm raken', zo is te lezen in het persbericht.
1 belichting
Zo, en nu mag ik er wel vrij over praten. Het nieuwste model van Nikon, waar men eigenlijk veel te lang op heeft moeten wachten: de D200. Het mag logisch zijn dat de Nikon D200 de D100 gaat vervangen en de concurrentie aangaat met de Canon Eos 20D. En de Eos 5D, want de specificaties liegen er niet om. En dat voor een verdraaid mooi bedrag. We tellen 10,2 megapixels, 5 beelden per seconde, 11 scherpstelvelden, 1/8000s sluitertijd en een flitssynchronisatie van 1/250s. De uitsnedefactor is, zoals gebruikelijk bij Nikon, 1.5 en de sensor is niet de nieuwe Nikon sensor, maar een gewone CCD. Hoe opmerkelijk. Met de resolutie van 10,4 megapixels zit de D200 mooi tussen de 20D en de 5D in. Maar Canon heeft een CMOS met een geweldige ruisonderdrukking. En de Eos 5D heeft grotere pixels, wat ook weer gunstig is voor de ruis. Het zal mij dus benieuwen hoe de D200 presteert. Dat Canon gaat zweten, lijkt mij evident. De Nikon D200 is een erg interessante camera. En nogmaals, erg aantrekkelijk geprijsd!
Gelijk met de D200 introduceert Nikon ook een nieuw zeer interessant macro flitssysteem. En een nieuw objectief met een gigantisch bereik van 18-200mm en voorzien van een beeldstabilisatie. Interessant spul allemaal. Ik sta te popelen om het te gaan testen. Overigens ben ik niet van plan mijn camera nu in te ruilen, mocht dat gedacht worden.