Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Bij Wegener, het concern dat onder andere De Gelderlander en De Stentor uitbrengt, vallen ontslagen. Alweer. Ongeveer 300 banen moeten verdwijnen, waarvan het gros onder de journalisten. En de fotografen. Vanzelfsprekend zou je haast moeten zeggen. Volgens ingewijden worden alle fotografen die in dienst zijn van de krant ontslagen en kunnen ze gaan freelancen voor de krant. Dat meldt De Volkskrant. Geen gunstige ontwikkeling. Uiteraard zullen de inkomsten voor de fotografen dalen. En hoe gaat de Belastingdienst etc daar mee om? Je moet, om als zelfstandige ingeschreven te staan, meerdere opdrachtgevers hebben en er mag geen zogenaamde machtsrelatie zijn tussen opdrachtgever en opdrachtnemer. Anders moet de opdrachtgever alsnog de premies gaan betalen en dat zal Wegener ongetwijfeld niet laten gebeuren. En als je voor meerdere opdrachtgevers moet werken, zul je ongetwijfeld minder tijd hebben om je volledig voor de krant in te kunnen zetten. Maar ja, dat lost Wegener wel weer op door redacteuren gewoon te laten fotograferen. Of gewoon heel hip de lezer de foto's te laten aanleveren. Onder het mom civil journalism, want dat bekt wel lekker.
7 belichtingen
Vorig jaar ontmoette ik op Rencontres d'Arles de Deense fotograaf Jacob Aue Sobol. Een bescheiden fotograaf, met een prachtig boek onder zijn arm. Een fotoboek over een periode in Groenland. Maar het gaat over veel meer dan alleen het land, of de plaats, Tiniteqilaaq, waar hij vertoefde. Na een kort verblijf keert hij later weer teurg. Omdat hij bij terugkeer in Denemarken ontdekte dat er veel meer lagen waren. Die tweede reis zal lang duren en in het boek neemt hij ons mee naar die wereld. Van zeehondenjagen, tochten door sneeuwstormen en vooral ook naar de liefde. Hij is namelijk verliefd geworden op Sabine, de reden om daar zo lang te blijven. En die liefde zie je terug in de foto's. Onder andere dan, want de foto's van Jacob Aue Sobol laten zien, nee voelen, hoe het daar is. Je voelt de kou, je zit helemaal in het wereldje. Een prachtig boek dus, gelukkig nu ook in mijn bezit. Bij de World Press Photo Days zag ik hem weer. Hij heeft namelijk de eerste prijs gewonnen bij de series dagelijks leven. Niet over Sabine, maar over het dagelijks leven van de inheemse familie Gomez Brito in Guatamala. Hij heeft een paar weken bij het geizn, die hij bij toeval ontmoette, gewoond. Eerst zonder te fotograferen en later pas de camera gepakt. Het resultaat is wederom een indrukwekkende serie. Vol compassie. Nu is hij naar Tokio. Hij heeft nog geen idee wat hij daar gaat doen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat hij weer met een prachtige serie terugkomt. In zwart-wit en op film.
In tijdschriften is steeds minder plek voor mooie reportages en de hele drukwereld is aan het veranderen. Op internet daarentegen bieden zich allerlei nieuwe mogelijkheden aan. Eigenlijk niet eens alleen op internet, zo bleek ook gisteren bij de presentaties van de winnaars van World Press Photo. Daar waren diverse fotoseries gecombineerd met geluid. Wat het een extra dimensie geeft. Multimediaal, wordt dan al snel geroepen. Fotograaf Thomas Nielsen werkt ook multimediaal. Hij maakt een aantal goede series en combineert dat op een fraaie wijze met geluid. Wordt dat de toekomst van de documentaire fotografie? Het is mijns inziens wel een uitstekende manier om je verhaal te vertellen.
2 belichtingen
Op de Japanse site van Mamiya is te lezen dat de optische divisie, waartoe ook de camera's behoren, in de verkoop gaat. Op de Engelstalige site staat het nog niet, maar als je de Japanse tekst in de vertaler gooit dan laat het er geen twijfel over bestaan:
"Our company announced the plan which transfers all the optical apparatus enterprises in the MAMIYA-OP group to KOSUMO digital imaging incorporated company around September 1, Heisei 18 in April 21 and Tokyo Stock Exchange."
4 belichtingen
De digitale camera's zijn rijkelijk voorzien van allerlei knopjes en functies. Je ziet door de bomen het bos niet mee. Tijd voor een ander ontwerp? Joep Frens verdedigt vandaag zijn proefschrift over een digitale camera met rijke interactie. De camera ziet er nog niet uit, het concept is wel interessant vind ik. Dadelijk maar eens wat meer lezen hierover.
Gisteren gingen maar liefst vier exposities van start in Foam, het fotografiemuseum in Amsterdam. Er werd dan ook gezegd dat het eigenlijk een soort heropening was van Foam. Interessante tentoonstellingen, al krijg je bij een opening nooit echt de gelegenheid alles goed te zien, het geeft wel een aardige indruk. Van de paaldanseressen die Philip-Lorca diCorcia heeft vastgelegd. Of zijn serie Hustler over mannelijke prostituees. In de tuinzalen hangt goed werk van Larry Towell, No Man's Land geheten, over het Palestijns-Israëlisch conflict. Interessant, maar van een heel ander kaliber, is Het Zwarte Gat. De serie die Anouk Kruithof en Jaap Scheeren samen maakte en waarvan het boek gisteravond werd gepresenteerd. En helemaal bovenin Foam hangt werk van FW, een collectief van St Joost afgestudeerden waaronder Petra Stavast, foto's gemaakt met een mobiele telefoon. Boeiend werk. Genoeg reden om weer eens een middagje uit te trekken om naar Foam te gaan.
2 belichtingen
Na aanleiding van de recente wijziging van de Flora- en Faunawet, waardoor het nu toegestaan is om vossen te doden om weidevogels te beschermen, looft Faunabescherming 1000 euro uit aan degene die de beste foto maakt van de vossenjacht. Het gaat dan niet om een goed objectief documentair beeld, maar vooral om "de meest aansprekende foto waarop te zien is hoe vossen worden bestreden door jagers", volgens de website Stop de vossenjacht. Sluitingsdatum van de wedstrijd is 31 januari 2007 en er zijn geen voorwaarden verbonden aan het aantal in te zenden foto's. Ook foto's gemaakt met je mobieltje kunnen meedingen.
10 belichtingen
J Carrier doet aan reportagefotografie, volgens een bekend recept. Niets mis mee, het blijft boeiende fotografie om te zien, fotografie dat een verhaal vertelt. Naast reportages maakt J Carrier ook nog vrij werk overigens.
(ik snap alleen niet waarom via een script seeds mijn hele beeld ingenomen wordt, dat wil ik helegaar niet!)
3 belichtingen