Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
De nieuwe eisen voor pasfoto's voor het paspoort leveren de nodige problemen op. Vooral het niet mogen lachen, mag op reakties rekenen. Het AD is nu op zoek naar pasfoto's die afgekeurd zijn voor het paspoort.
6 belichtingen
Van 8 september tot en met 29 oktober 2006 zijn in Foam in Amsterdam oude portretfoto's uit Iran, specifiek uit de stad Isfahan, te zien. Het bijzonder aan de foto's is dat de opnames het beleid sinds 1979 hebben overleefd. Vrouwen moesten een hijab dragen en het was verboden vrouwen onbedekt te fotograferen. Vele fotostudio's met alle negatieven werden in de as gelegd. Parisa Damandan verzamelde gedurende jaren de portretfoto's uit de eerste helft van de vorige eeuw.
0 belichtingen
In eerste instantie zou de Fotoschool in Rotterdam in het gebouw aan het Stationsplein vestigen. Op de valreep, de opening is op 9 september, is er toch een andere locatie gevonden: Weena 723, Unit C4.071.
0 belichtingen
Het is jammer dat ik de teksten niet kan lezen, niet alles wat bij de foto's op Kosoof staat geschreven is in het Engels vertaald. Jammer vooral, omdat de foto's een indruk geven van de dagelijkse gebeurtenissen in Iran. Niet dat de foto's zo geweldig zijn overigens. Neemt niet weg dat ze erg interessant zijn.
1 belichting
Met een erg fraaie serie van de voorstelling Föld van de dansgroep Krisztina de Châtel heeft Ton van Til de VVTP Theaterfoto Prijs 2006 gewonnen. 39 fotografen stuurden van 180 voorstellingen in totaal 416 foto's in.
Gisteren is het verslag van het onderzoek naar de positie van de fotografen gepubliceerd. Ik moet het nog lezen, maar de samenvatting op Photoq laat merken dat er nog heel wat moet verbeteren. Daar ben ik als fotograaf ook voor een deel zelf bij natuurlijk. Enfin, het rapport is te vinden bij de Fotografenfederatie.
2 belichtingen
Het was redelijk goed te voorspellen dat Canon op de Photokina een opvolger voor de Eos 350D zou lanceren. Vandaag was de persconferentie, waar de camera wereldkundig werd gemaakt. Helaas kon ik er niet zijn, waardoor ik nog niet weet of Canon nu ook het grote zoekerbeeld heeft dat de Nikon D200 en D80 wel hebben. De specificaties van de Eos 400D zijn in ieder geval interessant. Niet zozeer de megapixels, dat is meer omdat het voor de marketing is, is mijn idee. Wel is er een nieuwe CMOS voor nodig, en het is interessant om te weten wat Canon er uit weet te halen. De verwachtingen zijn hooggespannen. Na Olympus en Sony heeft ook de Canon Eos 400D een sensor die op een hoge frequentie kan trillen om stof van de sensor te laten vallen. Stof is de grootste ergenis van een digitale spiegelreflexcamera momenteel. Maar hoe mooi de specificaties en de persberichten ook mogen klinken. Eerst zien, dan geloven.
6 belichtingen
Het project Planet Gender is een project waarbij genderdiverstiteit centraal staan. Er wordt aandacht gegeven aan de diversiteit op dat vlak, net zoals we diversiteit kennen tussen nationaliteiten, geloofsovertuigingen en seksuele voorkeur. Onderdeel van het project is een fototentoonstelling. Van 5 tot en met 28 september is de tentoonstelling bij Humanitas en de kantoren Schrorer te zien.
0 belichtingen
Fotograferen met een mobieltje is ondertussen al gemeengoed. Maar het resultaat inzenden voor fotowedstrijden, dat zat er meestal nog niet in. The Phone House heeft daarom Moppa in het leven geroepen, wat staat voor Mobile Phone Photography Award. Tot 1 oktober kun je de foto's insturen via MMS of mail. Een jury bepaalt tijdens het HUP festival wie de uiteindelijke winnaar gaat worden. De hoofdprijs is een digitale spiegelreflexcamera met printer en een dagje op pad met fotograaf Frits Berends.
2 belichtingen
Met twee tentoonstellingen sluit het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam haar periode aan de Witte de Withstraat af. Vanaf april 2007 huisvest dit museum in Las Palmas aan de kop van Zuid. Iets verder lopen, wel een hele mooie lokatie (ik hoop dat ze het niet te clean opknappen overigens). De eerste tentoonstelling heet Avenue van A tot Zero. Het laat het werk zien dat gepubliceerd is in de Avenue en wat een erepodium vormde voor de Nederlandse fotografie. Er zal werk te zien zijn van onder andere Ed van der Elsken, Inez van Lamsweerde, Eddy Posthuma de Boer en Paul Huf. En over die laatste gesproken, nbij de expositie verschijnt ook een boek. En een speciale editie van dat boek, met een cibachrome afdruk van Paul Huf, die de eerste cover vormde van het blad. De foto is geautoriseerd en gesigneerd door Bonny Huf.
Daarnaast beleeft het fotomuseum ook een primeur door haar eerste tentoonstelling, speciaal voor kinderen te openen. De tentoonstelling Ik Klik is bedoeld voor kinderen tussen de 6 en de 10 jaar en is een actieve expositie met fotopuzzels, supertrage films, kinderen mogen springen en spelen met sluitertijden. De tentoonstelling is een voorproef van Atelier LP, het activiteitencentrum van het nieuwe fotomuseum in Las Palmas. Op 27 oktober wordt bovendien een symposium gehouden over kinderen en de beeldcultuur. Het gaat over hoe kinderen kijken naar fotografie en hoe je kinderen competenter kunt maken in het omgaan met beeld. En tot slot is er 9 september een Ik Klik kinderfeest.
Avenue van A tot Zero loopt van 9 september tot en met 26 november 2006 en Ik Klik van 2 september tot en met 19 oktober 2006.
In een serie over wonen in Brussel, vertelt de Belgische fotograaf Dieter Telemans over zijn gevoelens bij de stad. Het gaat niet direct over fotografie, maar het geeft wel een beetje meer inzicht over de fotograaf.
0 belichtingen
Aanstaande maandag worden naast de Grote Paul, een vakprijs die door middel van onderzoek onder 1400 fotografen wordt toegekend, aan Rineke Dijkstra ook nog vier vakprijzen toegekend in een viertal specialisaties, de zogenaamde Impacts. De prijzen zijn een initiatief van Stichting PhotoDigitale, die daarmee het werk van de fotografen onder een brede aandacht willen brengen. De vier winnaars van de Impacts zijn zelf runner-up in het zogenaamde Paul Huf Meesterklassement.
De Epson-Impact Award, voor kunstfotografie, gaat naar Inez van Lamsweerde. Jaap Vliegenthart heeft de Nikon-Impact voor journalistieke fotografie gewonnen. De PhD-Imapct voor reclamefotografie is voor Peter Ruting en tenslotte wint Vincent Mentzel de Sandisk-Impact Award voor portretfotografie. De prijzen zullen in het bijzijn van de fotografen in Naarden worden uitgereikt door burgemeester Peter Rehwinkel.
0 belichtingen
Er zit ongetwijfeld veel Photoshopwerk in de foto's van Tom Nagy en alles wordt vooraf bepaald. Maar dat is helemaal niet erg, want het doel van zijn foto's is het creëeren van sfeer. Nagy is reclamefotograaf en daar is de werkelijkheid van ondergeschikt belang. Sfeer, daar draait het om en dat weet hij moeiteloos voor elkaar te krijgen. Ook interessant is het kijkje achter de schermen. Niet uniek, maar blijft leuk!
5 belichtingen
Een van de leuke dingen van fotograaf zijn is, is dat je op plekken kunt komen die voor anderen niet snel toegankelijk zullen zijn. Ondertussen ben ik al op veel van die plekken geweest. Gisteren ook weer. Er moest een portret gemaakt worden van IT-ers in een ziekenhuis. Met het verzoek van de redactie om iets te laten zien van het ziekenhuis, niet alleen een IT-er in een IT-omgeving. Degene die op de foto moest had geregeld dat we een radioloog aan het werk konden fotograferen. Het onderwerp van het artikel is namelijk data-opslag en bij radiologie wordt nogal wat gegeven verstouwd. Voor mij een leuke gelegenheid om eens te kijken hoe het daar werkt. Als kind zat ik vaak bij de röntgendoka te kijken in het ziekenhuis waar mijn vader werkte. In die tussentijd is wel wat veranderd. Mooi om te zien allemaal, leuk om er ook weer wat van op te steken. De kamer van de radioloog was echter niet zo geschikt voor een portret, dus liepen we naar de CT scan. Lang wachten, maar tijdens de gesprekken op de gang wel weer veel gehoord over de technieken. Ja, ik ben wel een techneut. Het portretteren zelf was even een vluggertje. Tussen twee scans door mochten we even naar binnen. Binnen een minuut de foto maken en weer naar buiten. Maar dat geeft allemaal niet. Veel gezien, het nodige opgestoken en gewoon lekker genoten. Mooi vak is het he?
2 belichtingen
De jonge fotografe Niki Polman is met haar serie portretten genomineerd voor de Kunstbeeld ArtOlive Award, een prijs voor de beste afstudeerder van de kunstacademies. Polman maakt opmerkelijke portretten. Van de afhankelijk 150 geselecteerde afstudeerders, is Polman een van de 30 overgebleven kandidaten voor de eindstrijd. Over haar werk zegt ze zelf: "In mijn werk ben ik bezig met het zoeken naar identiteit, in hoeverre kan je een jong meisje veranderen tot een volwassen vrouw, in hoeverre kan je jezelf veranderen, zonder met beeldmanipulatie te werken?" Ze is zeker niet de eerste die fotografisch onderzoek doet naar de groei van meisje naar vrouw. Haar methode wijkt wel wat af.
Op 15 september wordt de winnaar bekendgemaakt en gehuldigt in de Westergasfabriek in Amsterdam.
Het duurt nog even voor de nieuwe competitie van de World Press Photo van start gaat, maar de jury is bekend. De voorzitter wordt Michele McNally van de New York Times en zoals al jaren het geval is, zal Stephan Mayes van Art + Commerce Anthology de secretaris zijn. Onder de juryleden bevindt zich ook de Nederlander Jerry Lampen, die voor Reuters fotografeert.
1 belichting
Op 9 en 16 september worden in respectievelijk Groningen en Rotterdam twee vestigingen geopend van de Fotoschool. De Fotoschool is niet hetzelfde als de opleidingen van de Fotoacademie, al wordt wel hetzelfde pand gebruikt en is er een nauwe samenwerking. Het is dan ook eerder een cursusinstituut, waar de Fotoacademie een volwaardige opleiding is.
2 belichtingen
Ik krijg wel eens een opdracht dankzij mijn weblog. Handig zo'n weblog dus. Maar dat valt in het niet bij wat de IJslandse Rebekka Guoleifsdottir dankzij Flickr voor elkaar heeft gekregen. Zij heeft haar fotografische carriére aan de site te danken. Een jaar geleden plaatste zij haar eerste foto's, die ze maakte met een simpele Canon Ixus. Al gauw werden haar foto's ontdekt door The Wall Street Journal en Der Spiegel. Nu schijnt ze met 1,6 miljoen bezoekers de meest populaire Flickr pagina te zijn. En niet ten onrechte. De foto's van de alleenstaande moeder zijn vaak adembenemend. Vaak speelt Guoleifsdottir een hoofdrol in de foto's. Met een bijzonder fraai landschap erachter. Maar het is niet dat simpele gegeven, een mooi landschap, dat de foto's mooi maakt. Ze weet er heel veel uit te halen. De foto's hebben een spanning, een enorme dynamiek. Je wordt er helemaal ingezogen. Buitengewoon prachtig gewoon.
6 belichtingen
De jongerenorganisatie van Milieudefensie Jongeren Milieu Actief en Stichting Jong in Beeld houden een fotowedstrijd onder de naam Picture This! Imagine That! waarbij jongeren tussen de 12 en de 28 jaar gevraagd wordt om het milieu in hun stad in beeld te brengen. De foto's moeten antwoord geven op de vragen wat jij een milieuprobleem vindt en wat jij de oplossing vindt en die past in een van de categorieën: klimaat, consumptie, afval, natuur of verkeer.
De wedstrijdperiode loopt vanaf 15 augustus tot en met 31 oktober 2006 en deelnemers kunnen in de steden Amsterdam, Rotterdam, Nijmegen, Groningen en Utrecht een eendaagse fotocursus volgen. Bij de lokale tentoonstellingen in die plaatsen in de maand november kunnen bezoekers foto's nomineren voor de landelijke tentoonstelling in Nemo. Daar zal een vakjury met onder andere Maarten Corbijn en Michiel Wijnbergh de winnaars kiezen. De te winnen prijs is een fotoworkshop met fotograaf Ruben Smit in de Millingenwaard.
Als er ergens wel gemanipuleerd wordt met foto's, is het wel bij gezichten. Met name voor reclame en dergelijke. Met Photoshop kun je vrij snel een gezicht veranderen. Naar de maatstaven van wat mooi heet te zijn. Die maatstaf hangt af van de regio, maar er zijn al diverse beschrijvingen voor. Nu is Photoshop erg handig, zeker met de Liquify functie kun je iemand makkelijk er net wat anders uit laten zien. De onderzoekers Tommer Leyvand, Daniel Cohen-Or, Gideon Dror en Dani Lischinski aan de universiteit van Tel Aviv hebben nu een programma ontwikkeld waarbij het nog eenvoudiger gaat. Er wordt namelijk automatisch een nieuw en verbeterd gezicht gegenereerd. Iets te dunne lippen, geen goede kaaklijn, verkeerde vorm wenkbrauwen? Met de Digital Face Beautification is het zo opgelost. Om het gezicht aan te passen, zijn er een tweetal algoritmes. En als gebruiker kun je ook nog wat corrigeren als je de aanpassing net teveel vindt. Een interessante techniek, dat nu nog relatief in de kinderschoenen staat. Zo werkt het alleen nog bij frontaal opgenomen portretten. We zullen ongetwijfeld meer hiervan horen. Want wie is er nu perfect?
Een tijdje geleden ben ik gevraagd of ik iets kon doen voor de activiteitenweek bij een woongroep met jongeren die een lichamelijke of meervoudige handicap of een niet-aangeboren hersenletsel (NAH in jargon, ik leer iedere dag wat) hebben. Eerst werd gedacht aan een doka. Maar ja, dat is toch een klein beetje achterhaald. Dus kwam ik op het idee dat ze van elkaar foto's gingen maken. 'Echte' portretfoto's. Zo gezegd, zo gedaan. En dus trok ik vandaag met een studioflitser, een paar camera's (toch handig dat ik die 10D nog heb) en een Epson Picturemate naar Arnhem. Want het is natuurlijk wel zo leuk om direct een foto te hebben. Hoewel ik al iets wist wat voor een instelling het was, was ik toch niet zeker hoe het zou lopen. Na eerst een klein beetje uitleg te hebben gegeven over licht (zoals Wilma zei: 'in Jip- en Janneketaal zonder dat het kinderachtig is') mochten ze zelf aan de slag. En het was leuk. Leuk om te zien hoe ze heel bewust bezig waren. Na iedere foto steeds even achterop het scherm kijken, soms wat aanwijzingen geven en weer verder. En de jongeren hadden er ook duidelijk plezier in, hoewel ze soms eerst wel riepen dat ze niet op de foto wilde. En ook ik kreeg even de gelegenheid om van iedereen een plaatje te maken. Geen topfoto, maar gewoon een snel portretje. Ik heb me uitstekend vermaakt. Maar veel belangrijker, de jongeren ook!
5 belichtingen
Precies vijf jaar geleden plaatste ik de eerste log. Niet gedacht dat ik het zo lang vol zou houden. En dat ik zo geïdentificeerd zou worden met mijn weblog. De vijf jaar zijn voorbij gevlogen. En ik heb veel plezier beleefd. Aan het schrijven over fotografie, het tonen van de foto's en het lezen van diverse reakties en discussies. Het was en is me een waar genoegen, hopelijk gaan we nog lang door.
Als dank voor het lezen van mijn log, doe ik graag iets terug. Er zit nog iets anders in de pijplijn, maar dat komt nog wel. Maar nu eerst dit gebaar. Boven staan vijf willekeurige foto's uit ieder jaar. Van iedere foto stel ik vijf gesigneerde en genummerde A4 prints ter beschikking. Voor niks ja. Het enige wat je moet doen is mij een mail sturen met als onderwerp welke foto je wilt hebben en je naam en adres in de mail. Maximaal een foto per persoon. En zoals gezegd: een beperkte oplage van vijf stuks per foto (zonder de tekst in de foto overigens), op is dus op. De prints worden met een pigment inkjetprinter op PhotoRag papier gedrukt. Uiteraard stevig verzonden, ophalen mag ook. Is zelfs leuker!
Kleine letters: het kan even duren voor de prints geleverd gaan worden, ik moet nog de juiste printer uitkiezen. Dat wordt in ieder geval een erg goede printer!
Update: alle prints zijn nu weggegeven, of in ieder geval gereserveerd.
32 belichtingen
De manipulaties van Hajj hebben heel wat losgemaakt. Niet alleen discussie over zijn eigen prutswerk, maar ook over de geloofwaardigheid van nieuwsfotografie in het algemeen. Wat kun je nog geloven? Jim Lewis heeft een goed artikel onder de titel Why you can't trust news photography. Wel met een paar open deuren overigens.
En wie graag wetenschappelijk wil onderzoeken of een foto al dan niet gemanipuleerd is, kan bij Nahy Farid genoeg leesvoer vinden.
0 belichtingen
Onlangs heb ik weer een nieuwe klant binnengehaald. Eentje die lekker in mijn straatje past. Fietsen, beweging, helemaal mijn ding. Voor een folder moet ik een kind fotograferen die zich in het drukke verkeer begeeft. En er moet beweging in de foto zitten en het kind moet de camera inkijken. Van de week heb ik het al geprobeerd met gewone voorbijgangers, maar dan ben ik gewoon teveel afhankelijk van toeval of geluk. Dan maar een model regelen en gelukkig vond ik die vrij snel, een zoon van een collega hier op de werkplek. En vandaag moest het dan gebeuren. En wat denk je, precies in een heerlijke regenbui. Gelukkig vond de jongen het niet erg. Sterker, hij vond het nog leuk ook. En van een beetje regen ben ook ik niet vies. Dus heerlijk gefotografeerd, als een verzopen kat terug naar kantoor. En gelijk de foto's afwerken. De bovenstaande foto zal het overigens niet worden, er is immers geen verkeer op te zien.
0 belichtingen
Utrecht is een leuke stad. En er valt genoeg te zien en te fotograferen. Dat vind niet alleen ik, ook Merijn van der Vliet weet zich opperbest te vermaken in Utrecht. Met iedere dag een foto, ergens in de Domstad.
0 belichtingen
De foto's van Reuters fotograaf Adnan Hajj hebben een enorme discussie veroorzaakt op internet over het manipuleren van journalistieke foto's. Het manipuleren blijft niet bij het toevoegen van rook of extra 'raketten'. Op allerlei manieren wordt de werkelijkheid geweld aan gedaan. En soms kan het niet anders. Soms weet je als fotojournalist ook niet of iets nu in scene is gezet of niet. Soms moet je wel even wat doordrukken/tegenhouden. Soms, maar lang niet altijd. En dankzij Photoshop wordt het manipuleren wel erg makkelijk. Niet dat men dat eerder niet deed, integendeel. Manipulatie is van alle tijden. Alleen wordt het nu wel steeds meer, lijkt wel. Gezichten worden zo opgehelderd dat het vaak niet meer realistisch is (de voorpaginafoto van De Volkskrant van vandaag is een fraai voorbeeld). Een sportfotograaf shopt een bal in beeld, er worden hele achtergronden verwijderd (doordrukken heet dat dan...) en er worden situaties geënsceneerd. Alleen omdat het een lekkerder plaatje oplevert. Prima als je met kunst, autonome of vrije fotografie bezig bent. Niet als je je profileert als fotojournalist vind ik. Als fotojournalist is de primaire taak het vastleggen van wat er gebeurt. Niet het maken van een kunstwerk. Ik snap dan ook niet dat de secretaris van de NVF in Metro het bagatalliseert, zoals ik bij J-E las. Ik ben zeker niet tegen Photoshop, zeker niet tegen tegenhouden/doordrukken, kleur corrigeren, accenten aanbrengen etc. Maar doe de werkelijkheid geen geweld aan als je fotojournalist bent. Bewerk, maar manipuleer met mate. Dat doe je al meer dan genoeg door er te zijn en de keuzes die je maakt tijdens het fotograferen.
Het hing een tijdje in de lucht dat er weer een nieuwe Nikon uit zal komen. Vandaag is het model officieel bekend gemaakt: de Nikon D80. En bij Let's Go Digital hebben ze al een preview. Het is een interessante camera. Met 10 megapixels, veel opties die ook in de D200 zitten en diens groot zoekerbeeld, biedt de D80 veel voor zijn geld. Opmerkelijk is het gebruik van de SD kaart. Die gaan we nog vaker tegenkomen bij reflexen. Nu ben ik benieuwd wat het antwoord van Canon zal zijn, later deze maand.
Ik had al diverse spamfilters ingebouwd en slechts zelden glipte er een doorheen, maar ik ben een beetje moe geworden van alle spammeldingen en het steeds weer verder uitbreiden van de spamlijst. Dus heb ik nu ook bij de reacties een vraag die beantwoord moet worden. Een simpele vraag (ik heb vier opties), met een simpel antwoord. Altijd in kleine letters. Erg fijn vind ik het niet zo'n drempel, het spammen ben ik echter zat. Hopen dat dit werkt.
1 belichting
Heel stilletjes heeft Durst bekend gemaakt dat sinds 31 juli geen vergroters meer worden gemaakt. Wie nog nooit van Durst heeft gehoord, zal waarschijnlijk ook de doka niet kennen. Jarenlang was Durst een toonaangevend merk in de doka. Geweldige vergroters zijn het, ik heb er heel wat afdrukken mee gemaakt. Het blijft slikken als zo'n merk zo'n beslissing neemt.
7 belichtingen
Naast fotograferen en het maken van videoclips, gaat Anton Corbijn nu ook voor het witte doek. Hij is bezig met een lange speelfilm over Ian Curtis, de voorman van Joy Division die in 1980 zelfmoord pleegde. Corbijn en Joy Division hadden een nauwe band en Corbijn liet ook geregeld in interviews weten wat de dood van Curtis met hem deed. Ik ben benieuwd hoe de film gaat worden. Vooral uit beeldoogpunt. De film Control is de eerste lange speelfilm van Corbijn. Wanneer de film in premiere gaat is nog net bekend.
Een belangrijk deel van mijn werk bestaat uit het maken van portretten. Op lokatie, niet in een studio. Foto's voor bij een interview en dergelijke. Leuk werk op zich, want je moet vaak improviseren. Maar ook lastig, want niet iedereen is even fotogeniek of wil even graag meewerken aan een aparte foto. Vandaag zat alles mee. Even terug in de provincie, mocht ik een IT-er fotograferen bij een vuilcontainer. Tja, klinkt niet spannend en ook wat vreemd, maar het heeft wel een reden. Ik had een idee en de man die op de foto moest werkte uitstekend mee. Sterker, hij deed nog losser dan ik had durven hopen. Gewoon lekker languit op de vieze stenen met zijn pak aan. Niet moeilijk doen, want de foto moest goed zijn vond hij. Dat is tenslotte de trekker van het artikel. Meer van dat soort mensen graag!
4 belichtingen
Het heeft altijd iets geheimzinnigs. Je koopt wat via internet en spreekt dan af. Zoals vanavond op het station in Amsterdam. Op een rustige plek bekijk je de waar. Je praat wat, kijkt nog eens goed. En dan stop je het weer veilig weg en de ander neemt het mee. Alsof er een geheime deal heeft plaatsgevonden. Maar het waren geen drugs, of juwelen. Nou ja, ik heb vandaag een kroonjuweel in mijn bezit. Het boek der boeken voor mij. Het boek waardoor ik ben gaan fotograferen wat ik nu doe. En naar dit boek ben ik al op zoek, sinds ik het weer terugbracht bij de bibliotheek na de eerste keer lenen. Jaren geleden. En nu, nu heb ik het. Ik glunder, ik zit weer vol energie. Ik wil laten zien wie ik ben!
11 belichtingen