Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Nu is een opening niet de beste plek om even rustig naar foto's te kijken. Toch krijg je wel een indruk. En die is bij de expositie Testimony van James Nachtwey, die tot en met 20 juni te zien is in Foam, erg goed. Veel werk van Nachtwey is mij al bekend. Maar veel ook niet. En dus ga ik binnenkort eens terug om de foto's die aandacht te geven die ze verdienen. Testimony is eigenlijk ook meer dan gewoon een fototentoonstelling. En daarom is de expositie niet alleen interessant voor fotoliefhebbers, maar voor iedereen. Het is de blik naar de wereld. De blik die laat zien wat er gaande is. Een wereld waar we ons niet voor mogen afsluiten. Nachtwey laat het zien en iedereen zou de mogelijkheid moeten pakken om het te kunnen zien.
En ineens stond hij voor me. De fotograaf voor wie ik ontzettend veel respect heb. De man die mij steeds weer kan motiveren als ik de documentaire over hem zie, of gewoon zijn foto's. Hij, de fotograaf die doet wat ik graag zou willen. Nooit gedacht dat ik hem als een held zou zien. Maar vandaag voelde het absoluut zo. James Nachtwey, een held voor mij dus.
Een verslag van het gesprek volgt morgen. Eerst alles laten bezinken. Wat een man is hij toch.
De meeste fotologs laten het heden zien, maar het verleden is ook erg interessant. Dat is goed te zien bij Shorpy | The 100-Year-Old Photo Blog. Zoals de naam al aangeeft gaat het hier om historische foto's. Veel zwart-wit, maar ook zeer fraaie kleurenfoto's. De eerste foto's zijn van Lewis Wickes Hine, die onder ander voor de National Child Labor Committee fotografeerde. De log leent haar naam dan ook naar een van de onderwerpen van Hine, Shorpy.
In Volkskrant Magazine staat deze week een bijzondere reportage van slachtoffers van verkeersongevallen: de insecten. Met een elektronenmicroscoop maakt de wetenschappelijke fotograaf Volker Steger opnames van de vermoorde dieren. Een opmerkelijke serie, ook omdat blijkt dat de meeste insecten met hun achterlijf de klap opvangen. Met de serie heeft Steger al een prijs gewonnen, het zal denk ik niet de laatste zijn.
In een aantal bladen viel mij zijn naam al op. Door het soort werk en de kwaliteit. Gedegen fotojournalistiek over heel diverse onderwerpen. Ondanks het lang niet altijd vrolijke onderwerpen zijn, zijn de foto's van Ronald de Hommel prettig om te zien. Hij is ook een reizig type. Als je op zijn weblog kijkt, dan kun je hem op zijn reizen volgen.
Vanavond start Holland Doc met een vierdelige serie over Afrika. In het eerste deel, Photo Souvenir,wordt aandacht besteed aan de fotograaf Koudjina. De bijnaam van Philippe Koudjina was The Cheese, omdat hij altijd de mensen vroeg te lachen op de foto's. Door staar fotografeert hij al jaren niet meer en na een verkeersongeval in 1999 zijn zijn beste camera's gestolen. In de jaren 1960-1970 was Koudjina een van de sterfotografen, die het optimisme in Niger toentertijd vastlegde. Nu leeft hij in de armoede.
De uitzending begint vanavond om 22:50 op Nederland 2.
Gisteren heeft oud-minister Pronk de tentoonstelling Potocari geopend bij de NIOD. Potocari laat bewerkte foto's zien die Jehanne van Woerkom heeft gemaakt bij begrafenissen van slachtoffers van de val van Srebrenica. Geen makkelijk onderwerp om vast te leggen, zegt ze zelf: "Met schaamte richt ik mijn lens op het drama waarvan ik deelgenoot ben gemaakt. Maar ik kan niet anders: beelden zeggen soms zoveel meer dan woorden. Het moet gezien worden …". De tentoonstelling is vanaf vandaag tot en met 24 april te zien aan de Herengracht 380 in Amsterdam.
In het Gemeentemuseum Helmond hangt tot en met 28 mei een bijzondere tentoonstelling van drie fotografen. De tentoonstelling 'Kampioenen van het volk' gaat over wielerwedstrijden, maar dan niet om de renners. Dit maal staat de toeschouwer centraal en dat levert aparte foto's op. Een van de fotografen is Stephan Vanfleteren, die tien jaar bezig is geweest met zijn boek Flandrien. Dat werk is al vaker geëxposeerd geweest. De andere twee fotografen zijn Joyce van Belkom en Marc Steculorum. In totaal hangen er ongeveer 120 foto's. Ik denk dat ik binnenkort maar weer eens naar het zuiden ga.
Afgelopen weken heb ik heerlijk door het land foto's mogen maken voor een erg leuke klus. Met als resultaat natuurlijk een berg foto's. En waar ik 'vroeger' de rolletjes weg bracht en even later afdrukken van liet maken, moeten nu de foto's stuk voor stuk bewerkt worden. Nou ja, degene die ik selecteer dan. En dat afwerken vreet best wel tijd. Een nadeel van de digitale geneugten. Het voordeel is natuurlijk dat ik niet afhankelijk ben van de grillen van de laborant (hooguit van mijn eigen grillen). Toch zal Photoshoppen niet mijn favoriete bezigheid worden, het is meer een noodzakelijkheid. Gewoon productie draaien. En dat vond ik in de doka ook al niet leuk.
Vier jaar geleden viel Amerika Irak binnen. Wat een korte oorlog moest worden, is uitgelopen in een langdurige strijd. En het eind is nog niet in zicht. Time brengt de vier jaren oorlog in Irak in beeld door van iedere maand een foto te plaatsen.
Na eerder in het zuiden des lands te zijn geweest, gaat Spencer Tunick op 3 juni 2007 een kunstwerk maken in Amsterdam bij het Dream Amsterdam. De lokatie is nog geheim, maar je kunt je al wel opgeven om voor de kunstenaar op de foto te gaan. Naakt uiteraard.
Gisteren is de Paul Huf Award 2007 bekend gemaakt. Uiteindelijk hebben twee jonge fotografen de prijs gewonnen. De Amerikaanse Taryn Simon won de prijs vanwege "haar uitgesproken en uitzonderlijk portfolio". Daarnaast won ook Mikhael Subotzky uit Zuid-Afrika de prijs. Volgens de jury is hij een "getalenteerde, betrokken fotograaf met veel potentieel" en de jury prijst zijn energie en passie.
Bij Magnum is een vehaal te lezen van Geert van Kesteren over hoe een foto van Shakira, gemaakt door Paul Bergen, het leven redt van een jongen in Irak. Klinkt mooi, of is het slechts een droom?
Als persfotograaf leg je soms dingen vast, zonder dat je op dat moment precies kunt weten hoe de vork in de steel zit. En zo'n foto kan dan ineens een icoon worden. Een goed voorbeeld is natuurlijk de foto van Spencer Platt die de World Press Photo gewonnen heeft. Een ander beeld, dat dichter bij huis is gemaakt, is de foto die Jasper Juinen maakte van een jonge Feyenoord supporter die de middelvinger opsteekt. Een foto die een onaangename agressie uitstraalt. Een onopgevoede jongen, zo zou je kunnen denken. Niets blijkt minder waar. De Volkskrant speurde vijf jaar na het maken van de foto het jongetje op. En Mikey Wilson, zoals de jongen heet, blijkt een lieve jongen te zijn. Die eigenlijk niet eens wist wat hij doen deed. Het zijn toch wel interessante verhalen achter een foto.
Vanaf vandaag is tot en met 31 maart in het Wereldculturencentrum RASA in Utrecht de fototentoonstelling Bulgarije In Beeld te zien. Op de expositie is werk te zien van de Bulgaarse fotografe Nadezhda Chipeva (op de foto links). De fotojournalist is vanaf 1987 aan het werk voor de Bulgaarse media en heeft naar eigen zeggen de meest boeiende periode meegemaakt. Nog voor de omwenteling fotografeerde ze ook al op eigen initiatief, naast de acht uur die ze voor de krant moest werken. Ze deed dat omdat ze vond dat die periode goed gedocumenteerd moest worden. Haar werk laat een Bulgarije zien die we slechts zelden te zien krijgen. Een interessant land, de teksten bij de foto's geven daarbij meer inzicht over het land. Chipeva is in haar land een bekend fotograaf, ze is al meerdere malen in de prijzen gevallen.
Aanstaande dinsdag 6 maart vertoont het Vrij Media Collectief in de OT301, aan de Overtoom 301 in Amsterdam, de documentaire City of Photographers die eerder op het IDFA heeft gedraaid. De film gaat over de verzetsbeweging AFI (Asociación de Fotógrafos Independientes) van fotografen tijdens het bewind van Pinochet in de jaren tachtig. De fotografen legden vast wat niet gezien mocht worden om zo mensen bewust te maken van wat er nu gebeurde. De vader van de filmmaker was een van de fotografen.