Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Jan Grarup vroeg bij de World Press Photo Award Days om aandacht voor Darfur. Een provincie waar de ellende enorm is en waar iets aan gedaan moet worden. Aan de journalistiek de taak om te laten zien en weten wat er gaande is. Ondertussen zijn er wel de nodige (foto)journalisten geweest. In aanstaande nummer van P|f staat een reportage van Daimon Xanthopoulos en Sven Torfinn had vandaag een mooie reportage in De Volkskrant. Het is niet makkelijk om in het gebied je werk te kunnen doen als journalist. Dat vertelt Torfinn ook op de weblog van de fotoredactie van De Volkskrant. Het is wel goed en belangrijk dat mensen als Grarup en Torfinn er heen blijven gaan en het verhaal proberen te vertellen. Alleen zo kan er aandacht komen en hopelijk actie ondernomen worden. Het wordt hoog tijd dat de gewone bevolking ook daar een normaal leven kan leiden.
Over Jan Grarup gesproken, toen ik begin van dit jaar in Kopenhagen was en op zoek was naar een goede kaart, zag ik het boek van Jan Grarup liggen. Tja, ik kan het nu eenmaal niet laten om een boekwinkel binnen te stappen en fotoboeken te kijken. Het boek Shadowland greep mij meteen aan. Uiteraard door de fraaie zwart-witfoto's waarmee Grarup mij steeds weer mee weet te overtuigen. Veel plaatjes, weinig woorden. Dus veel ruimte om zelf de foto te lezen en te interpreteren. Indringend werk, zoals altijd bij Grarup. Het grijpt je naar de strot. Je moet wel nadenken bij de foto's. Niet om ze te kunnen snappen, wel omdat je maar al te goed beseft bij het zien van de foto's in wat voor wereld we leven. Je, of in ieder geval ik, krijgt de neiging om de straat op te gaan en te zorgen dat er iets aan verandert. Deze wereld moet en kan beter. En dat is ook wat Grarup voor ogen staat. Met zijn foto's vraagt Grarup vaak aandacht voor de schrijnende situaties. Doe er alsjeblieft wat aan, sta niet aan de kant. Dat is zijn boodschap. Dat bleek ook gisteren weer bij zijn presentatie over Darfur en Tsjaad. Shadowland is een van mijn mooiste boeken die ik nu in bezit heb. Een boek dat me even weer stevig op de grond zet en me gelijk ook inspireert. Een meesterlijk boek van een meesterlijke fotograaf.
Op de site geeft Grarup uitleg bij zijn foto's. In het boek ogen de foto's mooier en je hebt meer rust zonder woorden, toch is de uitleg zeer interessant en een goede aanvulling. Om daarna weer met het boek in de handen te zitten en zelf weer na te denken.
Voorafgaand aan de opening van de World Press Photo expositie in de Oude Kerk in Amsterdam vinden er altijd de Awards days plaats. Een weekend waarin de prijswinnende fotografen hun werk mogen laten zien. Bijna altijd weer inspirerend. Voor mij in ieder geval wel. Het is ook een goede plek om je collega's te ontmoeten. Altijd gezellig. Gisteren moest ik helaas verstek laten gaan, omdat ik geveld was door de hooikoorts (het gaat weer beter, dank u). En daardoor heb ik ook de lezing van Susan Meiselas moeten missen. Vandaag gelukkig wel bijzonder werk gezien. Met als klapper voor mij toch wel de serie die Jan Grarup in Darfur en Tsjaad maakte. En het verhaal wat hij erbij vertelde. Voor mij is Grarup een van de beste fotojournalisten van dit moment. En een van de meest geëngageerde. Het zien van zulk werk geeft mij weer energie om aan de slag te gaan. Op het moment dat ik dit schrijf zal het openingsfeest zo langzamerhand wel beginnen. En dat betekent dat vanaf morgen het werk voor het publiek te zien is. Nog altijd een must voor de liefhebber van fotojournalistiek om heen te gaan. Zeker in de Oude Kerk waar ook een portfolio zal hangen van de winnaar, Spencer Platt. De expositie zal te zien zijn tot en met 17 juni en vanaf 26 april reist ook een collectie over de wereld.
Ik verwacht na het zien van zoveel moois dat deze week de fotodip over is en dat de stilte op mijn site weer voorbij is
Met een foto van een demonstrante die een politiemacht probeert tegen te houden heeft Oded Balilty zowel de Pulitzer prijs als de eerste prijs Mensen in het nieuws bij World Press Photo gewonnen. Een bijzondere foto, je gaat je afvragen hoe de vrouw de politie tegen wil houden. Is het geen actie die gedoemd is te mislukken? Net als bij de winnaar van de WPP is ook hier de hoofdpersoon gevonden en die doet haar verhaal. Minstens zo opmerkelijk als de foto eigenlijk.
Het wapenbezit in Amerika staat weer eens ter discussie na de vreselijk slachting deze week. Amerikanen en wapens, het lijkt onlosmakelijk met elkaar verbonden. Kyle Cassidy heeft onlangs een boek uitgebracht over de relatie van Amerikanen en hun wapens. Bijzondere portretten zijn het, met net zo bijzondere verhalen.
Het is een beetje rustig hier de laatste tijd. Noem het maar een bezinning of gewoon een pauze. Komt allemaal weer goed
Wat het precies is weet ik niet. En zeker niet alles trekt me, maar over het geheel gezien bevalt het werk van Mine Kasapoglu me wel. Zeker de portretten van de mensen in Istanbul. Hoewel ze ook weer niet zo heel bijzonder zijn.
Bij het paastreffen afgelopen weekend had ik ook de schone taak een groepsfoto te maken. Statief meegenomen uiteraard en dan alles neerzetten. Nu moet ik wel even toegeven dat groepsfoto's maken niet mijn specialiteit is, ik raak al snel de controle kwijt. Gelukkig gedroegen de ligfietsers zich voorbeeldig. En dat voor een behoorlijk grote groep, ruim honderd personen met fiets op de foto. Het is gelukt ook nog! Helaas voor de nieuwsgierigen kan ik de foto nog niet tonen. Hij moet eerst verschijnen in Ligfiets&, het lijfblad voor de ligfietser :)