Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Ooit was het wel een lucratieve inkomstenbron, de pasfoto. Met de huidige eisen aan een foto voor paspoort en dergelijke, was het al geen feest meer voor de fotograaf. Veel gedoe, veel missers, kortom niet leuk meer. Vanaf juni 2009 hoeft de fotograaf de pasfoto's niet meer te maken voor het identiteitsbewijs. Dat is het goede nieuws, de gemeenteambtenaar mag nu de foto maken. Wat een hoop ergernis van heen en weer lopen naar de fotograaf zal besparen. Het mindere nieuws is, dat de fotograaf een inkomstenbron gaat mislopen. Daarentegen heb je niet alleen pasfoto's nodig voor de officiële documenten. En dus mag de ambtenaar jou saai op de foto zetten en mag je bij de echte fotograaf weer gewoon ouderwets lachen en er op je best opstaan.
Weer heerlijk nieuws voor mij. Vanaf zaterdag tot en met 26 augustus is er weer een expositie met foto's van Ed van der Elsken in het Nederlands Fotomuseum. Ditmaal de jazz-serie, fraaie foto's met soms korrel waarop je kunt lopen zo grof. En of het niet mooi genoeg is, er is ook weer een herdruk van dit boek. Het origineel gaat op de tweedehands markt voor grof geld over de toonbank en was daarom ook nog altijd buiten mijn bereik. Met de herdruk stel ik me (voorlopig) wel tevreden.
Nadat hij, vanwege zijn naam, op een vliegveld in Detroit door de FBI was aangehouden op verdenking van terrorisme besloot Hasan Elahi de FBI altijd op de hoogte te brengen van waar hij is. De visible man, zoals hij ook wel wordt genoemd, geeft via zijn GPS aan waar hij zit en maakt foto's van de omgeving. Op die manier is een hele unieke collectie beelden ontstaan van wc-pot tot etenswaar van over de hele wereld.
De Duitse fotograaf Bernd Becher heeft afgelopen vrijdag op 75-jarige leeftijd een zware operatie niet overleefd. Becher vormde samen met zijn vrouw Hilla een befaamd duo dat op een eigen wijze industriële complexen en bouwwerken in beeld bracht. Hun werk is vaak geprobeerd na te maken.
Tijdens een trouwdag wordt van alles gefotografeerd. Ook in de kerk. Behalve bij ds. W. Silfhout. Hij vindt dat fotografen en videofilmers teveel afleiding geven van het Woord, want daar draait het volgens de dominee om: "Als er dan ook nog een fotograaf rondloopt die foto’s wil maken of zelfs een videofilm, is er van de aandacht voor de prediking weinig meer over" En dus zijn fotografen niet meer welkom bij een huwelijk in zijn kerk.
Fotograaf Arturo Mauro gaat na 51 jaar met pensioen. Die naam kwam ook mij onbekend voor, maar hij heeft in zijn loopbaan heel wat foto's gemaakt die de hele wereld zijn overgegaan. Mauro was tot voor kort namelijk de fotograaf van het Vaticaan en heeft zes pausen als baas gehad. Een bijzondere baan moet het zijn geweest.
Als je wat wilt zien van Nederland, kun je beter de auto laten staan en lekker te voet gaan. Of met de fiets als je wat langere afstanden af moet leggen. Ben je daar net te lui voor, dan is de brommer een goed alternatief. Op een niet te hoge snelheid beweeg je je dan door een mooi land. Kunt wegen nemen waar je anders niet kunt komen en stoppen wanneer je iets moois ziet. Zonder dat je gelijk een opstopping veroorzaakt. En wat zie je dan in het Nederlandse landschap? Precies, koeien. Ze horen net zo bij Nederland als fotografie bij mij. Het is dus niet verwonderlijk dat Han Singels al snel koeien ging fotograferen toen hij een brommer kocht en door Nederland toerde. Met geduld rustig naar die beesten kijken, met in het achterhoofd werken van oude meesters. Het resulteert in een prachtige reeks foto's, die je tot 26 augustus in Huis Marseille kunt bekijken. Ik heb zelf de foto's afgelopen vrijdag gezien. Nu hoor ik zelf niet tot de rustige types, als ik de mensen in mijn omgeving moet geloven. Het geduld dat Singels op heeft gebracht om de koeien te fotograferen zal dan ook niet aan mij besteed zijn. Maar wat is het bijzonder om te zien. Soms lijkt het net of je niet naar foto's kijkt, maar naar een schilderij. Althans, van een afstand. Dichtbij valt de detaillering op. Dat is eigenlijk alleen interessant voor de techies. Je kunt beter een paar stappen terug doen en dan genieten van Hollandse landschappen. Met de meest fraaie luchten, zoals we die in Nederland nog altijd hebben. En hoewel de foto's klassiek ogen, heb je toch al gauw door dat het het Nederland van nu betreft en niet die uit de tijd van de grote schilders. De te strak vormgegeven landschappen, waar rechte lijnen de norm zijn en krom fout is. De restanten van een boot, het hekwerk en de onmisbare oormerken. De koeien lijkt het allemaal niets uit te maken. Zij grazen lekker door zoals ze al eeuwen doen en staan net zoals hun voorouders met de konten dezelfde kant op. Je zou willen dat je een koe was die door Singels wordt gefotografeerd in zo'n oerhollands tafereel. Wat kan het leven mooi zijn.
Op zich ben ik niet zo'n sprookjesmens. Toch zijn het juist die sprookjesachtige foto's die mij bij Jannie Regnerus aanspreken. Foto's, waarin ze zelf vaak als personage optreedt, die je meenemen naar een fantasie. Je eigen fantasie. Soms dromerig, soms vervreemdend. Foto's waar je verder in moet kijken. Al moet ik wel toegeven dat de foto's van de bladeren die in 2006 zijn gemaakt, mij niet zo heel veel doen. De foto's mogen geënsceneerd zijn, het is niet met een computer in elkaar geflanst, zoals ze in Trouw het mooi plastisch zegt. Ze gaat voor film: "Niemand kijkt meer onbevangen naar al die fotografie die als kunst wordt gepresenteerd. Vrijwel niemand ziet ook nog de meerwaarde van analoge fotografie, handprints... ik wel. Ik wil benadrukken dat die schoonheid vanzelf al aanwezig is in de natuur."
Eergisteren stond in de Volkskrant een erg mooie reportage over begraafplaatsen in Guatamala. Als na zes jaar de nabestaanden het graf niet meer kunnen betalen, worden de graven gedolven en de resten in een massagraf gestopt. Het zijn prachtige foto's van een bijzonder verhaal, gemaakt door Rodrigo Abd voor AP. Het zal mij niet verbazen de serie bij World Press Photo volgend jaar tegen te komen. Nu ben ik al een tijd bezig om de serie online te vinden (Volkskrant abonnees kunnen de krant online nog zien), maar helaas. Verder dan een paar losse foto's kom ik niet echt.
Een paar jaar terug heb ik wel eens een probleem gehad met de politie tijdens een demonstratie. Werd ik half voor demonstrant uitgemaakt. Maar dat is nog niets met wat Daniel Rosenthal meemaakte bij het fotograferen bij de G8-top. Waar de politie toch al niet zo'n beste indruk achterlaat als ik de krantenberichten zo lees.
Fotografen in de Tweede Kamer moeten hun plek voor het Voorzittersvak in de plenaire zaal weer opgeven, door een verzoek van de PVV. Volgens Werry Crone een mooie plek, volgens Hans Kouwenhoven valt het wel mee.
Tijdens het maken van deze foto voor mijn archief, komt er een agent op een fiets op mij af. Ik denk dat hij opmerkingen gaat maken over privacy enzo.
"Wat bent u aan het fotograferen?"
"De rij fietsen voor het station"
"Bent u pers ofzo?"
"Ja"
"Kunt u dat bewijzen?"
Na het laten zien van mijn perskaart:
"Het is in orde hoor. Maar we zijn wat extra alert in verband met mogelijke terroristische aanslagen, vandaar dat ik het even vraag. Succes en prettige dag."
"Insgelijks"
Als je van je hobby je werk maakt, dan raak je een hobby kwijt. Dat is zo'n gezegde. En eigenlijk klopt het heel behoorlijk. Fotografie is nu vooral mijn werk, veel minder mijn hobby. Gelukkig heb ik een andere hobby voor in de plaats gekregen, eentje die prima valt te combineren met mijn werk. Het was genieten zo'n weekend met ligfietsen. En ook wel heerlijk om het via mijn camera te bekijken. Lekker proberen te freaken, een tak van fotografie bedrijven die ik normaal nooit doe: sportfotografie. Nadeel van zo'n weekend is wel de berg foto's. Ze zijn al uitgezocht, nu nog 'even' afwerken. En nagenieten :)
Ow ja, om mijn tassentik nog compleet te maken; met een tassenmaker gesproken en daar ga ik binnenkort eens mee babbelen om een goede ligfietsfototas te maken. Ik heb namelijk nog niet genoeg tassen.