Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Eigenlijk ben ik helemaal niet van lijstjes en overzichtjes. Maar kijkend in mijn boekenkast dacht ik, wat heb ik toch weer mooie boeken aangeschaft dit jaar. Niet allemaal nieuw voor 2007, maar wel dit jaar bij mij op de plank. De vijf meest bijzondere boeken voor mij (in alfabetische volgorde):
Belgicum - Stephan Vanfleteren
Een zeer bijzonder document van een bijzonder land. Mooie zwart-witfotografie, portretten, sfeerbeelden. Alsof de tijd heeft stilgestaan. Nu al de derde druk, in 1 jaar tijd!
Inferno - James Nachtwey
Een wannahave voor lange tijd al. Wat kan die man nieuws mooi in beeld brengen. Geen boek waar je vrolijk van wordt, wel een boek waardoor ik steeds weer denk dat ik ook moet gaan fotograferen. Een lijvig, zwaar en duur boek. Maar een must in mijn boekenkast.
Jazz - Ed van der Elsken
Een herdruk van het origineel in het kader van de tentoonstelling in Rotterdam. Al jaren op zoek naar het boek, betaalbaar dan. Want het origineel is erg duur. En dat voor zo'n klein boekje. Wel een boek met meesterlijke jazz foto's. Korrel waar je u tegen zegt, maar ook een sfeer. Je hoort de muziek door de foto's. Heel bijzonder.
Magnum Magnum - Magnum
Nog zo'n absurd zwaar en groot boek. Een mooi overzicht van het werk van een eigenzinnig fotoagentschap. Een groot inspiratiebron en een goede aanleiding om toch maar weer de straat op te gaan.
Shadowland - Jan Grarup
Ik denk wel het mooiste boek dat ik dit jaar heb gekocht. Net als Inferno geen vrolijke beelden, maar nieuwsfoto's die je bij je strot grijpen. Indringend ook. Een van de beste fotojournalisten van dit moment en een bevlogen fotograaf.
Dan Radcliffe, die Harry Potter speelde, gaat de rol spelen van fotojournalist Dan Eldon in een film over het leven van de fotograaf. Eldon is op 12 juli 2003 vermoord in Mogadishu samen met drie andere journalisten, toen zij verslag deden van een bombardement in de Somalische hoofdstad. De film wordt volgend jaar gemaakt, wanneer die uitkomt is nog niet bekend.
Op zoek naar zijn achtergrond trof David R. Philips een enorm archief met glasplaten aan. Toen bekend werd dat die weggegooid zouden worden, kocht hij de collectie op. Het was het begin van een opmerkelijke verzameling aan foto's. Die verzameling blijkt nu zeer waardevol te zijn, omdat ze een uniek beeld geven van hoe het vroeger in Chicago aan toe ging. En er zitten ook echt prachtige foto's tussen. Wat moet het een genot zijn om zo'n verzameling te hebben.
Gisteravond viel het me weer op dat ik toch wel een behoorlijke vorm van beroepsdeformatie heb. Tijdens het concert van Krezip werden ook filmopnames gemaakt voor de DVD. Veel camera's dus en ik zat ook nog eens schuin achter de mengtafel, waar het beeld van de camera's terecht kwam. En dus zat ik de hele tijd te kijken naar het scherm. Mooie camerastandpunten, mooie kadreringen, dat ging door mijn hoofd. En uiteraard ook even spieken naar de fotografen vooraan. Eentje mocht het hele concert blijven staan. Gelukkig, want dan heeft de band ook goede foto's van het concert. En het optreden? Ja, dat was leuk ;)
Interessant aan de boeken van World Press Photo en Zilveren Camera is dat het een mooi overzicht biedt van de gebeurtenissen in een jaar. Natuurlijk zijn er ook genoeg sites, maar het blijft lekker om gewoon papier in je handen te houden. Daarom is het ook fijn dat de Volkskrant Magazine vandaag ook een beeldblad is, met een goed overzicht van 2007.
Gisteren is de Pakistaanse oppositieleider Bhutto vermoord. Een behoorlijke klap voor de situatie in Pakistan die toch al niet zo rooskleurig is. Fotojournalist John Moore was ter plekke op een paar meter van de auto van Bhutto toen de moordenaar zichzelf opblies. Bij CNN doet hij zijn verhaal in woord en beeld. Meer foto's zijn te zien te zien in de NY Times.
Zoals ieder jaar komt De Volkskrant aan het einde van het jaar met een speciale fotobijlage. Dit jaar heeft het Observatorium, dat vandaag bij de krant zit, het thema 'het andere Afrika'. Lekker veel fotografie uiteraard en van een heel hoog niveau. Wederom superportretten van Stephan Vanfleteren, mooie natuurfoto's van Nick Brandt en mooie series van Fransesco Zizola en Mikhael Subotzky. Heerlijk zo'n krant bij het ontbijt.
Het wordt misschien niet zo verstandig om piramides te fotograferen. De Egyptische secretaris-generaal van de raad van oudheden Zahi Hawass heeft een wet gemaakt dat de oudheden auteursrechtelijk moet beschermen. Hawass wil dat elke vorm van reproductie, dus ook fotografie, zonder toestemming en betaling van royalties verboden wordt, zo staat in het NRC.
In een interview met Reuters zegt Anton Corbijn dat het maken van films hem goed is bevallen en dat hij hoopt in de komende 20 jaar nog acht films te maken. Zijn fotografie zal minder worden, maar helemaal met fotografie stoppen zal waarschijnlijk niet lukken: "I tried to stop already nine years ago or so. The problem is that I have some very good friends that are very good musicians, and they play a song and it is very hard to say no when you like the song, you like the people and if you have an idea why not do it..."
De site navigeert niet handig en je krijgt een irritante popup die het hele beeld in beslag neemt, maar dat moet je maar voor lief nemen bij Jessica Dimmock. Het zijn bijzondere series, die best wel heftig kunnen zijn. Dicht op de mensen, lekker ruw en ogenschijnlijk losse composities. Mooie betrokken fotografie. Zeker The Ninth Floor over een drugsgemeenschap en Anna, Go-Go Dancer spreken mij zeer aan. Fijne reportagefotografie om naar te kijken.
Afgelopen zaterdag is de Belgische fotograaf Gerald Dauphin overleden. Dauphin is onder meer bekend in België door zijn bijdragen aan Weekend Knack. Hij fotografeerde daarnaast onder meer voor Avenue en Libelle en hij heeft veel culturele figuren uit Nederland en Vlaanderen voor zijn lens gehad. Dauphin is 69 jaar oud geworden.
Manipuleren van een foto gebeurt al bij de opname. Door de kadrering bijvoorbeeld. Of door achteraf de foto bij te snijden. Bij Reuters staan twee leuke voorbeelden hoe een uitsnede het verhaal anders kan maken.
Van Lego kun je alles maken, dat was een leus uit mijn jeugd. Nog steeds spreekt Lego tot de verbeelding. Software engineer Mike maakt heel wat foto's van Lego settings. Onder de naam Balakov heeft hij ook van Lego enkele klassiekers uit de fotohistorie nagemaakt en gefotografeerd. Het zijn mooie reprodukties. Bij iedere foto staat ook een link naar de originele foto en een technische beschrijving van hoe de foto is gemaakt. Buitengewoon knap gedaan.
Steeds vaker wil men controle hebben over wat er gefotografeerd wordt, zodat er een bepaald beeld kan worden geschept. Het beeld dat de voorlichters graag zien uiteraard. Een paar fotografen mogen de foto's maken, de rest heeft het nakijken. Zo was het ook bij de eerste schooldag van prinses Amalia. Allen ANP fotograaf Marcel Antonisse mocht foto's maken. Dat alleen ANP uitgenodigd is, verbaast mij niets. Zij worden wel vaker voorgetrokken, wat niet altijd goed is voor de pluriformiteit. Buiten op straat stonden enkele andere fotojournalisten, onder wie Inge van Mill. Hoewel de RVD de niet uitgenodigde fotojournalisten het werk onmogelijk probeerde te maken, lukte het Van Mill toch een paar foto's te maken. Die zijn via Hollandse Hoogte aan De Pers verkocht. De RVD was not amused en eiste verwijdering van de foto's uit de database van Hollandse Hoogte, hetgeen ook gebeurd is uiteindelijk. Nu ontstaat weer de discussie wanneer er sprake is van persvrijheid. De eerste schooldag van de prinses is een nieuwsfeit. En in principe mag je op de openbare weg gewoon fotograferen. Publiceren is weer wat anders. Hollandse Hoogte gaat een gesprek aan met de RVD. Ik ben benieuwd naar de uitkomst, het gaat hier immers over vrij fundamentele rechten van de fotojournalist. Wat mag wel, wat niet?
Het Metropolitan Museum of Art in New York heeft het volledige archief gekregen van Diane Arbus. Arbus is bekend geworden door haar foto's van zogenaamde freaks. De collectie is enorm en bestaat uit contactsheets en negatieven van meer dan 7500 rolfilms, honderden foto's, correspondentie, fotoboeken en werken die Arbus had verzameld van andere fotografen. Daarmee heeft het museum uniek onderzoeksmateriaal in handen. Het is de tweede grote verzameling voor het museum, eerder kreeg het museum al het archief van Walker Evans.
Afgelopen donderdag en vandaag moest ik in totaal 19 mensen portretteren voor een jaarverslag. Een monsterklus, maar wel leuk. Voor het eerst sinds tijden weer gewoon met een flitsinstallatie gewerkt. Goed nagedacht wat ik van Koos Breukel heb opgestoken, die workshop is zijn geld dubbel en dwars waard geweest vind ik. Simpel licht (houd ik sowieso al van), een softbox en een groot reflectiescherm. Komen de dingen die ik zo'n tien jaar geleden heb aangeschaft voor modelfotografie toch nog eens van pas. Camera op statief en rustig blijven. Ongeveer een kwartier per persoon, dat is ook een mooie tijd. Ik merkte dat ik het fijn werken vond en dat ik zelf ook rustig werd en de mensen die op de foto moesten ook. Ben ook wel tevreden over de foto's als ik ze zo ruw zie. Nu nog alles 'even' afwerken.
De Amerikaanse fotojournaliste Stephanie Sinclair heeft de Unicef Foto van het Jaar 2007 gewonnen. Ze kreeg de prijs voor haar foto van de 40-jarige Mohammed die met de 11-jarige Ghulam trouwt. De foto is onderdeel van een serie over kindhuwelijken die Sinclair tussen 2005 en 2007 heeft gemaakt in Afghanistan, Nepal en Ethiopie. De tweede prijs ging naar G.M.B. Akash met een foto over kinderarbeid in Bangladesh en Hartmut Schwarzbach heeft de derde prijs in de wacht gesleept met de foto van een meisje dat op de vuilnisbelt in Manilla leeft. Onder de eervolle vermeldingen zit ook Jonathan Torgovnik met de foto waarmee hij eerder de Photographic Portrait Prize heeft gewonnen.
Uit 31 landen hebben 142 fotografen in totaal 1230 foto's ingestuurd. Om deel te mogen nemen moet je zijn aanbevolen door een internationaal bekende fotografieexpert. De hoofdprijs bestaat uit een betaalde reportage voor Geo en een camera.
De Amerikaanse fotojournalist Mark Hancock heeft een tweedelig interview met Michael Rubenstein, een echte allrounder. Rubenstein is onlangs naar India verhuisd om vanuit daar te gaan werken. Het interview gaat dan ook voor een belangrijk deel over de dingen die bij zo'n vertrek naar het buitenland komen kijken. Zoals neem je apparatuur mee, of koop je die daar. Het blijkt dat India niet echt gunstig is om spullen te kopen: "You just don't buy it here. It's cheaper to go to NY and buy it there, even with the flight." Verder wordt veel aandacht besteedt aan het hebben van een agentschap. Rubenstein laat zich door Redox vertegenwoordigen en is daar erg gelukkig mee.
In een lang interview voor American Photo vertelt fotojournalist Peter van Agtmael aan Jörg Colberg over zijn werk en met name over embbeded zijn in Irak. Het is een bijzonder interessant en openhartig artikel, net zoals de fotograaf al eerder open sprak met ABC. Van Agtmael vertelt hoe hij oorlogsfotograaf is geworden en over de verandering in zijn begrip: "the deeper I've explored, the more confused I've become. Who was good? Who was bad? What did those words even mean? I really liked the soldiers individually, and I knew they wanted to be noble and just, but they were ultimately invaders, and largely unwelcome. When I looked into the eyes of an insurgent as he was being detained, I didn't think I was looking at a heartless killer. Mostly they were just scared young men." Ook komt het PTSD naar voren, waar Van Agtmael zegt last van te hebben "Everyone who sees enough trauma gets PTSD. It takes different forms for different people, but I certainly have it."
Het meest frustrerend van zijn werk vindt hij dat er censuur is. Niet van de militairen waar hij embedded is, maar door de Amerikaanse media. Het meeste van zijn werk vindt hij terug in Europese edities: "So while some photographers have had good experiences with the media and publishing, I have to admit I've been incredibly disappointed. I just had my first big spread of Afghanistan work published, and it was in Croatia!"
Ondanks alles blijft Van Agtmael een idealist: "I still hold out hope that sometime, somehow, all the pictures and videos and words will force that critical mass of humanity to renounce war. We will all be long dead by then, but I still want to play my part."
Rotterdam, 14:00-15:15
Klik op de foto om naar de soundslide te gaan
Het valt niet mee om een goed geluid bij een soundslide te krijgen. Zeker op straat heb je veel bijgeluiden. En dan moet je ook nog een verhaal zien te krijgen. Toch maar weer een poging gewaagd, oefening baart kunst :)
Op de Internationale Dag voor de Mensenrechten tonen Nederlandse geestelijke leiders van allerlei religies hun solidariteit met de monniken in Birma. Zij doen dit door bloemen in de rivier te strooien. Onder leiding van de Birmese monnik Ashin Sopaka is de groep naar de Erasmusbrug gegaan.
Aan de zuidzijde van station Apeldoorn staat een telpaal voor fietsers. Iedere passerende fietser wordt geteld. De gemeente wil zo laten zien dat ze aandacht voor fieters hebben. Het idee komt uit het Deense Odense.
Dat is de vraag die centraal staat bij het debat dat de NVF houdt op 16 december in 013 in Tilburg. Onder leiding van Theo van de Zande, kunstredacteur Brabants Dagblad, praten Leo Blom, beeldcoördinator ANP, Joep Lennarts, voorzitter NVF en fotojournalist Iwan van Dun over de ontwikkelingen in de fotojournalistiek. Het debat begint om 15:30, voorafgaand aan het debat is er een rondleiding over de tentoonstelling We are all photographers now. Aanmelden kan door een mail naar de NVF te sturen.
Wat wil je zien als je een site van een fotograaf bekijkt? Juist, foto's. En bij Frederique Vlamings is dat dan ook zo'n beetje het enige dat je te zien krijgt. Lekkere portretten, geen uitleg. Gewoon kijken.
Vandaag is fotojournalist Bilal Hussein gehoord voor de rechter vanwege zijn vermeende banden met terroristische organisaties. De zitting heeft achter gesloten deuren plaats gevonden en de advocaten van Hussein mochten de stukken wel inzien, maar niet meenemen voor nadere bestudering. Een officiële klacht schijnt nog altijd niet ingediend te zijn, zo meldt PDN.
De eerste amateurfotograaf die een Pulitzerprijs in de wacht sleepte, Arnold Hardy, is onlangs op 85 jarige leeftijd overleden. Hij won de prestigieuze prijs met een foto van een vrouw die uit een brandend hotel sprong. Hardy kon het moeilijk verwerken wat hij had gefotografeerd en legde een aanbod om voor AP te werken naast zich neer.
Nummer 50 van stern Fotografie zal gaan over modefotograaf David Bailey. Het blad zal in een gelimiteerde en genummerde oplage van 10.000 verschijnen. Voor 15 euro heb je het tijdschrift in bezit, wat ik niet al te duur vindt voor zo'n fototijdschrift. Het nummer zal op 11 december verschijnen en is met wat moeite ook te vinden in Nederland.
Voor de tweede keer heeft het toonaangevende Amerikaanse fotoblad American Photo de Images of the Year competition gehouden. De wedstrijd staat open voor iedere fotograaf, amateur of professional en er zijn verschillende categoriën, van bruidsfotografie tot fotojournalistiek. Gisteren zijn de winnaars van 2007 bekend gemaakt en het niveau ligt erg hoog. Hieronder zijn de prijswinnaars per categorie en klik vooral ook op de links, daar zie je meer werk van de winnaars. Je bent wel even zoet. Grand Prize: Chris Anthony Fotojournalistiek: Michael Kamber met een heftige foto uit Irak Commercieel: Annie Leibovitz Persoonlijk werk: Adam Makerenko met een bijzondere bijenfoto Student: Sean Salyards met de serie over zijn grootmoeder Pauline Portret/bruidsfotografie: Martin Schoeller met een portret van George Clooney Natuur: Thomas Mangelsen met een foto van pinguins.
In Trouw staat een artikel over Magnum naar aanleiding van het lijvige en prachtige boek Magnum Magnum en het zestigjarig bestaan van het agentschap. Een aardige recensie van het boek ook en ik deel de kritiek dat de tekst niet makkelijk leesbaar is. En juist Magnum Magnum is een boek dat naast het kijken van plaatjes ook interessant is om te lezen. Overigens is vanaf 8 februari tot en met 12 mei volgend jaar de jubileumtentoonstelling te zien in het Stedelijk Museum CS in Amsterdam.
Na het bekijken van de portretten van Aubrey Hays krijg ik een soort rust. Niet alle portretten zijn even rustig van opzet, maar het gros toch zeker wel. Het vierkante kader, de fraaie onscherpte en de compositie zijn harmonieus. Bij veel portretten kijkt het model ook nog eens ontspannen. Alsof je even een pauze neemt. Mooie portretten dus, waar ik lang naar kan en wil kijken.
MuseumgoudA gaat de omstreden foto's die Sooreh Hera heeft gemaakt van homofiele moslims die maskers dragen met de beeltenis van Mohammed en Ali laten zien. Vorige week was er een enorme ophef over de foto's ontstaan toen het gemeentemuseum van Den Haag besloot de foto's niet te exposeren. Wanneer de foto's in Gouda komen te hangen is nog niet bekend. Ook Jami had zich ingezet om de foto's eventueel in Voorburg te tonen.
Via het auteursrecht zijn onder andere foto's beschermd. Je mag ze niet zonder meer vermenigvuldigen of gebruiken. Er zijn ook weer uitzonderingen, bijvoorbeeld als je citeert of het werk zodanig gebruikt dat er weer een nieuw werk ontstaat. Maar hoe ver kun je met dat laatste gaan? Daarover gaat een discussie over het werk van Richard Prince. Hij maakt foto's van reclamefoto's en dat wordt als kunst getoond en verkocht. In hoeverre is hier sprake van kunst, of is het gewoon een plagiaat? De Amerikaanse fotograaf Jim Krantz, wiens werk veel is gebruikt door Prince, is er nog niet helemaal uit. Hij begrijpt dat er een bepaalde vrijheid is: "If imitation is a form of flattery, then I will accept the compliment.". Maar tegelijk steekt het hem wel, hij vraagt zich terecht af wat Prince nu zelf heeft gedaan waardoor de foto's van Kratz nu ook door Prince worden verkocht: "If I italicized 'Moby-Dick,' then would it be my book? I don't know. But I don't think so."
Je leest het vaker, fotoprojecten om mensen te helpen weer de draad op te pakken of het verleden te verwerken. Het Contrast Project is ook zo'n project. Het is opgezet om jongeren te leren documentaire reportages te maken om zo onder andere op een niet gewelddadige manier de problemen aan de kaak te stellen. In eerste instantie wordt het project ingezet bij Palestijnse jongeren. De bedoeling is om iets soortgelijks ook in andere landen op te zetten.
Fotografie heeft allang een plaats veroverd in de kunstwereld. Voor grote bedragen gaan de foto's over de toonbank. Maar liefst zeven foto's die in 2007 zijn verkocht behoren tot de tien duurste foto's aller tijden. De topper is 99 Cents II van Andreas Gursky, die heeft 3.346.457 dollar gekost.
Voor de meesten is het raar om op de foto te gaan. Onwenning, onzeker. Ene Nico Verkerk heeft wat tips beschreven: "Armen. Dames, állemaal krijgen we te maken met de beruchte 'kipfilets'. Een ramp op de foto! Even let je niet op terwijl je armen zwabberen, en 'klik'. Het moment is vereeuwigd." Doe je voordeel ermee zou ik zeggen...
In mijn ogen het beste fotofestival van Nederland en tevens galerie Noorderlicht, is in financiële problemen. Per brief heeft de directeur Ton Broekhuis laten weten aan de wethouder dat er geen geld meer is om de medewerkers in december te betalen. Noorderlicht is afhankelijk van subsidies en fondsen. Het steekt Broekhuis duidelijk dat hij niet genoeg subsidie kan krijgen. Volgens de wethouder moet Noorderlicht nog een moeilijk jaar overbruggen. Het fotofestival is namelijk opgenomen in de cultuurnota en krijgt dus rijkssubsidie. Alleen begint dat pas in 2009.
Afgelopen weekend heeft het Gemeentemuseum in Den Haag besloten de serie foto's van Sooreh Hera niet te vertonen. Dat heb je wellicht al in kranten of op internet gelezen. Steeds meer mensen gaan zich ermee bezighouden. Bij Sargasso staat een heel betoog waarom de foto's wel getoond moeten worden. Het is ook een vreemde gang van zaken. Eerst werd het werk van Hera geprezen, nu wordt het door dezelfde Wim van Krimpen beoordeeld als bewust kwetsend. Op de foto's, die in een videoclip zijn verwerkt, zijn twee homoseksuele mannen afgebeeld. Omdat de mannen niet herkenbaar in beeld willen, krijgen ze een masker op. Hera besluit die maskers te voorzien van de gezichten van Mohammed en Ali. Daarmee wil ze de hypocrisie in de islam aangeven, niet de profeet beledigen. In een interview met het NRC trekt de kunstenares fel van leer tegen de vermeende belediging: "Beledigen? Dat woord maakt me echt gek. Wij moeten in Nederland onze mond houden over de hypocrisie van de islam. Maar wie is wie nu aan het chanteren? Ik mag niet provoceren omdat het een manier is om aandacht te trekken? De moslims zorgen zelf voor aandacht met al hun bedreigingen." In de Volkskrant zegt Van Krimpen dat hij wel het werk wil laten zien, met uitzondering van de foto's met de maskers: "Want dit is uitlokking van protest en onvrede. Het doet denken aan de bekende meneer met het witte haar en onze vriendin uit Amerika, die iedere drie maanden een nieuwe belediging uiten om de boel aan de gang te houden." Ook is de museumdirecteur niet blij dat Hera de publiciteit heeft opgezocht.
Een indrukwekkende reportage heeft Ralf Brunner gemaakt. Brunner heeft de laatste jaren van "Robert" vastgelegd. Robert is een gelegenheidsjunkie die besmet is geraakt met HIV. Hij zal uiteindelijk overlijden. Wanneer de serie is gemaakt kan ik niet zo snel achterhalen, maar volgens mij is het een vrij oude reeks. Wat de reportage niet minder krachtig maakt overigens.
In het Engelse Brighton is tot en met 7 december een buitenexpositie over Aids te zien. De foto's zijn ook online te bekijken, zodat je niet de boot hoeft te pakken. De expositie laat buitengewone dingen zien die gewone mensen doen met betrekking tot HIV.
Vorig jaar heeft David Paul Morris David Diaz gefotografeerd die bij een gedenkteken zijn vriend Charlie Haberman herdenkt. Haberman is aan Aids overleden. Van de fotoserie heeft Morris een soundslide gemaakt. Met simpele beelden en een mooi verhaal. Bijzonder om te zien hoe beeld en woord elkaar kunnen versterken. Naast een kleine serie over Diaz, heeft de fotograaf ook een reportage gemaakt over de tiener Stephanie Zepada die met Aids is geboren. Om die serie te zien, moet je even naar Stories en dan Born With Aids kiezen, flashsites zijn niet echt handig om te linken.
Het is niet de eerste keer dat ik over de serie Posithiv+ van Pep Bonet over Aids schrijf. Toch is het wel weer goed om de serie helemaal te zien. En wie toevallig in Wenen is kan de foto's tot en met 9 december zien bij het Atelierhaus der Akademie der bildenden Künste.
Vandaag is het dus weer Wereld Aids Dag. Het is als het goed is niemand ontgaan. Want op straat hangen overal abri's van de organisatie Stop Aids Now met portretfoto's. Die foto's, gemaakt door Adriaan Backer, laten jongeren zien die of al besmet zijn met HIV of een verhoogd risico op besmetting hebben. Krachtige foto's van gewoon uitziende jonge mensen.