Vredenburg Utrecht, 29-07-2008 11:59

Trefwoorden: Utrecht, Vredenburg, sloop, straatfotografie
1 belichting

De Noord-Ierse fotojournalist Richard Mills is op 14 juli dood aangetroffen in zijn hotelkamer in Zimbabwe. Mills is overleden door ophanging, maar het is nog niet bekend of het wel of geen zelfmoord is. Zijn familie denkt van niet. Mills was in Zimbabwe aan het werk voor de Times en had de dag van zijn dood een boer gesproken die bijna dood was geslagen door aanhangers van Mugabe. Na 13 jaar als fotograaf voor de RAF gewerkt te hebben, is Mills zeven jaar geleden zelfstandig fotograaf geworden. Nieuws bleef hem trekken en hij fotografeerde in meerdere conflictgebieden.

Trefwoorden: fotojournalist, dood, Zimbabwe, Richard_Mills
0 belichtingen

Twee jaar geleden had De Gelderlander een 'uniek experiment', waarbij de journalist ook foto's ging maken. In eerste instantie werd het afgeblazen, maar een jaar later toch weer opnieuw opgestart. Het is niet bij Gelderlander gebleven, steeds meer verslaggevers gaan fotograferen. En dan nu met een mobiele telefoon, zo schrijft Bas Knoop bij De Nieuwe Reporter. Vooral de Nokia N95 blijkt favoriet. Bij de editie De Vallei in Ede van De Gelderlander hebben momenteel dertig verslaggevers zo'n telefoon en als zij iets bijzonders tegenkomen maken zij zelf een plaatje, zoals Harold Schuil het zegt. Volgens de eindredactrice van BN/De Stem in Roosendaal (eveneens Wegener) is de ontwikkeling vooral te wijten aan de niet zo rooskleurige positie van Wegener. Maar zegt ze ook: "Het is daarnaast ouderwets om te stellen dat alleen professionele fotografen goede foto’s kunnen maken. Sommige journalisten op onze redactie hebben er echt lol in om te fotograferen en ze leveren kwalitatief goede foto’s af. Voor de fotografen is deze ontwikkeling minder leuk." De chef streekredactie van het Eindhovens Dagblad wijst op een gevaar: "Ik merk dat sinds de proef met de nieuwe Nokia’s loopt, een aantal collega’s het erg leuk vindt om te fotograferen. Daar moet wat mij betreft een rem op komen. Dit is niet de bedoeling. De kwaliteit van de foto’s is bovendien zeker niet denderend."
Bij De Stentor blijkt zelfs al dat bijna eenderde van de foto's op de regionale pagina's gemaakt zijn door een verslaggever met een mobieltje. Soms zelf haalt zo'n foto de voorpagina. Wel zegt de chef van de editie Apeldoorn Berend van de Sanden: "Op de kwaliteit van de foto’s is inderdaad nog wat af te dingen, maar dat geldt ook voor foto’s die gemaakt zijn door freelance- fotografen. Ik ben er zelf voorstander van om alle verslaggevers uit te rusten met een kleine digitale camera." Met dat laatste is ook de hoofdredactie van de PZC het eens. Dijkstra van Tubantie ziet de ontwikkeling zelfs als een verlichting voor de persfotograaf: "Journalisten worden generalisten ... Daarnaast staan fotografen onder druk vanwege de bezuinigingen. Steeds minder fotografen moeten steeds meer foto’s maken. Om de druk te verlichten worden nu ook verslaggevers uitgerust met fotoapparatuur. Op den duur zullen de fotojournalisten daar ook wel het voordeel van gaan in zien." Bianca Rosaert van de NVJ ziet het allemaal anders: "Ik vind het niet kunnen dat je een ongeschoold iemand foto’s laat maken voor de krant. Je vraagt toch ook niet aan je moeder of ze een artikel wil schrijven?"

Trefwoorden: fotojournalistiek, verslaggever, Wegener
3 belichtingen

Oudegracht Utrecht, 10:15

Trefwoorden: Utrecht, fiets, fietser, afval, straatfotografie
2 belichtingen

Bosboomstraat Utrecht, 18-07-2008 17:29

Trefwoorden: kind, baby, zoontje
56 belichtingen

Je staat als fotograaf wel eens voor een keuze: ga je helpen of fotograferen. Reuters fotograaf Mariana Bazo koos voor het eerste toen ze in Latijns Amerika een reportage maakte over bevallingen. Bevallingen die zeker voor een Amerikaan nogal ouderwetse bevalling: de natuurlijke manier zonder verdoving. Als het licht uitvalt, doet Bazo wat ze kan doen. Bijlichten met de verlichting van de camera. Daar blijft het niet bij. Het is een emotionele reportage voor haar, maar zegt ze aan het eind: "It’s for stories like these that I became a photographer." Daar kan ik me helemaal in vinden. En ik denk dat ik bij de eerste bevalling die ik mee ga maken geen moment aan fotograferen denk.

Trefwoorden: fotografie, fotojournalistiek, documentaire_fotografie, geboorte, Reuters, Mariana_Bazo
4 belichtingen

Een tijd terug vertelde Nhem Ein over zijn tijd dat hij in Cambodja de gevangenen van de S-21 gevangenis van de Rode Khmer moest fotograferen. Mensen die eigenlijk zeker werden gedood. Nu is er weer zo'n horrorverhaal. Deze keer uit Argentinië. Víctor Basterra werd gevangen genomen en naar het martelcentrum ESMA (Escuela Mecánica de la Armada , zeg maar de militaire academie) gebracht. Daar werd hij gemarteld en onder verschrikkelijke omstandigheden vastgehouden. Dat hij drukker was, heeft wellicht zijn leven gered. Hij moest in de donkere kamer gaan werken en daar meehelpen identiteitsbewijzen van de militairen te vervalsen. Na een tijd mag hij in de doka gaan slapen en daar ontdekt hij dat de militairen alles behalve de voorraad met onbelicht materiaal doorzoeken. Hij besluit van iedere foto die hij afdrukt van de militairen een misdruk te maken en die 's nachts als de bewakers weg waren uit het afval te vissen en in de voorraad onbelicht papier te verstoppen. De negatieven werden altijd gelijk in beslag genomen. Maar in het afval ontdekt Basterra desondanks een stel negatieven van verdwenen mensen, foto's die de militairen zelf gemaakt hebben. Als hij op een gegeven moment af en toe de ESMA mag verlaten, om de schijn op te wekken dat Basterra niet vermist is, smokkelt hij het materiaal naar buiten en verstopt het in zijn huis. Na de val van het regime brengt Basterra de negatieven naar de speciale commissie. Het is zeldzaam materiaal. Een unieke getuigenis. De foto's zijn bijzonder, technisch niet zo goed als die van Ein natuurlijk. Maar minstens zo waardevol. Het laat de beulen zien, maar ook een aantal van de vele slachtoffers. Wiens lijken overigens zelden tot nooit gevonden zijn. Waarschijnlijk uit een vliegtuig gedropt.

Trefwoorden: Argentinie, fotograaf, gevangenis, marteling, portretfotografie
0 belichtingen

Wel eens een fotojournalist willen zijn, die onder de meest extreme omstandigheden heeft gewerkt? Met een Wii kun je dat binnenkort, zo schijnt. Moet je wel in het spel op zombies jagen in een winkelcentrum. Het moet natuurlijk wel geloofwaardig blijven. Het is dat ik niet van computerspelletjes houd, en helemaal niet van die kill-and-destroy types, anders had ik het nog niet gekocht :)

Trefwoorden: fotojournalist, computerspel
1 belichting

Wat diamanten voor Kadir van Lohuizen zijn, is olie voor Ed Kashi. Nou ja, beetje grof gezegd dan wel. Kashi begon in 2004 met het fotograferen van alles rond olie in de delta van Nigeria. Nigeria is een van de belangrijkste leveranciers van olie voor Amerika. Het is een omvangrijk project geworden en niet zonder gevaar, zo vertelt hij in PopPhoto. Kashi vindt werken in Nigeria zelfs gevaarlijker dan in Irak. Het gevaar is meer verscholen: "When you're being shot at, you can tell yourself, well, I'll either live or die. But being held by the military felt like everything had been taken away from me." Olie is een behalve een brand- en grondstof voor veel toepassingen, ook een bron van ellende vindt Kashi: "I came away from this project feeling that oil is just this nasty, dirty stuff. It pollutes everyone and everything that it comes in contact with." En dat wil Kashi ook laten zien met zijn fotoproject, dat niet alleen bestaat uit een boek, maar uit veel meer uitingen. Kashi noemt zijn soort van fotografie dan ook advocacy photography, het gaat niet alleen om het vertellen van het verhaal, maar ook om de toeschouwer te inspireren om activistische oplossingen voor de problemen te vinden. Hoewel het fotoboek slechts een onderdeel van het hele project is, is het wel een erg belangrijk deel. We kunnen nog niet zonder fotoboek volgens hem: "Without the book, none of the other stuff happens. It serves as a fulcrum."

Trefwoorden: fotojournalistiek, documentaire_fotografie, olie, Ed_Kashi, Nigeria, Kadir_van_Lohuizen
1 belichting

Vorige week is de Amerikaanse soldaat Joseph Dwyer overleden. Dwyer is beroemd geworden door de foto die Warren Zinn van hem maakte, waarop hij een gewond Irakees kind op zijn arm meeneemt. Dwyer leed, zoals zoveel veteranen doen, aan PTSS. Zinn kreeg het nieuws te horen via een e-mail en hij vroeg zich af of zijn foto iets met de dood van Dwyer te maken heeft: "How much, I wondered, did that moment -- just 1/250th of a second when three lives intersected on a river bank in Iraq -- contribute to the burdens he'd brought home with him? If I'd never taken his picture, would he have ended up as he did? Would he still have been a casualty of war?"
In een artikel in de Washington Post vertelt Zinn, die gestopt is met fotograferen en nu rechten studeert, over de foto, zijn gevoelens en zijn contact met Dwyer. Een aardig artikel om te lezen. Zeker ook het stuk waarin hij vertelt over het schild dat de camera voor sommige fotografen is: "The fatal flaw in that thinking is that the shield has a hole in it right where your eye goes."

Trefwoorden: fotojournalistiek, Irak, Warren_Zinn
1 belichting

Zoriah Miller, de fotojournalist die onlangs niet meer embedded mocht fotograferen, stelt dat het Amerikaanse leger het embed-schap misbruikt om censuur te kunnen plegen. Hij zegt dat in een interview met Democracy Now, dat zowel online te beluisteren is als een transcript van het interview publiceert. In het vraaggesprek vertelt Zoriah over de gang van zaken. De mariniers zijn alles behalve blij met de foto's die Zoriah heeft gemaakt en doen van alles om te voorkomen dat hij nog eens meegaat op een missie. Daar worden steeds andere argumenten bij gebruikt. Eerst zou hij de regel hebben overtreden dat hij dode militairen heeft gefotografeerd. Dat kan Zoriah echter makkelijk weerleggen. Daarna komen de mariniers met de clausule dat hij met zijn foto's informatie heeft vrijgegeven over de effectiviteit van de zelfmoordaanslag. Als de zaak bij de PR-staf in Bagdad komt, zeggen de mariniers dat Zoriah in de tussentijd andere foto's heeft gepubliceerd dan er oorspronkelijk bij het artikel stonden. Als ook dat argument wordt weerlegt, komen ze met de beschuldiging dat Zoriah de foto's online heeft gezet voordat de familie is ingelicht. Ook dat blijkt niet waar. De hoge PR functionarissen besluiten dan ook dat Zoriah gewoon embedded mee mag gaan met het leger, alleen niet meer met de mariniers. Zoriah zelf denkt dat hij embed zijn wel kan vergeten: "So, although I'm officially allowed to be embedded and to do further embeds, there's a very, very high chance that when applying for these embeds, I could be denied across the board. It would be very easy for them to, you know, put a head's up to any of the units that are interested in embedding me that I had caused a controversy, and it would be very easy for them to just say, "We're not interested in hosting him as an embed."
De interviewster komt met een vergelijkend voorbeeld. Voormalig marinier en nu student fotojournalistiek James Lee gaat ook embedded. Als hij een gevecht in Basra wil fotograferen, wordt hem dan uiteindelijk ook belet. En ook hij verliest de mogelijkheid om verder embedded te gaan, om steeds andere besluiten. Zoriah bevestigt de overeenkomsten en stelt dan ook dat het voor het leger wel makkelijk is om censuur te plegen: "I think it's, at this point, just too easy to prevent journalists from doing their work, either by keeping you in the vehicle if an incident happens or by blocking your camera if you try to photograph, after the incident by taking away your memory cards, by taking away your film, and then, if you do publish the images, you know, removing you from your embed. It's just far too difficult to work there right now." Volgens Zoriah is het te gevaarlijk om niet embed te gaan tenzij je veel geld hebt om zelf beveiliging en verzekeringen te regelen.
Het is goed dat mensen zoals Zoriah de poot stijf houden en toch proberen te laten zien wat er nu speelt in de oorlogen. Hopelijk vindt hij weer een manier om toch in Irak goed te kunnen werken. Zijn foto's zijn te goed en te indringend om niet te kunnen of mogen zien.

Trefwoorden: fotojournalistiek, embedded, Zoriah_Miller, Irak, persvrijheid, oorlogsfotograaf
1 belichting

Je handen vergeten te wassen na het snijden van peper en dan even in je ogen wrijven....

Trefwoorden: oog, persoonlijk
5 belichtingen

Het zijn niet alleen profs die het moeilijk wordt gemaakt om te fotograferen. Sterker, je hoeft niet eens een echte camera te hebben om in Amerika al in problemen te komen, zo lijkt het. Een man die met zijn iPhone, wat je in de verste verte geen fatsoenlijke camera kunt noemen, een foto maakte waarop een agent stond, is aangehouden door die agent. Volgens de agent was het illegaal om foto's van agenten te maken, maar dat geldt zelfs in Amerika niet.

Trefwoorden: fotografie, agent, Amerika, fotoverbod
0 belichtingen

Plein Den Haag, 12:21

Trefwoorden: scootmobiel, sponsoring, evenement
0 belichtingen

Dalemsedijk Gorinchem, 10:00

Trefwoorden: wandelaar, loopfiets, verkeer, dijk, straatfotografie
0 belichtingen

Lauwerechtbrug Utrecht, 21:39

Trefwoorden: Utrecht, fiets, fietser, straatfotografie
0 belichtingen

Oudegracht Utrecht, 16:50

Trefwoorden: portret, baby
1 belichting

Tolsteegbrug Utrecht, 14:38

Trefwoorden: Utrecht, bank, reclame, hangoudere, straatfotografie
1 belichting

Het persbureau AFP heeft een foto waarop de Iraanse lancering van raketten is te zien teruggetrokken, nadat ontdekt is dat de foto digitaal is gemanipuleerd. Op de foto is te zien dat vier raketten de lucht in gaan. In werkelijkheid blijken maar drie raketten weggeschoten, zoals op de foto die AP verspreidde te zien is. AFP heeft volgens eigen zeggen de foto verkregen via een Iraans mediabureau.

Trefwoorden: fotojournalistiek, manipulatie, AFP
0 belichtingen

Lijnbaan Rotterdam, 13:27

Trefwoorden: wachten, iPhone, Apple, hype, gadget
2 belichtingen

Beursplein Rotterdam, 12:48

Trefwoorden: Rotterdam, koopgoot, verbod, straatfotografie
3 belichtingen

Kasteelplein Breda, 10:55

Ik kom minder in Breda dan een paar jaar geleden, eigenlijk altijd voor werk, maar het blijft een stad die mij aangenaam blijft verrassen. Ook vandaag weer na een bliksembezoek. Het is een stad met sfeer en er is altijd wel wat te zien eigenlijk. Op weg naar de opdracht liep ik langs een expositie van Artsen Zonder Grenzen, First Ladies. Mooie fotografie van Venus Veldhoen, Corbino en Pim Ras. Ook al heb ik weinig tijd, hier maak ik even tijd voor. Over exposities gesproken, het wordt tijd dat ik weer wat musea langs ga. Sinds ik in Utrecht woon ben ik eerder minder dan meer tentoonstellingen gaan kijken. En dat is niet goed.

Trefwoorden: tentoonstelling, expositie, Artsen_zonder_grenzen, Pim_Ras, Corbino, Venus_Veldhoen
1 belichting

Reigerstraat Breda, 10:52

Trefwoorden: fotograaf, etalage, kind, leus, straatfotografie
0 belichtingen

Ook in Duitsland en Zwitserland wordt het lastiger om te fotograferen. Zo mag je het slot Sanssouci in Potsdam alleen fotograferen als je het voor privédoeleinden doet. In andere gevallen moet je betalen. De Stichting Pruisische Kastelen en Tuinen (SPSG) heeft het agentschap Ostkreuz aangeklaagd. Het fotoagentschap moet de foto's van het slot uit het bestand halen en betalen. Officieel mag het slot niet gefotografeerd worden voor commerciële doeleinden tenzij er betaald wordt, een te billijken maatregel. Maar ook een publicatie in een tijdschrift valt onder commercieel gebruik volgens de stichting, het tijdschrift is een commercieel belang van de uitgever. En dat gaat wat te ver. Volgens de advocaat van de Duitse journalistenvereniging kan geen blad meer worden gemaakt als de stichting gelijk krijgt van de rechter. De stichting beroept zich op het eigendomsrecht. De fotograaf heeft het auteursrecht als hij een foto van het slot maakt, maar zodra de foto gemaakt is op de grond van het slot, heeft de fotograaf het eigendomsrecht overtreden.
De Zwitserse fotojournalist Florian Bachmann van Die Wochenzeitung krijgt problemen als hij bij een stadion in Zürich moet fotograferen. Het wordt hem niet toegestaan, ook later niet. Een fotograaf wordt door de politie tegen de grond gewerkt, maar een dag later ziet hij een andere fotograaf wel foto's mogen maken. En buiten het stadion worden, ondanks de verbodsborden, volop foto's gemaakt door amateurs en activisten.

Trefwoorden: fotografie, verbod, persvrijheid
0 belichtingen

Domstraat Utrecht, 22:04

Trefwoorden: Utrecht, verliching, grens, fietser, straatfotografie
1 belichting

Kanaalstraat Utrecht, 12:23

Trefwoorden: Utrecht, fiets, fietser, verkeer, brug, werkzaamheden, straatfotografie
0 belichtingen

Muntbrug Utrecht, 15:00


Muntbrug Utrecht, 15:08


Muntbrug Utrecht, 15:15


Muntbrug Utrecht, 15:16

Trefwoorden: zwemmen, duiken, water, zomer, plezier
3 belichtingen

Oudegracht Utrecht, 18:03

Trefwoorden: rood_petje, speelgoed
8 belichtingen

Visscherssteeg Utrecht, 17:16

Trefwoorden: Utrecht, wok_to_go, eten, troep, afval, straatfotografie
0 belichtingen

Fotojournalist Zoriah Miller is embedded bij een Amerikaanse eenheid in Irak. Tijdens een missie worden ze weggeroepen naar een plek waar een zelfmoordaanslag is geweest. Een van de velen en het steekt Zoriah dat ze zelden nog in het nieuws komen. Hij maakt foto's, ook van gedode Amerikaanse mariniers. Bij publicatie houdt hij zich aan de bij hem bekende richtlijnen: gewond en gedode soldaten mogen worden getoond, zolang naamplaatjes en andere dingen waarmee je de identiteit van de soldaat zou kunnen achterhalen. Om er zeker van te zijn, vraagt hij een paar militairen van de eenheid of ze hun collega's aan de hand van de foto's kunnen identificeren. De foto's zijn zonder meer schokkend, je moet niet naar de link gaan kijken als je niet tegen gruwelijke beelden kan. Het verhaal dat hij bij de foto's verteld is eveneens heftig. Het geeft wel een goed beeld van wat er eigenlijk gebeurd. Dat wil Zoriah ook laten zien, niets liever dan dat: "I want people who follow my photography to understand that although I am able to bring images of war to the world in a form of art, what actually goes on here is horror. My message is not that war yields great photography. My message is: War yields human misery and suffering."
Een paar uur nadat hij zijn log heeft geplaatst, wordt hij door een hoge militair opgehaald. Hij wordt uit de eenheid verwijderd en mag niet meer embedded met de eenheid mee. Volgens de militair mag hij helemaal niets van een gewonde of overleden marinier laten zien. Zoriah weigert de log te verwijderen: "It seemed insane to me that the Marines would embed a war photographer and then be upset when photographs were taken of war." Hij zou met de eerste mogelijkheid uit het gebied gevlogen worden, maar hij zit nog steeds op dezelfde plek. Niet te fotograferen.

Trefwoorden: oorlogsfotograaf, fotojournalistiek, embedded, Zoriah_Miller, Irak, persvrijheid
0 belichtingen

Oosterweg Gronsveld, 14:40

Portretfoto's maken kan heel erg leuk zijn. Als je iemand moet fotograferen die je hoog hebt zitten om wat voor reden, of als het gewoon een vriendelijk persoon is. Vandaag was het beiden. In de tijd dat ik nog fietsbladen verslond, las ik geregeld artikelen van of over Harm Kuipers (daar wil ik even van af zijn). Thema bewegingsleer en altijd interessant om te lezen. Vandaag moest hem voor een boekje over fietsen en gezondheid fotograferen. Lekker een stuk fietsen op zoek naar een locatie. Door een mooi landschap. De eerste plek was mooi, maar veel te hard licht. Terwijl op weg naar Maastricht de lucht er perfect uitzag. Mooie wolken voor de zon met hier en daar wat zonlicht er doorheen. Na wat foto's toch verder gefietst, om te kijken waar we de Sint Pietersberg nog meer goed in de achtergrond hadden. Dat bleek Dagstrand Oost-Maarland te zijn. Even wat babbelen om zonder toegang te betalen naar binnen te mogen en voila, mooie schaduw onder een boom. En dan weer terugfietsen. Goed voor de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid beweging. Sluit mooi aan bij het thema.
(dit wordt overigens niet de uiteindelijke foto)

Trefwoorden: portretfotografie, opdracht, Harm_Kuipers
1 belichting

Voorstraat Utrecht, 13:12

Trefwoorden: Utrecht, winkel, vrouw, straatfotografie
0 belichtingen

Echt helemaal verrassend is het niet na de geruchten, maar ik mocht nog even niets zeggen. Er is weer leuk cameranieuws: de Nikon D700. Het is een mini D3 om het maar even grof te zeggen. De camera komt tussen de D300 en de D3 in en is iets groter dan de D300. Onderhuids lijkt de Nikon D700 erg op de D3. Ze hebben eenzelfde fullframe CMOS sensor met 12 miljoen pixels. Meer dan genoeg. Volgens Nikon is de beeldkwaliteit, mede door de EXPEED beeldprocessor, gelijk. Ook de autofocus is gelijk aan die van de D3. Sterker, met een optionele accuhouder kun je ook dezelfde accu's gebruiken. In dat geval haalt de D700 acht beelden per seconde, zonder de extra houder altijd nog vijf beelden per seconde. De D3 is dus sneller, mocht je dat belangrijk vinden. De D700 is weersbestendig, maar de afdichtingen zijn iets minder solide uitgevoerd dan bij de D3. Verder is het zoekerbeeld kleiner, de zoeker van D700 laat 95% van de opname zien. Nikon zei tijdens de persbijeenkomst dat dat is om de stofreductie mogelijk te maken. Canon laat echter zien dat dat in principe ook mogelijk is bij een 100% zoekerbeeld. Ik heb de camera even in mijn handen gehad en ik ben onder de indruk. De zoeker is altijd nog lekker groot en helder. De bediening is helemaal des Nikons, het voelt erg vertrouwd aan. Het verschil met de D300 is klein als het gaat om de handligging. Zelf zou ik niet zo snel de MB-D10 eronder zetten, juist de relatieve compactheid spreekt mij wel aan. Zeker als het klopt dat de D700 dezelfde beeldkwaliteit biedt als de D3, ben ik wel verkocht. Canon moet dan wel met iets heel bijzonders komen, wil ik geen D700 aanschaffen. Voorlopig nog naast mijn huidige camera overigens. De D700 lijkt mij heerlijk voor straatfotografie. De adviesprijs is € 2799 en dat lijkt mij heel reëel.


Naast de camera is er ook een nieuwe flitser aangekondigd, de SB900. Ook dit is weer een juweel. Nikon en flitsen, dat is echt een unieke combinatie. Erg fraai vind ik dat de instellingen voor draadloos flitsen weer direct benaderbaar zijn. Net nu ik me daar in ben gaan verdiepen, het kan geen toeval zijn. Bijzonder is de flitskop, de diffusor beweegt op een bijzondere manier heen en weer bij het zoomen. Weer een mooi stukje techniek. Net zoals drie niveaus van uitlichting. Ben benieuwd hoe dat in de praktijk werkt.
Verder kondigt Nikon nog twee shiftobjectieven aan. Leuk voor de liefhebber. Maar ik ga voorlopig gewoon voor een D700 met een SB900. Tenzij...

Commentaar is uitgeschakeld om zinloze discussies over camera's te vermijden. Graag ook niet reageren bij andere posts over dit onderwerp.

Trefwoorden: camera, apparatuur, Nikon, d700