Je kijkt in mijn archief. Ik log nu verder onder mijn eigen naam: Bas de Meijer. Navigatie oude site: ontwikkelaarfixeercontactsheetzelfportret Weten waar de foto gemaakt is? Klik op de straat/plaats onder de foto en zie het in Google Maps
Fotograaf Erwin Olaf wordt op dit moment gevolgd door Michiel van Erp. Hij maakt een documentaire over Olaf, die juni 2009 op televisie te zien moet zijn. Olaf wordt dan 50 jaar. Voor de film op tv komt, moet die ook in de bioscoop te zien zijn geweest. De documentaire geeft volgens de regisseur een intrigerende kijk in de internationale kunstwereld. In Volkskrant Magazine van 11 oktober gaf de fotograaf nog af op de Nederlandse kunstwereld. Zijn werk wordt volgens hemzelf ten onrechte niet als kunst gezien en met name het Stedelijk museum moet het ontgelden.
Hoe lang ik ook in de doka kon staan, met Photoshop wil ik zo snel mogelijk klaar zijn. Meer dan een minuut aan een foto besteden vind ik eigenlijk al snel veel. Nou ja, beetje gechargeerd dan. Als het enigszins kan probeer ik bij de opname al zoveel mogelijk goed te doen. Al denk ik ook wel eens "dat trek ik in Photoshop wel recht". Zeker bij portretten neem ik de tijd om het mij naderhand zo makkelijk mogelijk te maken. En dus pak ik meestal mijn lichtmeter tevoorschijn. Een tijdlang heb ik vertrouwd op de meter in de camera, maar een echt losse lichtmeter met spotmeter is toch nauwkeuriger. De spotmeter raakt niet zo van slag van een verandering in de achtergrond. Uiteraard kan ik ook steeds het histogram controleren, maar dat vind ik teveel gedoe en ik wil niet steeds achterop het schermpje gaan kijken. Ik houd liever contact met wat er voor de camera gebeurt.
Na de lichtmeter volgt de uitklapkaart van Lastolite. Door die met de eerste foto mee te schieten, heb ik een mooi neutraal grijspunt. Uiteraard doe ik het hele ritueel weer over als de omstandigheden veranderen, vanwege licht of gewoon verplaatsing naar een andere locatie. Het grote voordeel voor mij achteraf is, dat ik per serie eenzelfde correctie op de belichting kan uitvoeren en de foto's dezelfde kleurtoon hebben. Scheelt een hoop gepruts met curves in Photoshop, met toch altijd net een afwijkend resultaat.
Er zit nog een voordeel aan al mijn gehannes tijdens het fotograferen. Zelfs de meeste stijve personen ontspannen wat. En dat levert toch een beter plaatje op.
De Duitse rechtbank heeft Google in het ongelijk gesteld in twee zaken over het auteursrecht, waarvan er een was aangespannen door fotograaf Michael Bernhard . Volgens de rechtbank pleegt Google inbreuk door thumbnails te plaatsen. Thumbnails zijn volgens de rechter geen nieuw werk, de grootte waarin een afbeelding gebruikt wordt maakt niet uit en dus mag Google de foto's niet publiceren zonder toestemming. Ook in 2006 is Google door een rechtbank, ditmaal in Amerika, op de vingers getikt.
Afgelopen zaterdag is op tachtigjarige leeftijd de Amerikaanse fotograaf William Claxton overleden. Claxton is beroemd geworden door zijn jazzfoto's. Hij begon met het vastleggen van de jazzscene in Los Angeles in de jaren vijftig van de vorige eeuw, toen hij nog studeerde. Alle grootheden heeft hij wel gefotografeerd en hij menig jazzmuzikant al gevolgd voordat ze bekend waren. Een van die muzikanten was Chrt Baker. Naast musici fotografeerde Claxton ook veel mode. In totaal publiceerde William CLaxton dertien boeken en hij publiceerde onder meer in Life, Paris Match en Vogue. Claxton was absoluut een groot fotograaf.
Maandagavond zendt de Britse commerciële zender Channel 4 de documentaire uit over de dood van de Britse fotojournalist Thomas Hurndall. Hurndall is op 11 april 2003 neergeschoten in zijn hoofd, hij overleed op 13 januari 2004 aan zijn verwondingen.
Het Utrechtse genootschap Fotodok houdt op 20 oktober een debat over de veranderingen in de documentaire fotografie. De discussie gaat in op de vragen waar de nieuwe werkwijze van jonge fotografen toe gaat leiden. Zij combineren series steeds meer met geluid, blogs en gedragen zich meer als ondernemer, zo stelt Fotodok. Het debat begint om 20:00 in Tumult aan het Domplein in Utrecht en zal geleid worden door Chris Keulemans. Uiteraard zal Rob Hornstra, oprichter van Fotodok, ook zijn mening geven.
Het Nationaal Archief gaat meedoen met Flickr The Commons, een project van de Library of Congress uit de VS en Flickr. Het doel van het Flickr The Commons is om de inhoud van de archieven te ontsluiten en om de inhoud beter te kunnen indexeren. Bezoekers van de site kunnen namelijk zelf tags toevoegen aan de foto's, waardoor de informatie bij een foto moet verbeteren. In eerste instantie zal het Nationaal Archief een deel van de bijzondere fotocollectie Arbeidsinspectie op Flickr zetten. Het is een omvangrijke collectie, bestaande uit 5.048 foto's.
Kijkend naar de, overigens mooie, filmpjes die Coen Jacobs met een Nokia heeft gemaakt van een concert van Coldplay, valt me een ding op. Of eigenlijk opnieuw op: wat zijn er ontzettend veel cameraatjes in de lucht. Opvallend om twee redenen. Allereerst dat iedereen mag filmen en fotograferen, behalve de beroepsfotograaf. Die moet, als hij überhaupt al mag fotograferen, meestal na twee nummers al wegwezen. Stel je immers voor dat er verdiend wordt aan een artiest, zonder dat de platenmaatschappij er iets aan overhoudt. Daar is op zich al veel over gezegd, ook hier. Iemand met een compactje is blijkbaar geen bedreiging. En dat die beelden overal op internet ronddwalen, zowel in hoge als lage kwaliteit, deert schijnbaar ook niet meer. Misschien dat ik de volgende keer gewoon met de G9 naar binnen ga, kan ik best wel redelijk mee fotograferen (al zijn er nogal wat beperkingen, maar dat is een uitdaging). Je hoeft zelfs bijna niet meer naar een concert, met een beetje surfen zie je alle nummers wel. Zoveel wordt er gefilmd en in een aardige kwaliteit. Nu zul je zeggen dat je de sfeer mist als je online de films kijkt. Dat is ook wel zo. En dat brengt me bij het tweede punt. Al die mensen die druk staan te fotograferen en te filmen, maken die het concert nog wel bewust mee? Als ik naar een optreden ga, dan wil ik toch vooral genieten van wat er op het podium gebeurt. En lekker dansen, of wat er ook voor door mag gaan. Nu heb ik wel een behoorlijke beroepsdeformatie en kan ik het dus niet laten om te steeds mooie foto's te zien. Toch blijf ik vooral genieten en niet fotograferen. Als ik al eens een foto maak met mijn mobieltje, dan merk ik dat ik me ga concentreren op de foto. En daardoor veel minder van het concert meemaak. Misschien ligt het wel aan mij, ik zou als ik veel geld heb neergeteld voor een kaartje denk ik liever me in het zweet dansen, dan druk bezig zijn met een foto of filmpje dat ik op internet kan plaatsen.
Als ik het werk van Yoshihisa Kajioka zie denk ik, wat doen we toch moeilijk met digitaal. Geen ruis, alles perfect scherp en hier en daar wat Photoshop. Niets van dat alles dus bij Kajioka. Zijn zwart-witfoto's zijn bijzonder. Schaduwen lopen dicht, composities rommelen, het is bewogen, onscherp, alles wat in de fotografie niet mag eigenlijk. Dat maakt het heerlijk om zijn foto's te zien. Foto's zoals Japanners die kunnen maken. Schijt aan digitaal, dat is het. Heerlijk.
Het was druk op Plein in Den Haag. Ik ging voor een actie, er waren er drie. Eentje was al wat langer aan de gang, een week lang protesteren Afghaanse vluchtelingen voor het regeringsgebouw. Zelf was ik er eigenlijk voor de actie van het CNV. Dat ook Bont voor Dieren een actie hield, was mooi meegenomen. Beetje tijd doden, want zoals het een goed staatsman betreft, kwam Donner lekker laat aanzetten. Opvallend is hoe bekende Nederlanders aandacht trekken. Hoe meer BN-ers er bij een van de acties waren, des te meer fotojournalisten en cameramensen er waren. Goede les voor wie aandacht zoekt dus. Voor ons ook wel gezellig, lekker dicht op elkaar, beetje duwen, beetje trekken. Ik vindt het altijd wel wat hebben. En dan toch nog proberen een eigen plaatje te maken.
Georgina Verbaan, Hennie Huisman en Karen van Holst Pellekaan bieden samen met Claudia Linssen van Bont voor Dieren een petitie met ruim 60.000 handtekeningen aan de vaste kamercommissie tegen de pelsdierhouderij. Het verbod gaat waarschijnlijk niet door.
Minister Piet Hein Donner (SZW) neemt ruim 16.000 huishoudhandschoenen in ontvangst van CNV voorzitter René Paas. Met de handschoenen wil CNV Internationaal aandacht vragen voor fatsoenlijk werk in de schoonmaaksector wereldwijd, en in Sri Lanka in het bijzonder. Over de hele wereld voeren vakbonden actie voor fatsoenlijk werk.
Al bijna een week demonstreren Afghaanse vluchtelingen voor de Tweede Kamer. De vluchtelingen worden verdacht van oorlogsmisdaden, maar de bewijslast ontbreekt. Door een ambstbesluit moeten ze zelf hun onschuld aantonen, wat door hun zogenaamde 1F status vrijwel onmogelijk is. Op 9 oktober debatteert de Kamer over dit thema.
In 2007 won James Nachtwey $100.000 bij de TED Awards. Nachtwey is een verteller, hij is getuige van veel ellende en wil ons zijn getuigenis laten zien. Het gewonnen geld heeft hij dan ook gebruikt om een serie te maken over extremely drug-resistant tuberculose (XDRTB). Zoals Nachtwey dat kan, bijzonder aangrijpend. De beelden, het verhaal. Eenvoudige beelden, met een bijzondere krachtige werking. Het raakt je diep in je ziel. Nachtwey begrijpt als geen ander de taak van de fotojournalist: laten zien wat er in de wereld speelt. Dit verhaal moet verteld worden. Ook al plaats ik zelden werk van andere fotografen direct hier, voor dit verhaal maak ik graag een uitzondering. Kijk naar het verhaal van Nachtwey en voel wat het met je doet.