Erasmusbrug Rotterdam, 16:57

Trefwoorden: fiets, fietser, verkeer, straatfotografie
0 belichtingen

Zoals ik al schreef bij het stukje over de nieuwe Canon Eos-1D Mark IV was de autofocus een pijnpunt bij de voorganger, de Mark III. Er zijn heel wat firmware updates en een paar hardware modificaties gedaan om de autofocus goed te laten werken. En nog steeds is niet iedereen tevreden, Rob Galbraith is nog altijd kritisch.
Dat met de Mark IV de problemen wellicht voorbij zijn, doet niet af dat de gebruikers van de Mark III ook recht hebben op een goed werkend systeem. Er zullen ongetwijfeld fotografen noodgedwongen overstappen op de Mark IV, omdat ze de autofocus van de Mark III nog steeds niet vertrouwen. Dat betekent opnieuw investeren en dat is vervelend als de camera eigenlijk nog niet afgeschreven is.
David Croxford heeft daarom een petitie opgesteld om bij Canon om een korting te vragen als je van de Mark III naar de Mark IV overstapt vanwege het autofocusprobleem (niet iedere fotograaf heeft er problemen mee). Het gaat hier overigens om Amerikaanse actie. Maar wellicht is het voor Nederland ook wel een mogelijkheid.

Commentaar is uitgeschakeld om zinloze discussies over camera's te vermijden. Graag ook niet reageren bij andere posts over dit onderwerp.

Trefwoorden: Canon, camera, apparatuur

Steeds leek het erop of die zou komen en kwam die toch niet. Maar nu wel, de langverwachte opvolger van de Eos-1D Mark III, logischerwijs Eos-1D Mark IV geheten (je gaat je afvragen hoe lang ze ermee doorgaan, wordt het niet tijd voor een andere benaming?). Opvallende camera? Niet echt.

Allereerst de autofocus. Die was bij de Mark III, om het maar zacht uit te drukken, suboptimaal. De vraag was dan ook wat er bij de opvolger zou gebeuren. Een heel nieuw systeem, en daarmee eigenlijk onderkennen dat het bij de Mark III niet goed was, of gewoon paar kleine aanpassingen. Het is het eerste geworden. Daar ging ik, na de introductie van de Eos 7D, al een beetje van uit. Nu heeft de 1D Mark IV natuurlijk niet precies hetzelfde systeem als de 7D. Veel meer punten, 45 kun je selecteren, waarvan 39 met gevoelige kruissensoren. Canon rept in het persbericht dat ze over het hele beeld verspreid zijn, maar het is dezelfde architectuur als bij de vorige modellen, voornamelijk in het centrum gerangschikt dus. Van de Eos 7D komt wel Spot AF, maar die werkt bij de Mark IV alleen met objectieven die een AF-stop knop hebben, de grote telejongens dus. Wel kun je zelf bepalen of er hulppunten gebruikt kunnen worden en je kunt scherpstelpunten anders groeperen dan bij de Mark III. Dankzij het vernieuwde AI Servo II moet de Mark IV veel beter in staat zijn om een onderwerp te volgen, dat was het pijnpunt bij de Mark III.

Voor de rest is er eigenlijk bar weinig nieuws. Ja, de gevoeligheid loopt nu ook standaard tot 'ISO' 12800 en is uit te breiden tot 102.400. Ik had na de Nikon D3s niet anders verwacht. En ja, de Eos 1D Mark IV heeft video. Met als bij de 7D de optie om beeldsnelheid te veranderen. Dat kan binnenkort overigens ook bij de Eos 5D Mark II. Maar de Mark IV heeft geen speciale knop om de video te starten. De hele behuizing is eigenlijk identiek gebleven. En ik mis wel meer dingen, zoals het nieuwe lichtmeetsysteem die de 7D wel heeft. En uiteraard nog altijd geen directe aansluiting voor GPS.

Wat Canon uiteraard wel weer heeft gedaan is het aantal pixels verhogen, met de Eos-1D Mark IV heb je nu 16 miljoen pixels tot je beschikking, net zoals de eerste Eos-1Ds. Dat had voor mij zeker niet gehoeven. Nu is de sensor wat groter dan bij de Eos 7D, toch ga ik vrezen dat de objectieven het ook hier maar met moeite gaan trekken.

Niet echt spectaculaire veranderingen dus. Het meest interessante is de autofocus, ik ben benieuwd hoe goed deze is. Dat hoop ik te mogen testen. Als de AF nu echt goed is, is de Mark IV de camera die de Mark III had moeten zijn. De Eos-1D Mark IV is volgens de planning leverbaar vanaf december en heeft een adviesprijs van € 4899,00.

Commentaar is uitgeschakeld om zinloze discussies over camera's te vermijden. Graag ook niet reageren bij andere posts over dit onderwerp.

Trefwoorden: Canon, camera, apparatuur

Utrecht, 12:05

Trefwoorden: kind, zoontje, dreumes
0 belichtingen

Loeff Berchmakerstraat Utrecht, 16-10-2009 19:21

Trefwoorden: Utrecht, tent, reparatie, straatfotografie
1 belichting

Robert Capa is vooral bekend om zijn foto's, niet omdat hij zo vaak op foto's te zien was. Het is blijkbaar zo bijzonder dat De Volkskrant bericht over de ontdekking van Capa op privéfoto's van de Nederlandse fotograaf/filmer John Fernhout. Op de foto's zie je de fotojournalist plezier hebben.

Trefwoorden: fotograaf, Robert_Capa
0 belichtingen

Aan een camera die al erg goed is, kun je weinig meer veranderen. Maar ja, je moet zo eens in de zoveel tijd toch met wat nieuws komen. Dat de Nikon D3 nog geen video heeft, komt mooi uit. Want het vormt een aanleiding om de Nikon D3s uit te brengen. Maar video is niet het enige wat het verschil maakt tussen de D3 en de D3s. Sterker, ik denk dat het zelfs het minst belangrijke verschil is. Natuurlijk, je kunt als fabrikant bijna geen camera meer uitbrengen zonder bewegend beeld in HD kwaliteit op te nemen. Bij de Nikon D3s is dat in 720p24, een stapje minder dan bij Canon, die standaard met 1080p werkt. Maar hoe belangrijk is dat verschil? De meeste fotojournalisten zullen, als ze al films erbij gaan maken, toch werken voor websites. En dat is zelden Full HD. Waarom dan teveel data verstouwen? Al denk ik overigens dat Nikon om technische redenen met maximaal 720p werkt.

Gelukkig heeft Nikon besloten het aantal pixels op de sensor niet te verhogen. Net als de D3 heeft de D3s 12,1 miljoen pixels. Dat is meer dan genoeg voor de doelgroep, de snelle fotojournalist. Die heeft meer aan goed kunnen werken bij weinig licht. En daar maakt Nikon nu net een sprong. Ging de gevoeligheid van de D3 al tot een bijzonder hoge 'ISO' 25.6000, met de D3s kun je de gevoeligheid opschroeven tot een absurde 'ISO' 102.400. En nee, dat is echt geen tikfout. Die stand heet overigens Hi-3, waarmee Nikon wil aangeven dat het geen gestandaardiseerde gevoeligheid is. Die loopt tot een nog altijd indrukwekkende 12.800. En eigenlijk is ook dat geen ISO meer, omdat de norm niet over zulke hoge gevoeligheden praat. Je kunt met de Nikon D3s dus zowat in het totale donker fotograferen. Al zal de autofocus het niet meer redden dan, de gevoeligheid daarvan is beperkt tot LW-1. Dat is ook niet veel licht overigens. Hoe onzinnig de gevoeligheid ook klinkt, ik kan me voorstellen dat je het wel eens kunt gebruiken als je concerten fotografeert. En zijn het klassieke concerten, dan is het fijn dat de D3s nu ook stille stand kent. Ook handig voor golfwedstrijden, zegt het persbericht ook nog.

Een goede verbetering vind ik het trillende filter voor de beeldsensor om stof op je beeld te verminderen. Veel andere modellen van Nikon hadden het al wel, maar de topmodellen net weer niet. En als je geregeld zoomt of objectieven wisselt heb je zo een klont stof op je sensor zitten. De overige wijzigingen zijn wat kleiner. Een nieuwe verhouding voor het maken van uitsnedes, verbeterde D-Lighting en wat meer nabewerkingsmogelijkheden in de camera.

Met de D3s heeft Nikon de belangrijkste kritiekpunten weggewerkt. Veel meer te verbeteren viel er eigenlijk ook niet. Direct upgraden lijkt me geen noodzaak voor de meesten. Het is ook zeker geen goedkope camera met een adviesprijs van € 5399, maar dat is op zich een normale prijs voor een camera van dit niveau. Een mooie camera al met al en Nikon loopt weer wat verder uit ten opzichte van de Canon Eos-1D Mark III, de grootste concurrent.

Update: Bij LetsGoDigital hebben ze een preview van de Nikon D3s

Commentaar is uitgeschakeld om zinloze discussies over camera's te vermijden. Graag ook niet reageren bij andere posts over dit onderwerp.

Trefwoorden: apparatuur, camera, Nikon

Het Amerikaanse ministerie van Defensie heeft de richtlijnen voor embedded fotojournalisten in Afghanistan aangescherpt. Deze maatregel is genomen naar aanleiding van de verspreiding van de foto's die fotojournalist Julie Jacobson had gemaakt van de gewonde soldaat Lance Cpl. Joshua M. Bernard. De soldaat zou later op de operatietafel overlijden. Volgens het persbureau AP, waar Jacobson voor werkt, was de verspreiding van de foto's essentieel als onderdeel van de verslaglegging van de foto. Met de nieuwe richtlijnen voor embedded fotografen wordt daar een stokje voor gestoken.

Vanaf nu is het media niet toegestaan foto- of video-opnames te maken van US personeel dat in de actie is gestorven. Ook zijn er beperkingen in het publiceren van gewonde soldaten. In de richtlijnen staat onder meer:
11. Media will not be allowed to photograph or record video of U.S. personnel killed in action. Written
coverage of all killed and wounded is also prohibited unless the following conditions are adhered to:
a. Names or identifiable written/oral descriptions of wounded service members will not be released
without the service member’s prior written consent. If the service member later becomes a KIA [Killed in action, red.],
Rule 10(b) applies.
b. DOD [Department of Defense, red.] will release names of KIAs. In respect for family members, names or identifying oral/written
reporting of individuals “killed in action” will not be released prior to notification of next of kin
Regional Command – East

Trefwoorden: fotojournalistiek, embedded, Afghanistan, oorlogsfotografie, persvrijheid
0 belichtingen

Nieuwe Gouw Zunderdorp, 10:43

Trefwoorden: koe, weiland, dorp, landschap
0 belichtingen

Zunderdorpergouw Zunderdorp, 10:41

Trefwoorden: zelfportret, fiets
0 belichtingen

Begin 2010 moet uit de voormalige Polaroid fabriek in Enschede weer een direct klaar film van de band komen. Dat is het doel van The Impossible Project. Een groep Nederlanders is druk bezig met de ontwikkeling. Het wordt geen kopie van de Polaroid, maar een heel nieuw procedé. Impossible is gaan samenwerken met Harman Technology om de eerste zwart-wit versie op de markt te brengen. Ze lijken volgens het bericht in de British Journal of Photography op schema te zitten. De 'polaroid' is nog wat sepia in plaats van zwart-wit, maar dat wordt binnenkort opgelost.
Vandaag meldt het bedrijf ook trots dat de eigenaar van Polaroid, The Summit Global Group, weer enkele direct camera's in productie gaat nemen. Daarmee krijgt The Impossible Project een mooie stimulans.

Trefwoorden: fotografie, film, polaroid, impossible
0 belichtingen

Tien portretten verzamelen die ik heel goed vind, dat was de opdracht voor mijn portretten top tien. In drie weken tijd heb ik weer veel portretfoto's gezien. Mooie, hele mooie en minder mooie. Keuzes moeten maken, wikken en wegen. Een leerzaam proces. Waarbij steeds de vraag centraal stond, wat vind ik mooi aan een portretfoto.

Het heeft geleid door de serie die ik afgelopen dagen online heb gezet. Zoals ik al eerder zei een momentopname. Zou ik over een paar jaar weer zo'n serie moeten maken, dan zouden er andere foto's in zitten waarschijnlijk. Niet alleen omdat er in de tussentijd weer mooie portretten zijn geschoten, ook omdat ik verander. Wat deze selectie zegt over hoe ik nu ben, daar mag iedereen zelf een psychoanalyse op los laten. Daar gaat het mij nu ook niet om.
Ik ben tevreden over mijn rijtje, al heb ik nog steeds het onbehaaglijk gevoel portretten gemist te hebben. Dat is dan zo. Het is een vrij divers rijtje portretten geworden. Maar toch ook met een aantal overeenkomsten. De foto's laten veel mensen kwetsbaar zien. Ze gaan voornamelijk over mensen die iets heftigs hebben meegemaakt, of die op een belangrijk punt in het leven staan. Wat bij de foto's ook naar voren komt is dat de geportretteerden zich open durven te stellen voor de fotograaf. Wat een compliment voor de fotograaf is. En wat een fotograaf ook moet kunnen. Veel foto's hebben een (vrijwel) egale achtergrond. En zijn redelijk dichtbij gefotografeerd. Je gaat heel direct naar het belangrijkste van de foto toe, de persoon. En die hebben over het algemeen ook wat te vertellen, ik heb voornamelijk verhalende foto's gekozen. Dat is misschien ook wel logisch, ik ben ook steeds op zoek naar verhalen. Niet een puur esthetische foto. Een foto moet mij pakken, ik wil leren van een foto.

Opvallend vind ik de rust in de foto's. Dat wat ik nog juist mis, maar ik zoek het blijkbaar wel. Of in ieder geval, ik zie het graag. Zowel wat beeldopbouw als de blik van de geportretteerden zijn rustig. Daarvoor moet je als fotograaf ook rustig zijn. Goed om te zien dat rust echt werkt. Tot slot heb ik relatief veel Nederlandse fotografen gekozen. Dat is niet omdat ik vind dat wij de top van portretfotografie in huis hebben, maar denk ik vooral een gevolg dat ik voornamelijk in aanraking kom met werk van Nederlandse fotografen. En dan blijven die foto's toch hangen.

Wat mijn top tien zegt over mij en mijn werk, of althans het werk dat ik wil maken, ga ik zo maar bespreken tijdens de masterclass. Het wordt vast en zeker een boeiend gesprek. Het was goed om de top tien te maken en het is goed om daar even over te praten.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10
1 belichting

© Richard Avedon

Een heel bekend portret, een ware klassieker. Wie kent deze foto van Marilyn Monroe, gemaakt door Richard Avedon niet? Er is al veel over geschreven, het is dan ook een bijzondere foto.

Monroe is hier niet de glamourgirl waar alles zo goed mee gaat, maar een onzekere, eenzame vrouw, niet helemaal gelukkig met wie ze is. Veel liever zie ik iemand zo, dan een gemaakte persoonlijkheid. Laat zien wie je bent, zei een door mij bewonderd fotograaf. Ik zie hier volgens mij de echte Marilyn Monroe. De foto fascineert mij mateloos. Ik krijg bewondering voor haar, dat ze onder alle druk maar weer presteerde. Medelijden ook. Je bent beroemd, maar wat is je tol? En maakt het je echt gelukkig? Ik krijg bijna behoefte om haar uit de setting te trekken en haar te steunen. Het is best een trieste foto.

Je zou denken dat de foto gemaakt is vlak voor ze een pose aan zou nemen. Dat zijn vaak magische momenten, omdat dan de persoon nog even ontspannen is. Maar deze foto is gemaakt na een drukke dag, waarin Marilyn Monroe speelde dat ze Marilyn Monroe was, zo verklaarde Avedon zelf.

Heel traditioneel is ze in het midden geplaatst, tegen een neutrale achtergrond en met een natuurlijke verlichting. Een rustige foto om naar te kijken, maar er gebeurt genoeg om niet te vervelen. Door het licht fonkelen de glitters op haar kleding. Een contrast met de treurige blik. De zachte tonen versterken het geheel.

Een klassieker die nooit gaat vervelen.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Richard_Avedon
4 belichtingen

© Céline van Balen

Een goede foto herinner je je altijd. Dat doet deze foto van Céline van Balen mij zeker. Het is een portretfoto die mij niet loslaat, al is het echt jaren geleden dat ik de foto voor het eerst zag. In het toen nog NFI geheten fotomuseum, rechts om de hoek vrijwel direct na binnenkomst. Lang heb ik voor deze foto gestaan.

Het meisje kijkt je indringend aan. In tegenstelling tot andere portretten uit mijn top tien, is dit ook gewoon nog een echt meisje. Een zelfbewust meisje ook. Redelijk onbevangen kijkt ze je aan. Indringend ook wel, onder welke hoek je de foto ook bekijkt, ze blijft je aankijken. Heel bewust van wie ze is, dat wil ze ook laten zien. Ze staat ook open voor contact met jou.

De foto komt uit 1998 en dat is ver voor malloten als Geert Wilders het anti-moslimvuurtje opstookten. Het mooie van de foto van Van Balen is dat er ook helemaal geen oordeel geveld wordt. Dit is een moslima, niet meer, niet minder. Ja, de hoofddoek speelt een belangrijke rol in de foto. Ook in het leven van het meisje. Dat respecteer de fotograaf. Dit is wie je bent en dat is goed zo.

Het zachte licht, iets schuin van voren, zorgt er mede voor dat je niet zo snel een oordeel velt. Je ziet vooral mens. Als je de foto in het echt ziet, en dat is een flinke vergroting, dan zie je ook prachtige details. Dat komt onder andere door het gebruik van een grootformaat camera. Het zorgt voor een mooi spel tussen scherpte en onscherpte, zonder af te leiden van de inhoud van de foto. Niets in deze foto leidt af. De blik laat mij niet los.

Een indringend portret, dat een pure registratie lijkt, maar ook veel vertelt.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Celine_van_Baalen
1 belichting

© Jan Banning

Met de zoektocht naar portretfoto's voor mijn top tien, ben ik ook veel nieuw materiaal tegen gekomen. Zoals bovenstaand documentair portret van een troostmeisje, gefotografeerd door Jan Banning. Een foto die mij gelijk intrigeerde om meerdere redenen.

Allereerst de foto zelf. Mooi gewerkt met een geringe scherptediepte. Omdat de vrouw iets naar voren neigt, worden haar schouders prettig onscherp. De aandacht gaat naar het gezicht. Ook mooi zijn de kleuren. Een blauwe achtergrond werkt vaak goed met huidstinten, de gelige kleding van de vrouw vormen een prachtig contrast. De foto is helemaal in balans. De verlichting is passend, niet te hard en niet te zacht. Je ziet door de schaduwen duidelijk de rimpels, maar ze overheersen niet.

De blik trekt alle aandacht. Wat een sterke vrouw moet dit zijn. Ze kijkt je aan alsof er niet met haar te sollen valt. Maar in de blik zie je ook een treurnis van het verleden. De vrouw heeft heel wat meegemaakt en dat is geen prettige geschiedenis. Dat klopt ook, want zij was ooit een zogenaamd troostmeisje. Het is een eufemistisch begrip, in werkelijkheid waren ze seksslavinnen voor Japanners tijdens de oorlog. Het is een triest verhaal, verweven met de geschiedenis van Nederlands-Indië. Het verhaal speelt voor mij een minstens zo belangrijke rol in de keuze, als de foto op zich.

Nog steeds strijden de voormalige troostmeisjes om erkenning. Nu kun je de vrouwen zielig portretteren, maar dat heeft Jan Banning gelukkig niet gedaan. Je ziet een sterke vrouw. Een vrouw die eerbied verdient. Een vrouw die het verhaal wil vertellen, zodat men weet wat er is gebeurt en het hopelijk niet meer laat gebeuren.

Een krachtige, integere portretfoto die mij bij de keel grijpt, een foto met verhaal.

Trefwoorden: portretfoto, masterclass, top_10, Jan_Banning
4 belichtingen

© Rineke Dijkstra

Het lijkt misschien een veilige keuze, een portret van de strandserie van Rineke Dijkstra. Maar het is toch echt een portretfoto dat mij aan blijft trekken. Je moet van het werk van Dijkstra houden en dat doe ik doorgaans wel. Zeker de strandserie vind ik bijzonder en dan helemaal bovenstaande foto. De foto verveelt mij nog steeds niet, hoe vaak ik de foto ook al gezien heb.

Net als bij Hellen van Meene zie je hier een meisje dat op het punt staat van een meisje een vrouw te worden. Ze voelt zich eigenlijk zo mooi, maar door de fotograaf wordt ze even van haar voetstuk gebracht. En dan is het ineens een heel onzeker meisje geworden. De stand van haar benen, de plaatsing van haar handen, alles laat zien dat het meisje niet echt raad weet met de groei naar volwassenheid. Ze weet zich eigenlijk geen houding te geven.

Ook hier kan ik weer allerlei verhalen bedenken over haar leven. En misschien ook wel reflecteren naar mijn eigen jeugd. Hoe zeker was ik toen van mezelf? De foto laat voor mij goed voelen waarmee pubers worstelen. Het is een lastige periode van het leven en dat komt mijns inziens in deze foto heel goed tot uiting.

Van de strandserie heb ik ook bewust voor deze foto gekozen. Omdat deze foto het verhaal eigenlijk het beste vertelt. Ook het kleurgebruik spreekt mij bijzonder aan. Het oranje badpak steekt mooi af tegen de voornamelijk blauwe achtergrond. Het meisje staat echt letterlijk centraal.

Het directe flitsen wordt al snel als een trucje van Dijkstra gezien. Ik zie dat net iets anders. Voor mij is het toch een stijlmiddel. Wat helpt om het meisje de aandacht te geven die ze verdient. En door de flits wordt ook een contrastprobleem opgelost. Mooi ook dat de blauwe ring op haar vinger dan net wat wordt opgelicht. Het is een meisje dat wel aandacht voor haar uiterlijk heeft.

De beeldopbouw is rustig. Geen fratsen. De achtergrond lijkt er niet echt toe te doen, maar is toch belangrijk. Er gebeurt toch wel wat met dat kabbelende water. En heb je dat takje gezien? Ik had al eerder gezegd dat ik van dat soort details houd. Of ze nu expres of toevallig in beeld zijn.

Het is een intrigerend portret, waar je steeds weer meer details in ziet en dat nog steeds niet verveelt.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Rineke_Dijkstra
1 belichting

© Merlijn Doomernik

Nog een close-up, ditmaal in kleur. Deze keer geen breekbaar persoon, of een zwaar verhaal, maar een vrolijke foto gemaakt door Merlijn Doomernik. Merlijn maakt vaak foto's met een kwinkslag. Vaak zit er humor in door de setting of de pose van de geportretteerde. Met bewondering en een lach kijk ik naar zijn werk. Toch is het het pure portret van Halina Reijn dat mij het meest aanspreekt.

Dat het Halina Reijn is die op de foto staat, speelt een rol in mijn keuze. Dat kan ik niet ontkennen. Zonder een gevoel van verliefdheid, val ik wel op haar. Ze is charmant en heeft een bijzondere uitstraling. En ze is, als ik af mag gaan op de tv optredens, ook grappig. Die eigenschappen zie ik allemaal terug in deze foto en dat maakt het mede een goed portret.

Het is in veel opzichten ook een klassiek portret. Gezicht in het midden, ogen op 2/3 van het beeld, krap gekaderd. En toch is het geen saai klassiek portret. De verlichting is zelfs misschien niet eens perfect. Het licht komt van boven, achter de fotograaf. Dat werpt wat rare schaduwen op het gezicht, zeker bij de ogen. Noem het een beetje ondeugende verlichting. Dat past namelijk met hoe zij in de camera kijkt. Met een blik van 'wacht maar mannetje, ik pak je nog wel terug'. Op een vriendelijke manier dan.

Er is lol gemaakt tijdens de sessie, zeker geen verplicht nummertje waar de fotograaf zijn kunstje doet en de geportretteerde geforceerd lacht. Hier is samen gewerkt aan een leuke foto. Zonder dat er veel toeters en bellen aan te pas gekomen zijn. Geen onnodige of afleidende dingen in de achtergrond, geen rommelig beeld. Maar gewoon Halina Reijn zoals ze is. Of ik denk dat ze is.

Fotograferen is leuk, voor de fotograaf en geportretteerde, zeker in dit geval.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Merlijn_Doomernik
2 belichtingen

© Mona Kuhn

Ik mag graag naar de foto's van Mona Kuhn kijken. Veelal naakte mensen, maar het draait niet ineens om het naakt dat mij in haar werk aanspreekt. Het gaat veel meer om de sfeer die zij weet op te roepen. Op zoek naar foto's voor de top tien dacht ik al snel aan een foto van Kuhn. Maar het werd uiteindelijk niet de foto van Merle (nr 12 in de Frankrijk-serie), maar een uit de serie Venezia.

Het is in een aantal opzichten een redelijk klassiek portret. Licht schuin van voren, hoofd naar de camera gedraaid. Door de donkere omranding en het lichte deel rond haar hoofd, wordt de aandacht wel naar haar gezicht getrokken zonder dat de rest van de foto aan interesse inboet. Misschien is het zo op het eerste gezicht niet eens een bijzonder portret. Toch blijft het me trekken.

Ook hier speelt weer de blik en houding van de geportretteerde een belangrijke rol. Zelfbewust, zelfverzekerd en op haar gemak. En toch ook een soort ongemakkelijkheid en onzekerheid. Mooie tweedstrijd vind ik. Een vrouw die in de bloei van haar leven is. Weet wat ze wil, maar ook op zoek is naar wat anderen van haar vinden.

De foto is ook erg rustig wat opbouw betreft. Ook al gebeurt in de achtergrond genoeg. Maar door de donkere delen en de onscherpte krijgt het niet de overhand. Klassiek is het model in het midden geplaatst, de foto wordt ook een beetje in twee delen geknipt. Vooral donker links en meer licht rechts. Terwijl in het gezicht dat precies andersom is.

Ik krijg geen heldere grip op de foto, misschien dat de foto me juist daarom zo boeit.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Mona_Kuhn
0 belichtingen

Oudestraat Kampen, 9:37


Vondellaan Harderwijk, 11:48


Amsterdamsestraatweg Naarden, 14:19


Zwartegouw Amsterdam, 15:31


Westerdijk Hoorn, 17:02


Westerdijk Hoorn, 17:09

CNV Teamtour

Trefwoorden: fiets, fietser, tourtocht, verkeer, cnv, opdracht
0 belichtingen

© Hellen van Meene

Al jaren ben ik een groot liefhebber van het werk van Hellen van Meene. De eerste keer dat ik de foto's van de breekbare en tegelijk sterke tienermeisjes zag, ik meen in Huis Marseille jaren geleden, was een openbaring. Niet verwonderlijk dat een foto van Van Meene in mijn top tien zou komen.

Uit het oeuvre heb ik gekozen voor het meisje uit Riga. Ze kwam ook even ter sprake bij Kunststof TV waar de fotograaf onlangs nog te gast was. In tegenstelling tot het portret van Martin Roemers, licht van toon. Mooie zachte tinten, fraai lichtval. Beetje overstraling. Prachtig ver- en belicht.

Zeker in combinatie met de blik van het meisje geeft het de foto iets sprookjesachtig en iets teders. Een mooi meisje om te zien ook. Op zich bijzaak om een foto mooi te vinden, maar het mag gezegd worden. Kwetsbaar, tussen jeugd en volwassenheid in. Ze lijkt na te denken wie en wat ze nu is. Nog net de arm voor de borst om niet haar groei naar volwassenheid volledig prijs te geven. Ze is ook nog een meisje, naast dat ze een vrouw is. Hele verhalen kun je verzinnen als je wilt. Wegdromen ook. In haar wereld. Je denkt met haar mee over wie ze is en wat haar toekomst is.

Uren kan ik naar het portret kijken. Ze is ook goed in beeld gebracht. Prima vlakverdeling. En de tonen zijn perfect, de lichte blauwgroene achtergrond complementeren de oogkleur. Het zachte van de achtergrond komt ook naar voren in haar huid. En dan rechtsonder nog net wat van een plant. Een klein, maar mooi detail.

Een mooi breekbaar portret, liefdevol gefotografeerd.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Hellen_van_Meene
0 belichtingen

IJsselkade Kampen, 8:11

Trefwoorden: brug, rivier, ochtend, herfst
2 belichtingen

© Martin Roemers

Een close-up doorleefd gezicht, in zwart-wit en met een lekker contrast. Klinkt makkelijk en voor de hand liggend als mooi portret. Maar deze foto, uit een serie van oorlogsveteranen, van Martin Roemers is meer dan dat. Natuurlijk speelt het contrast, de geringe scherptediepte en het close fotograferen een grote rol in mijn keuze.

Ik vind de geringe scherptediepte inderdaad prachtig. De ogen scherp, neus en oren alweer onscherp. Het legt de aandacht waar het moet zijn. Wat ik ook mooi vind, is dat je de fotograaf in de pupil ziet. Kun je een beetje spieken hoe hij de foto gemaakt heeft, maar meer nog geniet ik dan van de scherpte. Onscherpte in de foto is heerlijk en niet iedere foto hoeft perfect scherp te zijn. Maar in een opname als deze wel en dat is die.

Fijn vind ik de lekker zwarte delen in de foto. Ik houd wel van zwart. Het mag van mij ook wel dichtlopen. Je hoeft niet per se overal nog net wat in te kunnen zien. Gewoon een pittig contrast, zeker in zwart-wit, knallen met de foto.

Dat zijn de technische redenen waarom ik de foto van Martin Roemers heb gekozen. In de serie zitten meer sterke portretten. Toch is deze het geworden. Vanwege de blik. De eerste foto uit de serie kun je al snel, onterecht, als te humoristisch zien. Deze foto niet. Je ziet een prachtige kop (al vind ik dat wel een beetje een vervelende uitdrukking) van een man die een heel leven achter zich heeft. De man heeft pijn gekend, en kent het waarschijnlijk nog steeds. Zijn rechteroog is behoorlijk aangetast door de oorlogswond. Het knappe van deze foto is, dat dat de man niet zielig maakt. Geenszins, deze man is niet zielig. Het is zoals het is, lijkt hij te denken, en dat is het dan. Een berusting. Afwachtend op wat er nog gaat gebeuren. Hij heeft genoeg meegemaakt en is niet bang voor de nabije toekomst.

Kracht, moed en doorzettingsvermogen. En dat technisch goed vastgelegd.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Martin_Roemers
2 belichtingen

© Jonathan Torgovnik

Het enige echte journalistieke portret in de top tien is Valentine van fotojournalist Jonathan Torgovnik. Het is deel van de serie Intended Consequences. Het verhaal achter de foto speelt een belangrijke rol. De moeder staat met een kind in de armen, een kind dat is geboren uit een verkrachting. Op de achtergrond staat haar eerste dochter, geboren uit liefde.

Wat mij aanspreekt aan de foto is het spel tussen voor- en achtergrond. Het gaat natuurlijk om de moeder met de dochter in de armen, maar de achtergrond vertelt veel. Mooi ook dat je nog net een randje naast het huis ziet. Geeft net dat beetje informatie over de omgeving.

Hoe moeder en dochter in de voorgrond kijken is veelzeggend. Er is genegenheid, maar ook afstand. De relatie is moeilijk. En dan de tweede dochter in de achtergrond, beetje wegkijkend. Alsof ze er niet bijhoort. Maar juist van haar houdt de moeder het meest. Ook (beeld)technisch zit de foto goed in elkaar vind ik. Een rustige opbouw, een goede verlichting.

Een foto met een indrukwekkend verhaal.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Jonathan_Torgovnik
1 belichting

© Stephan Vanfleteren

De fotograaf doet in mijn top tien niet ter zake, toch kon Stephan Vanfleteren simpelweg niet ontbreken in mijn top tien. Daarvoor heeft de man teveel mooie en goede portretfoto's gemaakt. Het meest lastige is de keuze uit het enorme aanbod aan goed materiaal. De keuze is gevallen op dit portret van Eddy Merkx.

Ik houd sowieso wel van de stijl van fotograferen van Vanfleteren. Een hoge scherpte, waardoor details goed zichtbaar worden, een hoog contrast en lekker diep zwart. Ook voel je de betrokkenheid van Vanfleteren bij de geportretteerde. En helemaal bij deze foto van Eddy Merkx vind ik. De oud-wielrenner is met eer gefotografeerd. Met diep respect. Niet gek als je weet dat Vanfleteren een bewonderaar van Merkx is.

Erg mooi vind ik de blik van Merkx. Zijn indrukwekkende carrière en leven overpeinzend. Maar ook strijdvaardigheid. We zijn nog niet van hem af. Heel mooi is ook dat je nog net het tricot ziet, zodat je kunt herkennen dat het een wielrenner is van vroegere tijden.

Alles klopt aan het portret, niets overbodigs op de foto en niets te weinig. Prachtig gewoon.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Stephan_Vanfleteren
0 belichtingen

Ik ben er uit welke foto's tot mijn portretten top tien gerekend kunnen worden. Het is natuurlijk niets vergeleken met de Nobelprijs voor de literatuur en tegelijk voor mij veel meer (al was het maar omdat ik niet zo geïnteresseerd ben in literatuur). Het gaat om het maken van keuzes (lastig voor mij), goed kijken en nadenken wat mij nu aantrekt in een (portret)foto. Een goede les dus. Het is dan ook geen wedstrijd, maar onderdeel van de masterclass die ik volg. Een mooie, maar erg moeilijke opdracht. Ik heb zoveel portretfoto's gezien, de laatste weken zelfs erg intensief. En ik denk dat ik nog heel wat foto's vergeten ben. De top tien is dan ook geen top van de beste portretfoto's allertijden ofzo. Het zijn foto's die mij nu aanspreken. De fotograaf doet niet ter zake. Uiteraard is de keuze discutabel, wat ik mooi of goed vind, hoeft niet voor iedereen te gelden. En volgend jaar kan mijn keuze wellicht heel anders uitvallen. Omdat ik anders in het leven sta, of omdat ik weer andere foto's heb gezien.
In omgekeerd alfabetische volgorde plaats ik de komende dagen steeds twee portretfoto's per dag (zo heb ik de aankomende dagen ook nog wat te doen), met mijn motivatie.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10
0 belichtingen

Een van de meest toonaangevende fotografen, Irving Penn, is woensdag in zijn woning overleden op 92-jarige leeftijd. Penn was beroemd als mode- en portretfotograaf. Zijn foto's worden gekenmerkt door de eenvoud. Of het nu om mode ging, of om over portretten van al dan niet bekende mensen. Penn fotografeerde ook geregeld stillevens. Irving Penn wordt vaak gezien als een fotograaf die zijn tijd vooruit was. Een goede necrologie is te vinden bij de New York Times, een klein overzicht van het werk van Penn is te zien bij Photography-now.

Trefwoorden: fotografie, modefotograaf, portretfotograaf, Irving_Penn, overleden
0 belichtingen

Een paar weken geleden schreef ik al over de tien portretfoto's die ik moet uitzoeken voor de masterclass portretfotografie. Een lastig karwei. Het gaat niet om de fotograaf, maar om het beeld. En dat is nog moeilijker. Want wat maakt de ene foto nu mooier dan de ander. Na veel kijken en denken heb ik een shortlist samengesteld. Daarvan blijven er dus tien over, die ik vanaf morgen bekend ga maken. Het gaat bij deze top tien om de bekendste portretfoto's, noch om de meest belangrijke. Het is een persoonlijk rijtje van foto's die mij op de een of andere manier bijzonder aantrekken. Daarbij in mijn achterhoofd houdend dat het een momentopname is. Enfin, dit is de shortlist (in alfabetische volgorde):
- Richard Avedon, Marilyn Monroe
- Celine van Balen, moslima
- Jan Banning, troostmeisje
- Koos Breukel, Student Amsterdam
- Anton Corbijn, Miles Davis
- Rineke Dijkstra, meisje op strand in oranje badpak
- Merlijn Doomernik, Halina Reijn
- Brad Harris
- Reza Khatir, East of the moon
- Mona Kuhn, Venezia
- Joey Lawrence, dakloze
- Peter Lindbergh, Kate Moss
- Dana Lixenberg, Homeless in Jeffersonville, Indiana
- Sally Mann, Jessie at five
- Hellen van Meene, Riga
- Platon, Putin
- Bettina Rheims, Rampling
- Martin Roemers, Leen Jonker
- Mario Testino, Meg Ryan
- Jonathan Torgovnik, Valentine
- Stephan Vanfleteren, Raymond van het Groenewoud
- Stephan Vanfleteren, Eddy Merkx

Niet iedere titel is even accuraat, bij de top tien zelf komen ook de foto's te staan. Met beschrijving. Dan valt het volgens mij onder het citaatrecht.

Trefwoorden: fotografie, portretfotografie, masterclass, top_10
2 belichtingen

Station Utrecht Centraal Utrecht, 13:08

Trefwoorden: trein, vervoer, openbaar_vervoer
0 belichtingen

Daalsetunnel-Amsterdamsestraatweg Utrecht, 12:43

Trefwoorden: Utrecht, fietser, ballon, verkeer, straatfotografie
0 belichtingen

Fotojournalist Daimon Xanthopoulus en radiomaakster Jacqueline Maris hebben voor hun serie Detroit, stad in verval een speciale prijs ontvangen bij Prix Italia. De Quirinale wordt uitgereikt aan een programma dat is toegewijd aan de consequenties van de economische recessie en de globalisatie voor de maatschappij. De serie uit Detroit laat volgens het rapport "op een uitstekende wijze de effecten op de maatschappij en mensen zien van de neergang van de autoindustrie in Detroit."
Daimon werd tijdens de reportage in Detroit gevolgd door het Veronica programma Lauren Verslaat en in april werden de Daimon en Jacqueline in Detroit beroofd van hun huurauto.

Via PhotoQ

Trefwoorden: fotojournalistiek, fotograaf, multimedia, soundslide, prijs, wedstrijd, Daimon_Xanthopoulos
1 belichting

In Breda is onenigheid ontstaan over de artistieke meerwaarde van de journalistieke foto's die Johan van Gurp heeft gemaakt. Uitgeverij De Geus is bezig met een derde boek met foto's van Van Gurp. Dit deel, Breda in de jaren negentig wordt nu in kleur en om de hoge productiekosten te betalen is een subsidie aangevraagd. De gemeente ziet geen artistieke meerwaarde, omdat Van Gurp destijds als fotojournalist de straat op ging en niet 'om kunstzinnige plaatjes te schieten', zo meldt BD/De Stem. De uitgave van het boek komt overigens niet in gevaar.

Trefwoorden: fotojournalistiek, subsidie, boek
0 belichtingen

Stadhuisbrug Utrecht, 17:51

Trefwoorden: Utrecht, regen, paraplu, etalage, straatfotografie
0 belichtingen

Utrecht, 21:58

Trefwoorden: kind, zoontje, dreumes
5 belichtingen

Vredenburg Utrecht, 21:21

Trefwoorden: Utrecht, regen, herfst, bus, vervoer, straatfotografie
0 belichtingen

Oudenoord Utrecht, 17:39

Trefwoorden: Utrecht, meisjes, oversteken, verkeerslicht, straatfotografie
0 belichtingen

Arena Boulevard Amsterdam, 13:33

Trefwoorden: Bijlmer, herfst, regen, paraplu, straatfotografie
1 belichting

Mercuriusplein Hoofddorp, 12:39

Trefwoorden: film, opname, opdracht
0 belichtingen

Utrecht, 12:58

Trefwoorden: kind, zoontje, dreumes
4 belichtingen

De Zanden Teuge, 14:30


De Zanden Teuge, 14:34


De Zanden Teuge, 14:35


De Zanden Teuge, 14:39


De Zanden Teuge, 14:40


De Zanden Teuge, 14:41

Trefwoorden: vliegtuig, stunt, vliegshow
3 belichtingen

Utrecht, 12:12

Trefwoorden: zoontje, dreumes, kind
2 belichtingen

Raadhuisstraat Amsterdam, 02-10-2009 18:24

Trefwoorden: Amsterdam, fiets, fietser, verkeer, bakfiets, straatfotografie
1 belichting

Singel Amsterdam, 02-10-2009 18:21

Trefwoorden: Amsterdam, toerist, fietser, straatfotografie
0 belichtingen

Voor de aankomende competitie van de World Press Photo heeft de organisatie nieuwe regels opgesteld. Foto's moeten nu digitaal en via een speciale website aangeleverd worden. Alle overige inzendingen zullen niet worden meegenomen met de jurering.
Ook wat betreft het ingezonden materiaal heeft de organisatie nu duidelijke richtlijnen opgezet. De meest opvallende paragrafen van het reglement van de World Press Photo zijn:
15. The content of the image must not be altered. Only retouching which conforms to currently accepted standards in the industry is allowed. The jury is the ultimate arbiter of these standards and may at its discretion request the original, unretouched file as recorded by the camera or an untoned scan of the negative or slide.

16. Only single-frame images will be accepted. Composite and multiple exposure images will not be accepted. Images with added borders, backgrounds or other effects will not be accepted. Images must not show the name of a photographer, agency, or publication.

De organisatie stelt dus grenzen aan de mate van manipulatie. Regel 15 blijft wel wat vaag, want de currently accepted standards in the industry staan nergens op papier. Valt bijvoorbeeld de inzending van Pep Bonet van vorig jaar nog onder de standaard? Uiteindelijk zal de jury dat beslissen, staat ook in de regel. Dat kan tot gevolg hebben dat de WPP de standaard gaat zetten, iets wat volgens Stephen Mayes niet de taak van de organisatie is, zo betoogde hij in zijn afscheidstoespraak als jurysecretaris van de World Press Photo.
Een goede regel is dat de jury bij twijfel de originele bestanden of scans kan opvragen. Het betekent wel dat de fotojournalisten hun originele, onbewerkte foto moeten bewaren. Een goed archief is dus wel erg handig. En dat is op zich geen slechte zaak voor de fotograaf.

Het reglement is ook duidelijk wie mag mee doen, de wedstrijd staat alleen open voor professionele fotografen en fotojournalisten. Het reglement verwijst naar de ethische normen van een journalist, deelnemers moeten die ook onderschrijven.

Inzenden kan overigens vanaf 1 december 2009 tot 8 januari 2010. Juryvoorzitter voor aankomend jaar is Ayperi Karabuda Ecer. Zij was dit jaar lid van de jury.

Trefwoorden: fotojournalistiek, fotografie, World_Press_Photo, reglement, manipulatie, wedstrijd
0 belichtingen

N303 Harderwijk, 10:19


N303 Harderwijk, 10:20


N302 Harderwijk, 10:27


N302 Harderwijk, 10:34


N302 Harderwijk, 10:35


N302 Harderwijk, 10:50

Trefwoorden: bouw, publiek, toeschouwer, mannen
0 belichtingen

N302 Harderwijk, 9:28


N302 Harderwijk, 10:37


N302 Harderwijk, 11:07


N302 Harderwijk, 11:12


N302 Harderwijk, 11:17

Trefwoorden: brug, hijskraan, bouw, verkeer, opdracht
3 belichtingen

De World Press Photo bestaat al ruim vijftig jaar. In die tijd is veel veranderd. Zowel wat betreft de fotojournalistiek, als de wereld in het algemeen. De jaarboeken vormen voor mij dan ook een mooi overzicht van de wereldgeschiedenis. En dat overzicht is nu ook online te bewonderen. Het archief van de World Press Photo staat nu online namelijk. Van de eerste winnende foto uit 1955 met de vallende motor, gemaakt door Mogens van Haven, tot de meest recente uitslag. Je kunt niet alleen op jaar zoeken, maar ook op naam van de fotograaf. Zo ontdek je ook dat Nederlanders redelijk succesvol zijn bij de WPP, met 61 winnaars. Koploper bij de Nederlanders is Frans Lanting, met negen prijzen.
Een erg mooi initiatief. Niet alleen om de geschiedenis en ontwikkeling van de WPP te zien, maar ook voor je algemene ontwikkeling. Een plek om uren te kunnen doorbrengen.

Trefwoorden: fotojournalistiek, archief, World_Press_Photo
0 belichtingen