Net zoals Wim Schoonen eerder al zei dat het moeilijk wordt om een eenduidig reglement voor de Zilveren Camera op te zetten, stelt ook Spits hoofdredacteur en jurylid van de Zilveren Camera Bart Brouwers dat het moeilijk zou worden een waterdicht systeem op te zetten. Mocht je dat al willen, stel Brouwers. Een van de moeilijkheden zijn de fotografen: "een kruiwagen met kikkers is nog makkelijker te managen dan een zaal met fotojournalisten. Hun gedrevenheid, eigengereidheid en solisme zijn weliswaar doorslaggevende gedragskenmerken bij het maken van de beste nieuwsfoto, maar blijken niet altijd even handig als het gaat om onderling overleg." Daarbij komt dat het moeilijk is een goede formule op te zetten. Of zoals Brouwers het zegt: "Fotojournalistieke ethiek is geen wiskunde: afhankelijk van iemands perspectief in een zaak, kan met even goede argumenten voor een zaak gestreden worden als er tegen." Brouwers draagt enkele voorbeelden aan van het grijze gebied: een fotograaf in dienst van een bedrijf dat een mooie serie heeft gemaakt "die een groter verhaal vertellen dan dat van dat bedrijf" en gratis aan ANP wordt aangeboden bijvoorbeeld. Het gaat volgens Brouwers er dan ook niet alleen om bij wie de fotograaf in dienst is: "Nee, serieus met je vak omgaan betekent bijvoorbeeld ook dat je de werkelijkheid niet naar je hand zet (noch ter plekke, noch achter de computer), dat je open en eerlijk bent in je bedoelingen, dat je geen misbruik maakt van je positie, dat je je onderwerpen fair tegemoet treedt en dat je de privacy van mensen niet onnodig schaadt." Met dat standpunt kan ik overigens wel goed leven, het lijkt me de basis van een goede fotojournalist. Maar dat alleen maakt iemand nog geen fotojournalist lijkt mij.

Trefwoorden: fotojournalistiek, Zilveren_Camera, beroepscode