Westkanaaldijk Utrecht, 16:05
Het voordeel van de relatief grote sensor in de E-P1 ten opzichte van een compactcamera is dat je veel beter met scherptediepte kunt werken. Deze foto is bij F8 gemaakt (met de 17 mm pancake bij ISO 200).

De belangrijke journalisten mochten met Olympus mee naar Berlijn voor de persintroductie van de Olympus E-P1. Ik mocht vandaag bij de dealerintroductie even aan de camera ruiken. Op zich was dat al eens leuk om mee te maken. Toch net een andere insteek dan bij een persbijeenkomst. Wat meer cijfers over de verkoop bijvoorbeeld. Maar net als bij een persbijeenkomst veel peptalk over hoe geweldig de camera natuurlijk wel niet is. Een camera met ingebouwde marketing, zo zegt de altijd enthousiaste marketing manager consumer division Martijn Peeters het zelf. De ideale camera om mee te nemen naar een concert, volgens Govert de Roos. Gewoon de E-P1 meenemen als publiek, zorgen dat je op tijd bent en dan mooie foto's maken. De praatjes, de promotiefilmpjes, alles ademde uit dat dit dé camera is waar de consument op zit te wachten. Een regelrechte hype en superhip, je zou het bijna de iPhone onder de camera's kunnen noemen. Als we tenminste de promotors van Olympus mogen geloven. Met dat grote verschil dat de E-P1 erg inhaakt op het retro-gevoel (vreselijk woord eigenlijk, dat ik dat hier opschrijf) en de iPhone gewoon modern is.
Uiteraard zijn praatjes leuk, maar wat zo'n bijeenkomst interessant maakt is dat je even met de camera kunt spelen. Dat hadden ze ook goed aangepakt met verschillende sets. Mijn teleurstelling was tamelijk groot dat er alleen zoomlens bij het testmodel zat. Gelukkig was de senior product manager van Europa zo vriendelijk mij haar 17 mm pancake te lenen. Want laten we eerlijk zijn, dat is toch de combinatie waar je voor gaat (helaas zat de opsteekzoeker er dan weer niet bij). Een mooie set is het, heerlijk compact en het ziet er solide uit. Het menu is typisch Olympus, iets waar ik steeds weer aan moet wennen. En zo waren er nog wat dingen waar ik even bij moest nadenken. Dat is niet gelijk dramatisch, in zo'n korte tijd kan ik niet verwachten de camera helemaal te doorgronden. Waar ik erg benieuwd naar was, was de autofocus. Ik ben geen compactcamera tegengekomen die een autofocus heeft die echt lekker vlot werkt. En aangezien de Olympus ook op de sensor moet scherpstellen, is dat wel een punt om op te letten. Bij Panasonic hebben ze dat met de G1 goed opgelost. Bij de E-P1 valt het zeker niet tegen. Nu waren het niet de meest beweeglijke modellen en sets die we konden fotograferen, maar toch. Mijn G9 zou meer moeite hebben in deze situatie. Over het algemeen beviel de E-P1 wel. De optische zoeker miste ik niet echt, het LCD is verbluffend goed.
De beeldkwaliteit ziet er veelbelovend uit. De JPEGs hebben wat teveel verscherping en ik vermoed een wat sterke ruisonderdrukking, maar dat is een kwestie van instellen. Hoop ik in ieder geval. Met het RAW bestand kan ik nu nog niets doen, er is nog geen software (update) die de bestanden van de E-P1 kan verwerken. De beeldkwaliteit is in ieder geval een goed onderwerp om bij een uitgebreidere test uit te diepen. Want die paar uurtjes dat ik de E-P1 mocht vasthouden kunnen niet meer dan een eerste indruk achterlaten. Die goed is, dat zeker. Maar of de E-P1 echt de belofte kan inlossen, daar kom ik hopelijk snel achter als de exemplaren voor test worden geleverd. Hopen voor Olympus dat de handel het verhaal en de camera goed weten te verkopen.


Westkanaaldijk Utrecht, 15:43
Stiekem blijf ik het grofkorrelig zwart-witfilter, hoe kitsch soms ook, van Olympus erg leuk vinden. Helemaal retro zullen we maar zeggen.

Trefwoorden: Olympus, E-P1, camera, apparatuur, indruk

Ter aanvulling nog een wervend filmverslagje van de dealerintroductie: http://www.youtube.com/watc... ["Mijn Nikon D200 gaat eruit, dit wordt 'm" :) ].