Met camera's als de Nikon D90 en de Canon Eos 5D Mark II kun je tegenwoordig filmen. Helemaal nieuw is filmen met een fototoestel natuurlijk niet. Digitale compactcamera's kunnen dat al een hele tijd. De mogelijkheid is leuk en bij tijd en wijlen ook zinvol. Dat laatste heb ik zelf ervaren, ik was maar wat blij dat mijn G9 filmpjes kan maken. Ook filmen met een reflexcamera is niet heel uniek. Al moet je daar soms wel wat trucjes voor uithalen, zoals Cesar Kuriyama laat zien met zijn film Long Gone. Gewoon gemaakt met een Nikon D200 en dan maar monteren. het levert een bijzonder effect of, beperking verhoogt de creativiteit. Overigens waren de makers van The Matrix al eerder overtuigd van het filmen met een fototoestel. Een scene is met een niet digitale reflex opgenomen. Zo nieuw lijkt het dus niet wat Nikon en Canon nu laten zien. Maar schijn bedriegt, filmen met een digitale spiegelreflexcamera is anders.

Je moet aan een aantal dingen wennen als je met een dSLR gaat filmen, ontdekte ik nadat ik een dag met de Eos 5D Mark II aan de slag ben gegaan. Het is een kleine puzzel om erachter te komen hoe je een film moet maken. Tenminste, als je net zoals ik niet eerst de handleiding gaat lezen. Dat eenmaal door, is het zoeken naar een goede manier om de camera vast te houden. Een statief is stabiel, maar ik vind het altijd zo'n gedoe. Gelukkig kan ik de camera redelijk stabiel houden, alleen als ik aan een knop wil draaien of de opname wil stoppen wordt het heel erg lastig om de camera stil te houden. Nu hoef je niet veel met de knoppen te werken, het aantal instellingen is namelijk bijzonder beperkt. En de autofocus kun je ook beter negeren. Die is gewoon (nog) te traag. Ach, echte filmmakers werken ook nog met handmatige scherpstelling bedenk ik me maar. Zo zijn er nog een paar zaken die misschien ook meer te maken hebben met mijn onervarenheid als filmer. Ik noem bijvoorbeeld het opslaan van film, welke instellingen zijn het beste om een goede balans tussen grootte en kwaliteit te vinden. Bij een foto heb je veel minder keuzes.

Nu heb ik natuurlijk vooral lopen spelen met de filmfunctie. Dat is het leuke van testen, je mag wat spelen. Maar ik zie ook wel degelijk serieuze toepassingen. Niet alleen voor (korte) films, zoals die van Vincent Laforet, maar ook voor documentair werk. Je moet wel heel goed rekening houden met de beperkingen, maar die zijn mijn inziens niet van dien aard dat je je werk niet kunt doen. Zoals ik al eerder zei, beperkingen bevorderen de creativiteit. En ik verwacht dat binnen afzienbare tijd een hoop van de beperkingen worden opgelost.

Of ik vaak ga filmen, dat betwijfel ik nog. Het is mij op zich wel goed bevallen, ook viel net op de avond dat ik ging testen het met bakken uit de hemel. Film is echter echt iets heel anders dan een stilstaand beeld. Niet alleen in de opname, maar ook in de afwerking. Je moet een goed plan hebben en goed kunnen monteren. En dat ook leuk vinden om te doen. Tja, en ik vind Photoshoppen al een noodzakelijk kwaad...

Trefwoorden: film, fotografie, camera, apparatuur

vind de regen_in_den_haag film wel vet gedaan. de kleuren, de reflecties door de regen, de voorbijgangers. foto ervan is mooi, wat beweging geeft het net wat extra's.
veel ingewikkelder zou ik het - wanneer je fotograaf bent - ook niet willen maken.

Zijn jouw bevindingen in het januarinummer te lezen ?
Ik ben de gelukkige bezitter van deze camera, een hele vooruitgang op het gebied van ruis bij hoge ISO waarden. Niet van het niveau NIkon, maar dat kan ook niet met meer dan 20 mln pixels.....Maar ik ben geen expert.......