Tijdens Visa pour l'image heeft Canon een zestal fotojournalisten geïnterviewd. Ze spreken over hun werk en de moeilijkheden die ze tegenkomen. De meest interessante vind ik zelf Dirck Halstead en John D McHugh. McHugh vertelt over zijn reis door Afghanistan. Een gevaarlijke reis, maar voor hem de enige manier om het echte verhaal van Afghanistan te kunnen vertellen. Uiteindelijk wordt hij neergeschoten, hij heeft geluk dat hij blijft leven. Een kogel raakt hem van voren en komt er achter weer uit. Dit incident weerhoudt de fotojournalist niet om vlak na herstel weer terug te keren naar het land. Halstead is al zijn leven lang fotojournalist en hij vertelt over enkele bijzondere foto's die hij maakte. Over zijn werk zelf zegt hij: "I have never thought of myself as a great photographer. That is beside the point. What I am is a storyteller." Halstead is van mening dat over tien jaar er geen fotojournalist meer is die met een still camera werkt. Over de fotografen die in het begin voor Life werkten zegt hij: "They were these people you called photojournalists. When I started, photojournalist there was no such word. You were press photographer." Hij haalt ook de verscherpte veiligheidsmaatregelen aan, een foto die hij van Nixon heeft gemaakt zou nu nooit meer zo gemaakt kunnen worden. Het verhaal over een moordpoging op Reagan is boeiend. Een goed verteller die Halstead.
Ook het interview met Jonas Bendikson is wel aardig. Hij vertelt over zijn project in de slums van Mumbai, Dharavi Dreams. En over het maken van zijn eerste boek. Het is volgens hem een hele goede leerschool voor een fotograaf: "You see much more clearly who you are as photographer." En even later: "You learn a lot about yourself, that you can take forward to the next work you do."

Trefwoorden: fotojournalistiek, fotograaf, fotografie, fotojournalist, Dirck_Halstead, Jonas_Bendikson, John_D_McHugh