Bladen en kranten zien hun oplages dalen of verdwijnen zelfs geheel van de markt. Beeldredacties krijgen steeds goedkopere foto's door concurrerende agentschappen of gewoon foto's van lezers gratis. De tijden dat je als fotojournalist min of meer verzekerd was van een (belegde) boterham zijn voorbij. Niet alleen fotografen zelf ondervinden dit, ook agentschappen lijden onder de afname van gedrukte media. Het Franse Gamma balanceert op de rand van de afgrond en de eigenaar van Gamma heeft nog zes maanden te tijd om order op zaken te stellen. In een
goed artikel bij de New York Times laat Eyedea Presse, de eigenaar van Gamma, weten dat nieuwsfotografie voorbij is: "
We will stop covering daily news events to more deeply cover issues." Voor een deel komen de problemen bij Gamma ook doordat volgens de Franse wet fotografen in dienst moeten worden genomen zodra een bepaalde hoeveelheid wordt afgenomen. Getty ziet het probleem vooral bij het verdwijnen van de gedrukte bladen: "
Photojournalism means the photographers can tell the story themselves in pictures, and there were places where they could publish those photos." En die laatste is nu juist aan het verdwijnen. Jean-François Leroy, organisator van Visa pour l'Image, is van mening dat er teveel aandacht wordt gegeven aan beroemdheden, de "ziekte" van de journalistiek: "
When Michael Jackson died, it wasn’t part of the news, it was the news. How many photographs of his funeral did we really need?"
Ook de Digital Journalist besteedt aandacht aan de
ondergang van de fotojournalistiek. De dalende budgetten voor fotografie zorgen volgens Dirck Halstead er niet alleen voor dat de uitgevers minder fotografen inhuren, ook de nieuwsagentschappen komen onder druk te staan. Zij krijgen ook minder geld, waardoor zij hu diensten minder kunnen aanbieden. En dat betekent weer dat fotografen hun grote opdrachtgever kwijt dreigen te raken.
Eerder al schreef Halstead dat je wel gek moest zijn om fotojournalist te worden en vroeg hij zich af wie de professionele fotojournalisten gaat betalen. Want dat ze nodig zijn, staat volgens hem buiten kijf.
Dat laatste is nu een
discussie bij Lightstalkers. Daar vraagt
Aaron J. Heiner zich hardop af of fotojournalisten nog wel bestaansrecht hebben nu overal omstanders foto's van gebeurtenissen maken. Heiner zou zelfs gehoord hebben gekregen van een redacteur dat ze de foto's wel kregen van lezers, toen hij om opdrachten vroeg: "
Nah, we get most of the little stuff these days online from readers who just email pictures. Saves me the hassle of having to send out a [pho]tog." In een reactie zegt
Jon Vidar dat hij tot zijn eigen verbazing vond dat zelfs de slechte foto's die hij zag goed genoeg waren voor het nieuws dat maar 36 uur nieuws is.
Trefwoorden: fotojournalistiek, toekomst, pers
In veel kranten wordt de kwaliteit van de foto's steeds bedroevender. Ik heb vaak meegemaakt dat fotografen even twee minuten langswippen en klikken, niet eens de moeite nemen om een leuk shot af te wachten. Terwijl dit juist is waarin de professionele jongens zich van Jan publiek met camera kunnen onderscheiden.
Belichtingen voor deze afdruk worden voor plaatsing eerst gecontroleerd.