Foto's uit niet-Westerse landen worden vaak door Westerse fotojournalisten gemaakt. Dat geeft een gekleurd beeld. Er wordt gefotografeerd dat wat anders is dan in de vertrouwde omgeving en niet per se waar het werkelijk om gaat, zegt D.J. Clark bij de boekpresentatie van New Stories, het nieuwe boek van World Press Photo. Het draait bij New Stories juist om lokale fotojournalisten. Er worden tegenwoordig weliswaar veel lokale fotografen ingezet, maar ook zij fotograferen met een Westerse blik. Hun opdrachtgever is dikwijls de Westerse media immers. Om dat te doorbreken gaf World Press Photo in samenwerking met Oxfam Novib tien niet-Westerse journalisten een vrije opdracht: laat je inspireren door de Milleniumdoelstellingen en maak een reportage in je eigen land. Hoe de reportage er uit moest zien, wat het onderwerp moest zijn, dat was volledig aan de fotograaf. De enige Westerse hulp kwam van Adrian Evans, directeur van Panos Pictures. Hij heeft de fotojournalisten geholpen met selecteren. Het resultaat is een fraai fotoboek. Niet echt met verrassende fotografie, daarvoor is de beeldtaal te bekend voor. De taal van goede fotojournalistiek. Je kunt aan de foto's niet zien of ze nu wel of niet door Westerse fotografen zijn gemaakt. Maar de onderwerpskeuze wijkt wel af. De fotojournalisten zijn veel meer bekend met de situatie in hun land, dan de fotografen die een of meerdere weken langskomen. Ze zijn bekend met de grotere context. Adrian Evans schrijft in het voorwoord: "Outsider views on the developing world traditionally tend to veer between the pessimistic and the romantic, while never really engaging with the realities of how people live." Die realiteit komt meer naar voren in de tien verhalen in het boek. Ja, er is ook armoede, AIDS, gebrek aan onderwijs en vervuiling. Maar tussen al die zaken is er ook ruimte voor geluk, hoop en plezier. Leven met dalen en pieken.

Trefwoorden: fotografie, fotojournalistiek, World_Press_Photo