Nadat Photoq slecht Photoshopwerk had ontdekt bij De Telegraaf, heeft de Volkskrant een artikel rond de gemanipuleerde foto geschreven. Op de foto, gemaakt door Richard Mouw, staan de twee heren van 4iTrust. Achter hun hangt een schilderij van Nina Brink. Op de foto in ieder geval, want in het echt heeft die er nooit gehangen. De twee directeuren die op de foto, René ter Haar en Gert van Beek, zijn allerminst te spreken over de manipulatie. Ze wisten ook niet dat de foto gemanipuleerd zou worden. Volgens Joep Lennarts van de NVF heeft De Telegraaf met deze foto een twijfelachtige primeur: "Er is wel eens gedoe geweest over het manipuleren van foto’s, maar van het toevoegen van een geheel ander beeldelement in een bestaande foto heb ik nog nooit gehoord." Ik denk dan overigens dat hij bedoeld bij een bestaande redactionele portretfoto, bij kunst wordt immers volop geshopt. Lennarts vindt de gang van zaken schadelijk voor de journalistiek: "Met een krant verkoop je vertrouwen, dat je de waarheid zo objectief mogelijk probeert weer te geven. Dit geknoei schaadt niet alleen de fotojournalistiek, maar de hele journalistiek."
Nu heb je naar mijn mening bij een portretfoto wel meer vrijheden in beeldbewerking dan bij een puur journalistieke foto, dit verdient allerminst een schoonheidsprijs. Niet eens zo zeer omdat het shoppen niet zo mooi is gedaan, de foto staat bij een artikel waar een, eveneens bekritiseerde, uitspraak staat over Nina Brink. De foto vertelt een verhaal door juist de geïnterviewden bij dat portret te plaatsen. Het wordt zo een journalistiek portret en geen 'plaatje bij het praatje'; een portret om te laten zien wie de mannen zijn. En dat is kwalijk, de kijker wordt nu een richting opgestuurd. Een richting die niet blijkt te kloppen.
Dat de foto geënsceneerd is, zoals het bijschrift vermeld, is overduidelijk. De mannen zijn daar bewust neergezet, zoals bij heel veel portretfoto's.

Trefwoorden: fotografie, fotojournalistiek, portretfotografie, manipulatie, Telegraaf