© Rineke Dijkstra

Het lijkt misschien een veilige keuze, een portret van de strandserie van Rineke Dijkstra. Maar het is toch echt een portretfoto dat mij aan blijft trekken. Je moet van het werk van Dijkstra houden en dat doe ik doorgaans wel. Zeker de strandserie vind ik bijzonder en dan helemaal bovenstaande foto. De foto verveelt mij nog steeds niet, hoe vaak ik de foto ook al gezien heb.

Net als bij Hellen van Meene zie je hier een meisje dat op het punt staat van een meisje een vrouw te worden. Ze voelt zich eigenlijk zo mooi, maar door de fotograaf wordt ze even van haar voetstuk gebracht. En dan is het ineens een heel onzeker meisje geworden. De stand van haar benen, de plaatsing van haar handen, alles laat zien dat het meisje niet echt raad weet met de groei naar volwassenheid. Ze weet zich eigenlijk geen houding te geven.

Ook hier kan ik weer allerlei verhalen bedenken over haar leven. En misschien ook wel reflecteren naar mijn eigen jeugd. Hoe zeker was ik toen van mezelf? De foto laat voor mij goed voelen waarmee pubers worstelen. Het is een lastige periode van het leven en dat komt mijns inziens in deze foto heel goed tot uiting.

Van de strandserie heb ik ook bewust voor deze foto gekozen. Omdat deze foto het verhaal eigenlijk het beste vertelt. Ook het kleurgebruik spreekt mij bijzonder aan. Het oranje badpak steekt mooi af tegen de voornamelijk blauwe achtergrond. Het meisje staat echt letterlijk centraal.

Het directe flitsen wordt al snel als een trucje van Dijkstra gezien. Ik zie dat net iets anders. Voor mij is het toch een stijlmiddel. Wat helpt om het meisje de aandacht te geven die ze verdient. En door de flits wordt ook een contrastprobleem opgelost. Mooi ook dat de blauwe ring op haar vinger dan net wat wordt opgelicht. Het is een meisje dat wel aandacht voor haar uiterlijk heeft.

De beeldopbouw is rustig. Geen fratsen. De achtergrond lijkt er niet echt toe te doen, maar is toch belangrijk. Er gebeurt toch wel wat met dat kabbelende water. En heb je dat takje gezien? Ik had al eerder gezegd dat ik van dat soort details houd. Of ze nu expres of toevallig in beeld zijn.

Het is een intrigerend portret, waar je steeds weer meer details in ziet en dat nog steeds niet verveelt.

Trefwoorden: portretfotografie, masterclass, top_10, Rineke_Dijkstra

Bas,
Eens met jouw commentaar.
Zeker geen onaardig meisje, beetje verlegen overkomend. Goede belichting, goed standpunt, rustige en geschikte achtergrond.
Aan de ene kant geënsceneerd, aan de andere kant puur (enigszins verlegen en onzekere houding van het meisje).
Eigenlijk toch wel heel mooi!