Het kan geen toeval zijn, net nu ik begonnen ben met een masterclass portretfotografie plaatst PhotoQ een zeer boeiend interview met de Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren naar aanleiding van zijn expositie Portret 1989-2009 in Gent. Het werk van Vanfleteren vind ik echt geweldig, zijn foto's blijven boeien. Er is zoveel te zien, zowel in zijn reportagewerk als zijn portretten. Er zit ook rust in zijn portretfoto's, wat bij mij dus een manco is. In het interview zegt Vanfleteren ook: "Ik vind het ook vaak ... een gebrek aan respect als ik binnen tien minuten weer buiten sta. Dan denk je 'ik heb mijn best niet genoeg gedaan'." Vanfleteren zegt wel meer interessante dingen over het maken van een portretfoto. Het is een interview dat ik waarschijnlijk nog vaak zal beluisteren.

Trefwoorden: fotografie, portretfotografie, Stephan_Vanfleteren

Alles goed en wel, en alle respect voor het werk van Stephan Vanfleteren, maar ik hoop niet dat nu iédere fotograaf overgaat naar het fotograferen van oude gegroefde gezichten.
Die tijd hebben we al gehad in de jaren '70 en '80.

@ Fred P. Smith: Heb je het filmpje wel bekeken, vraag ik mij af. Dan zie je dat het werk van Vanfleteren veel meer is dan dat. Zelf beschouwt hij zijn werk als "een niche, een donker steegje". Niet voor iedereen weggelegd, dus. Misschien ook interessant om eens te kijken hoe zijn werk zich verhoudt tot dat van bijvoorbeeld Koos Breukel. Ondanks bepaalde overeenkomsten niet met elkaar te vergelijken, totaal uniek, imho.

Ik ken zijn werk. Ik heb Belgicum in mijn bezit en ben naar zijn tentoonstelling in Antwerpen geweest.